II SA/Wr 431/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 8 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. I. i E. I. na zarządzenie Burmistrza Miasta Świeradów - Zdrój z dnia 18 października 2016 r. nr 74/2016 w przedmiocie zbycia w drodze bezprzetargowej gruntów położonych w Świeradowie-Zdroju przy ulicach Izerskiej i Spokojnej z przeznaczeniem na poprawę zagospodarowania nieruchomości przyległej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 300 (słownie: trzysta) zł. S. I. i E. I., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na zarządzenie Burmistrza Miasta Ś. z dnia 18 października 2016 r. w przedmiocie zbycia w drodze bezprzetargowej gruntów położonych w Ś. przy ulicach [...] i [...] z przeznaczeniem na poprawę zagospodarowania nieruchomości przyległej. Pismem z dnia 25 czerwca 2025 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 czerwca 2025 r., wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez złożenie oryginału pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu (a nie kopii, którą nadesłano) do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Nadto, wezwano pełnomocnika skarżących do nadesłania – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – odpisu wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia zaskarżonym zarządzeniem, wniesionego w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (w brzmieniu przed zmianą dokonaną z dniem 1 czerwca 2017 r. mającym zastosowanie do uchwał podjętych przed ww. datą) oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia a także informacji, czy organ udzielił na to wezwanie odpowiedzi i odpisu tej odpowiedzi, jeśli została udzielona. Powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 27 czerwca 2025 r. Termin do usunięcia braków oznaczonych w wezwaniu upłynął bezskutecznie wraz z dniem 4 lipca 2025 r. W dniu 5 sierpnia 2025 roku do tut. Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika organu wraz z załącznikiem, stanowiącym oświadczenie pełnomocnika o cofnięciu przez skarżącego skargi. Do pisma dołączono również pełnomocnictwo udzielone przez skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia. Powyższa sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W jej realiach, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie uzupełniła oznaczonego braku formalnego skargi w zakreślonym terminie przez nadesłanie do tut. Sądu pełnomocnictwa, co też skutkuje odrzuceniem skargi. Stosowne pełnomocnictwo zostało załączone do oświadczenia o cofnięciu przez skarżącego skargi, jednakże wysłane zostało do organu, zamiast bezpośrednio do tut. Sądu. Nadto, wbrew oznaczonemu wezwaniu pełnomocnik skarżących nie nadesłał odpisu wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia zaskarżonym zarządzeniem, wniesionego w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (w brzmieniu przed zmianą dokonaną z dniem 1 czerwca 2017 r.) oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia, a także informacji, czy organ udzielił na to wezwanie odpowiedzi i odpisu tej odpowiedzi, jeśli została udzielona. Złożenie zaś takiego wezwania stanowi niezbędny wymóg skutecznego zaskarżenia uchwał lub zarządzeń z zakresu administracji publicznej, podjętych przed 1 czerwca 2017 r. W przypadku jego braku skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. W tej sytuacji skoro strona skarżąca nie uczyniła zadość skierowanym do niej wezwaniom, złożona skarga podlegała odrzuceniu, gdyż skardze nie można było nadać dalszego biegu. Oznacza to również, że Sąd nie mógł rozpoznać wniosków strony, w tym pisma w przedmiocie cofnięcia skargi przez skarżącego. Merytoryczne rozpoznanie takiego wniosku jest bowiem dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. akt IISAB/Łd 26/10; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 2540/11; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 215/10; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 542; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, s. 606). W tych okolicznościach, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt. II znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.