II SA/Wr 422/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek, po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na zarządzenie Prezydenta Miasta B. z dnia 17 lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie przeznaczenia do sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej położonej przy ul. Ł. [...] w B. wraz ze sprzedażą posadowionych na tej nieruchomości obiektów p o s t a n a w i a : odrzucić skargę Prezydent Miasta B. zarządzeniem nr [...] z dnia 17 lipca 2009 r. przeznaczył do sprzedaży nieruchomość gruntową zabudowaną, oznaczoną jako działka nr [...] o pow. 1145 m2 położoną przy ul. Ł. nr [...] w B. (obręb II) wraz ze sprzedażą posadowionego na niej budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego i szklarni – drodze przetargu ustnego nieograniczonego (§1). Jednocześnie w § 4 tego aktu postanowiono o utracie mocy zarządzenia Prezydenta Miasta B. z dnia 22 stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie przeznaczenia do sprzedaży opisanej w § 1 nieruchomości. Na powyższe zarządzenie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Prezydenta Miasta B., wniósł w dniu 30 lipca 2009 r. T. S. argumentując, że przedmiotowa nieruchomość nie stanowi własności Gminy Miejskiej B.. Kwestionowane zarządzenie narusza zaś jego dobra osobiste. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. wniósł o jej oddalenie względnie odrzucenie. Pismami z dnia 29 września 2009 r. oraz z dnia 28 października 2009 r. Sąd wezwał organ administracji oraz stronę skarżącą do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do sądu na opisane wyżej zarządzenie, skarżący wezwał organ gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego. W odpowiedzi pełnomocnik organu oświadczył, że w odniesieniu do zarządzenia Prezydenta nr [...] z dnia 17 lipca 2009 r. skarżący nie wnosił do organu żadnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego zaskarżonym zarządzeniem – w aktach nie ma żadnego dokumentu potwierdzającego dokonanie czynności wezwania. Również skarżący oświadczył, że "po otrzymaniu zarządzenia nr [...] nie zwracałem się do Urzędu Miasta w B. z pismem o naruszenie interesu prawnego". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Będąca przedmiotem rozpoznania Sądu skarga wniesiona została na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001, Nr 142, poz. 1591 z późn. zm). Przywołany przepis określa, że skargę na uchwałę lub zarządzenie organu gminy może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą lub zarządzeniem. Zgodnie z powołanym przepisem, zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie organu gminy można dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Konstrukcja skargi z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zobowiązuje sąd administracyjny do badania, czy skarga spełnia wymogi formalne do jej wniesienia (wezwanie do usunięcia zarzucanego naruszenia, termin, charakter sprawy objętej przedmiotem zaskarżenia) a dopiero, gdy wymogi te zostały spełnione, sąd przystępuje do badania legitymacji skarżącego. Jak wskazano jednym z warunków formalnych zaskarżenia aktu w przedstawionym wyżej trybie jest bezskuteczne wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że niedopuszczalna jest skarga, jeżeli zainteresowany nie wezwał w ogóle organu do usunięcia naruszenia prawa lub nie nastąpi zdarzenie oznaczające, że wezwanie było bezskuteczne. W świetle art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wniesienie skargi na uchwałę lub zarządzenie z zakresu administracji publicznej bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa jest niedopuszczalne Stanowisko takie znajduje oparcie w utrwalonych poglądach w orzecznictwie administracyjnym, w którym podkreśla się, że pominięcie przed wniesieniem skargi w trybie 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym warunku uprzedniego "bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia" skutkuje jej odrzuceniem. Z analizy akt rozpoznawanej sprawy nie wynika, aby strona skarżąca spełniła warunek dopuszczalności skargi w postaci uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi na uchwałę rady gminy do sądu administracyjnego. Powyższe znajduje potwierdzenie w oświadczeniu pełnomocnika organu oraz samego skarżącego. Dodać w tym miejscu należy, że aczkolwiek zaskarżone zarządzenie dotyczy tego samego przedmiotu co zarządzenie Prezydenta Miasta B. nr [...] z dnia 22 stycznia 2007 r. którego legalność skarżący zakwestionował wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa a następnie składając skargę do sądu, niemniej w niniejszej sprawie mamy już do czynienia z innym aktem prawnym. Skuteczność jego zaskarżenia wymaga dochowania warunków określonych w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wobec przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych i prawnych należało uznać, że skoro strona skarżąca nie spełniała warunku uprzedniego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia prawa, to w konsekwencji niniejsza skarga - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.