II SA/Wr 434/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na uchwałę Związku Międzygminnego Ślęza – Oława z dnia 11 marca 2013 r. Nr X/41/2013 w przedmiocie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki takiej opłaty oraz stawki za pojemnik o określonej wielkości na terenie Związku Międzygminnego Ślęza-Oława postanawia odrzucić skargę. W. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Związku Międzygminnego Ślęza – Oława z dnia 11 marca 2013 r. (Nr X/41/2013) w przedmiocie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki takiej opłaty oraz stawki za pojemnik o określonej wielkości na terenie Związku Międzygminnego Ślęza -Oława. W odpowiedzi na skargę Związek Międzygminny Ślęza-Oława z siedzibą w Strzelinie wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na zaniechanie wyczerpania trybu uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ewentualnie oddalenie. Pismem z dnia 28 czerwca 2013 r. skarżący złożył wniosek o cofnięcie skargi oraz pozostawienie jej bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 , poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.). W powyższych przepisach ustawodawca określił zatem warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, jakim jest wyczerpanie przysługujących stronie administracyjnych środków zaskarżenia, bądź - w określonych przypadkach - wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie bowiem z art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sytuacji, gdy powyższy warunek nie zostanie spełniony skargę należy uznać za niedopuszczalną i w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucić. Z taką sytuacja mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy. Z jej okoliczności wynika bowiem, że W. W. przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na uchwałę Związku Międzygminnego Ślęza – Oława z dnia 11 marca 2013 r. (Nr X/41/2013) w przedmiocie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki takiej opłaty oraz stawki za pojemnik o określonej wielkości na terenie Związku Międzygminnego Ślęza – Oława nie wyczerpał przewidzianego prawem trybu przedsądowego i nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Z tego też względu niniejsza skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji na podstawie przywołanych powyżej regulacji normatywnych.