II SA/Wr 422/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek, po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T.S. na zarządzenie Prezydenta Miasta B. z dnia 17 lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie przeznaczenia do sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej, położonej przy ul. Ł. nr [...] w B. wraz ze sprzedażą posadowionych na tej nieruchomości obiektów p o s t a n a w i a : odrzucić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Postanowieniem z dnia 20 listopada 2009 r. sygn. akt. II SA/Wr 422/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę T. S. na zarządzenie Prezydenta Miasta B. z dnia 17 lipca 2009r. Nr [...] w przedmiocie przeznaczenia do sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej, położonej przy ul. Ł. nr [...] w B. wraz ze sprzedażą posadowionych na tej nieruchomości obiektów, z uwagi na brak wymaganego na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001, Nr 142, poz. 1591 z późn. zm) uprzedniego przed wniesieniem skargi wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 1 grudnia 2009 r. skarżący wniósł do tutejszego Sądu pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący wyjaśnił, że otrzymane w dniu 30 listopada 2009 r. postanowienie Sądu z dnia 20 listopada 2009 r. o odrzuceniu skargi jest dla niego krzywdzące, spowoduje naruszanie dóbr osobistych skarżącego, a pozbawiając własności może uszczuplić dobra Skarbu Państwa. Skarżący wskazał, że po odrzuceniu skargi skierował do Urzędu Miasta w B. wezwanie do usunięcia naruszenie interesu prawnego spowodowanego Zarządzeniem Nr [...] z dnia 17 lipca 2009 r. Prezydenta Miasta B., które zostało załączone do wniosku o przywrócenie terminu (pismo z dnia 2 grudnia 2009 r. k. 70 akt sądowych). Skarżący brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa uzasadniał okolicznościami podnoszonymi w piśmie z dnia 9 listopada 2009 r., w którym podał, że Urząd Miasta B. w piśmie z dnia 22 września 2006 r. [...] stwierdził, że jego decyzja i korespondencja w tej sprawie jest ostateczna. Wobec powyższego skarżący po otrzymaniu zarządzenia nr [...] nie zwracał się do Urzędu Miasta w B. z wezwaniem do usunięcie naruszenia interesu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej w dalszej części "u.p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 § 1 u.p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W myśl art. 87 § 2 u.p.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Na podstawie art. 87 § 4 u.p.p.s.a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 88 u.p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przyczyną odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu jest jego niedopuszczalność, to znaczy brak koniecznych warunków umożliwiających jego rozpatrzenie. Niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu również powinna wynikać wprost z jego treści. O niedopuszczalności wniosku możemy mówić w następujących przypadkach: gdy uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2), gdy nie było uchybienia terminu, gdy wniosek dotyczy terminu, który nie podlega przywróceniu, np. wniosek o przywrócenie terminu prawa materialnego, oraz gdy ze względu na stan sprawy przywrócenie terminu stało się zbędne (nieaktualne) (por. J.P Tarno, Prawo..., s. 260). W rozpoznawanej sprawie powodem odrzucenia skargi nie było wniesienie jej z uchybieniem ustawowego terminu. Sąd odrzucił skargę z powodu braku spełnienia warunku dopuszczalności skargi w postaci uprzedniego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawego lub uprawnienia dokonanego uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Tak pojmowany warunek dopuszczalności skargi w postaci bezskuteczności wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawego lub uprawnienia skarżącego, o którym mowa art. 101 ust. 1 o samorządzie gminnym należy odróżnić od wymogu złożenia skargi w terminie. W przypadku skargi wnoszonej w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym w razie odmowy przez właściwy organ gminy uwzględnienia wezwania - skargę należy wnieść za pośrednictwem tego organu gminy do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o stanowisku organu. Natomiast w przypadku braku reakcji organu gminy na wezwanie dopuszczalne jest złożenie skargi, za pośrednictwem organu, do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia, w którym upłynął maksymalny dwumiesięczny termin przewidziany w art. 35 § 3 k.p.a. dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Jeżeli zatem podwodem odrzucenia skargi był brak wcześniejszego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego, to nawet dokonana po odrzuceniu skargi późniejsza konwalidacja tej czynność poprzez dokonanie wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego nie może odwrócić skutków prawnych związanych z niedopuszczalnością przywrócenia terminu do wniesienia skargi z dnia 30 lipca 2009 r. Niedopuszczalność przywrócenia terminu do wniesienia skargi na zarządzenie Prezydenta Miasta B. z dnia 17 lipca 2009r. Nr [...] polega bowiem na tym, że termin ten w dacie wniesienia skargi z dnia 30 lipca 2009 r. nie rozpoczął swojego biegu. Warunkiem od którego ustawodawca uzależnia rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest zaistnienie zdarzenia w postaci wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Dopóki takiego wezwania nie będzie, dopóty skarżący nie ma prawnej możliwości skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który nie rozpoczął biegu jest niedopuszczalny. Skoro zatem z wezwaniem, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym skarżący wystąpił dopiero w dniu 2 grudnia 2009 r. to po zachowaniu opisanych wyżej terminów skarżący będzie mógł wnieść do Sądu nową skargę na zarządzenie Prezydenta Miasta B. z dnia 17 lipca 2009 r. Nr [...]. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 88 u.p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.