II SA/Wr 438/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 26 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla północnej części zespołu urbanistycznego [...] oraz Parku [...] we [...] postanawia: odrzucić skargę. Skarżący Z. D., działający przez profesjonalnego pełnomocnika złożył do tut. Sądu skargę na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla północnej części zespołu urbanistycznego [...] oraz Parku [...] we [...]. W piśmie z dnia [...] października 2020 r. z daleko posuniętej ostrożności procesowej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wywodząc, iż dochował należytej staranności i nie można przypisać jemu winy w uchybieniu terminu. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przywrócenia terminu. W uzasadnieniu wskazał, że przywołana przez skarżącego okoliczność, że dochował należytej staranności i nie można mu przypisać winy w uchybieniu terminu, nie może stanowić uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie z dnia 4 grudnia 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 lutego 2021 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie odniósł się w ogóle do okoliczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu, ani do przedstawionej przez skarżącego argumentacji. Ponownie rozpoznając sprawę postanowieniem z 13 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uznał, że z uwagi na fakt, że skarżący wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożył do organu [...] kwietnia 2020 r., to termin do złożenia skargi upłynął z dniem [...] maja 2020 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu [...] sierpnia 2020 r., a więc po terminie. Natomiast odnosząc się do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Sąd uznał go za spóźniony. Wyjaśnił, że "mając na względzie powołane w zażaleniu na odmowę przywrócenia terminu okoliczności związane z koniecznością sprawowania przez pełnomocnika skarżącego całodobowej opieki nad 95-letnią babcią od początku lipca 2020 r. aż do chwili jej śmierci w dniu [...] sierpnia 2020r. i utrzymujących się stanów depresyjnych pełnomocnika do dnia pogrzebu w dniu [...] sierpnia 2020 r. należy uznać, że w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi. Licząc zatem termin 7 dni od dnia [...] sierpnia 2020 r. wskazać należy, że w dniu [...] sierpnia 2020 r. ustała przyczyna uchybienia terminu. Ten dzień był zatem ostatnim dniem na złożenie skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Skarga została złożona w dniu [...] sierpnia 2020 r., jednak nie został w niej zawarty wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przywrócenie terminu dopiero w dniu [...] października 2020 r., a więc z przekroczeniem wskazanego 7-dniowego terminu". Pismem z dnia [...] maja 2021 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie z dnia 13 maja 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 lipca 2021 r. oddalił zażalenie. W uzasadnieniu wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący złożył dopiero w dniu [...] października 2020 r., a więc z dwumiesięcznym uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. W zażaleniu skarżący nie przytoczył żadnych okoliczności, które wyjaśniałyby przyczyny tak późnego złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 2019 r. poz. 506, dalej "u.s.g."). Z art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r. wynika, że złożenie skargi na uchwałę organu gminy zwolnione jest z obowiązku uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2017 r., poz. 935) przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą oraz przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie w/w ustawy. Oznacza to, że w przypadku uchwał wydanych przed dniem 1 czerwca 2017 r. zastosowanie znajdują przepisy dotychczasowe. Zaskarżona w niniejszym postępowaniu uchwała została podjęta [...] lutego 2006 r. co oznacza, że wniesienie skargi poprzedzone być musiało wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa a do ustalania zachowania terminu do wniesienia skargi zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) w brzmieniu przed wskazaną wyżej nowelizacją. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (w brzmieniu przed nowelizacją, Dz. U. z 2013 r. poz. 594. ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Stosownie zaś do treści art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu przed nowelizacją, Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. II OPS 2/07 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Oznacza to, że skargę do sądu administracyjnego na uchwałę bądź zarządzenie organu gminy, w przypadku gdy organ ten udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia, należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi na to wezwanie, natomiast jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi to termin ten upływa z sześćdziesiątym dniem od daty złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W rozpatrywanej sprawie skarżący wezwał Radę Miejską [...] do usunięcia naruszenia prawa w związku z uchwałą z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] w dniu [...] kwietnia 2020 r. Zatem sześćdziesięciodniowy termin do złożenia skargi upłynął z dniem [...] maja 2020 r. Jednakże jakby liczyć termin od dnia doręczenia organowi wezwania ([...] kwietnia 2020 r.) to termin ten upłynął z dniem [...] czerwca 2020 r. W dniu [...] czerwca 2020 r. skarżącemu została doręczona odpowiedź Rady Miejskiej [...] na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sytuacji nie został również przez skarżącego zachowany termin do wniesienia skargi wynoszący 30 dni od otrzymania pisma z dnia [...] maja 2020 r. Termin 30 dni z uwzględnieniem art. 83 § 2 p.p.s.a upłynął [...] lipca 2020 r. a skarga została złożona w dniu [...] sierpnia 2020 r., czyli po terminie. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że skarga Z. D. na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] została wniesiona po terminie. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd orzekł jak w postanowieniu.