II SA/Wr 435/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego " [...]" postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie: Skarżący w dniu 18 sierpnia 2008r. wnieśli za pośrednictwem organu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] nr [...]w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego " [...]" Wniesienie powyższej skargi poprzedziło pismo Z. Z. datowane 21 marca 2008r., skierowane do Przewodniczącego Rady Miejskiej w B. (data wpływu: 26 marca 2008r.), wzywające organ do uchylenia zaskarżonej uchwały. Pismem z dnia 29 kwietnia 2008r. Przewodniczący Rady Miejskiej w B. po rozpatrzeniu wskazanego wyżej wezwania, przedstawił stanowisko organu w tej sprawie. Pismo to jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru ( k. 58) zostało doręczone Z. Z. w dniu 5 maja 2008r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kwestię zaskarżania do sądu administracyjnego uchwał organów gminy podjętych w sprawie z zakresu administracji publicznej reguluje art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591), zwanej dalej u.s.g. który w ust. 1 stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone taką uchwałą może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - wnieść skargę do sądu administracyjnego. Niewątpliwie w zakresie przedmiotowym powyższego przepisu mieści się, objęta niniejszą skargą, uchwała dotycząca przyjęcia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Występujące uprzednio wątpliwości odnośnie sposobu obliczania terminu do złożenia skargi w trybie powołanego art. 101 u.s.g. zostały ostatecznie wyjaśnione w uchwale Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r. (II OPS 2/2007, ONSAiWSA 2007/3 poz. 60), która przesądziła, iż przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Oznacza to, iż skargę należy złożyć w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zaś jeśli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W uzasadnieniu powołanej wyżej uchwały NSA wyrażony został - podzielany przez tut. Sąd - pogląd, iż już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin 60 dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i wówczas dalszy bieg terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin 30 dni. Jeśli natomiast w okresie 60 dni (liczonych od daty wezwania) organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to wskazany termin (60 dni) biegnie nieprzerwanie. W konsekwencji upływ 60 - dniowego terminu powoduje niemożność zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego. Nie ma przy tym, w ocenie Sądu - znaczenia, iż organ udzielił odpowiedzi na wezwanie już po upływie tego terminu lub też, iż powyższa odpowiedź doręczona została adresatowi po upływie tego terminu. Innymi słowy, w razie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa już po upływie 60 dni liczonych od daty tego wezwania, jak też w razie udzielenia odpowiedzi w ciągu tego okresu, jednak w sytuacji gdy dotarła ona do adresata już po jego upływie, nie rozpoczyna biegu termin 30 - dniowy wskazany w art. 53 § 2 P.p.s.a. (tak też postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2006r., II OSK 1009/06, ONSAiWSA 2007/2 poz. 30). Uwzględniając niniejsze uwagi należy uznać, iż skarga jest spóźniona. Wezwanie jednego ze skarżących – Z. Z. ( mieszkańca wsi P.) do usunięcia naruszenia prawa, skierowane do Rady Miejskiej w B. , nosi bowiem datę 21 marca 2008r., natomiast wpłynęło do organu w dniu 26 marca 2008r. Przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. nie określa dokładnie początku biegu terminu do zaskarżenia określonego aktu organu administracji publicznej w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie w terminie 60 dni od daty jego wniesienia. W tym stanie rzeczy należy uznać, że w braku takiej odpowiedzi bieg sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi należy liczyć od dnia doręczenia organowi tego wezwania (tak J.P. Tarno w komentarzu do art. 53 P.p.s.a., Lex Polonica). W niniejszej sprawie jest to 26 marca 2008r. Od tego zatem dnia należy liczyć termin 60 dni w ciągu których możliwym było zaskarżenie uchwały Rady Miejskiej w Bardzie. Termin ten upłynął 26 maja 2008r. co wynika z uwzględnienia regulacji art. 83 § 2 P.p.s.a., zgodniez którą, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 18 sierpnia 2008r., czyli z ponad dwumiesięcznym opóźnieniem. Powyższego stwierdzenia nie może zmienić okoliczność, iż skarżący Z. Z. uzyskał od Rady Miejskiej odpowiedź na skierowanie przez niego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 5 maja 2008r. bo jeśli nawet przyjąć, że od tego czasu rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin o którym także mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. (upłynął on 4 lutego 2008r.); to i tak termin do wniesienia skargi do sądu upłynął z dniem 4 czerwca 2008r. Z podanych wyżej przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 u.s.g. oraz art. 53 § 2 P.p.s.a.