II SA/Wr 443/06

PostanowienieWSA we Wrocławiu2006-09-22

Skład orzekający: Olga Białek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na pismo organu informujące o przyjęciu zgłoszenia robót budowlanych, które nie zakończyło się decyzją administracyjną, mieści się w kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia lub inne akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 PPSA. Skarga na pismo informacyjne organu, które nie jest decyzją ani postanowieniem, a jedynie wyjaśnieniem, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W przypadku zgłoszenia robót budowlanych, brak sprzeciwu organu oznacza milczącą zgodę, która nie wymaga formy decyzji administracyjnej i nie jest zaskarżalna do sądu administracyjnego. Stronie niezadowolonej z dopuszczenia budowy przysługuje prawo żądania wstrzymania robót na podstawie art. 50 Prawa budowlanego.
Stan faktyczny
Skarżąca K. W. złożyła skargę na pismo Starosty Powiatu O. informujące o przyjęciu zgłoszenia robót budowlanych przez W. G. na budowę schodów. Skarżąca zarzucała naruszenie Prawa Budowlanego, brak powiadomienia jej jako współwłaścicielki oraz przekroczenie norm budowy bez pozwolenia. Starosta O. w odpowiedzi wyjaśnił, że roboty dotyczyły remontu, wymagały jedynie zgłoszenia, a skarżąca nie potrzebowała zgody jako współwłaścicielka, gdyż lokal z odrębnym wejściem stanowił własność W. G. po zniesieniu współwłasności.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Asesor WSA Olga Białek /sprawozdawca/ po rozpoznaniu w dniu 22 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na pismo Starosty Powiatu O. w przedmiocie wykonania robót budowlanych przez W. G. postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca K. W. w dniu 13 maja 2006 r. złożyła do Starosty Powiatowego w O. skargę na Wydział Budownictwa i Architektury Starostwa Powiatowego w O. kierując ją również do "Sądu Administracyjnego" i zarzucając naruszenie przepisów Prawa Budowlanego, przez przyjęcie zgłoszenia W. G. na budowę schodów oraz nie powiadomienia jej - jako współwłaściciela nieruchomości - że taka budowa będzie wykonywana. W odpowiedzi na powyższą skargę, Starosta O., pismem z dnia 18 maja 2006 r. poinformował K. W., że zgłoszenie przez W. G. robót budowlanych remontu obiektu budowlanego prowadzonego system gospodarczym, polegających na usunięciu starych schodów i dobudowaniu do istniejącego wejścia nowych schodów murowanych, zostało przez organ przyjęte i w ciągu 30 dniu nie wydano decyzji o odmowie przyjęcia zgłoszenia. Organ wyjaśnił, że stan techniczny remontowanych schodów stwarzał zagrożenie dla mieszkańców obiektu a zgłoszenie zawierało oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Pismem z dnia 7 czerwca 2006 r. skierowanym za pośrednictwem Starosty O. do Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, K. W. "w odpowiedz na pismo z dnia 18 maja 2006 r." złożyła skargę, kwestionując w niej przede wszystkim fakt, że roboty budowlane prowadzone są bez jej zgody jako współwłaścicielki nieruchomości oraz podnosząc, że nie poinformowano jej o złożeniu wniosku /zgłoszenia/ i że "budowa kontynuowana przez G. przekracza normy budowy uzyskanej od normy uzyskania bez pozwolenia". W odpowiedzi na skargę Starosta O. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ podniósł, że wnioskowany przez inwestora zakres robót mieścił się w zamkniętym katalogu robót podlegających zgłoszeniu, zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, dlatego organ przychylił się do niego zajmując tzw. milczącą zgodę. Roboty budowlane polegające na remoncie istniejącego obiektu budowlanego wymagają jedynie zgłoszenia /art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego/, dlatego zarzut skarżącej o braku pozwolenia na budowę jest bezzasadny. Na wykonanie remontu schodów nie była też - zdaniem organu - wymagana zgoda pozostałych współwłaścicieli, gdyż na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w O. 2 Sygn. akt: II SA/Wr 443/06 z dnia 18 czerwca 2002 r. dokonano zniesienia współwłasności nieruchomości w ten sposób, że wyodrębniono z niej trzy nieruchomości lokalowe przyznając je na własność dotychczasowym współwłaścicielom. Lokal mieszkalny W. G. ma odrębne wejście a roboty budowlane objęte zgłoszeniem wykonywane były w części budynku stanowiącej jego własność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. 153, poz.1269 z późn. zm./ w związku z art.3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm./, sprawuje jedynie kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8)bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka zatem o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania. Sąd ten nie jest także właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo 3 Sygn. akt: II SA/Wr 443/06 przez ich pracowników /art.227 k.p.a./, a takie cechy nosiła skarga K. W. z dnia 13 maja 2006 r. Istotne w niniejszej sprawie jest również to, że pomimo, iż na skutek zgłoszenia o którym mowa w art. 30 ustawy z dnia 7 kwietnia 1994 r. Prawo budowlane /Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm./ właściwy organ architektoniczno-budowlany prowadzi swoiste postępowanie administracyjne /por. Z. Leoński M. Szewczyk, Zasady Prawa budowlanego i zagospodarowania przestrzennego, Bydgoszcz - Poznań 2002, s. 253/ to postępowanie to kończy się decyzją administracyjną od której stronie przysługują środki odwoławcze, tylko w przypadku wniesienia sprzeciwu / odmowy wyrażenia zgody na wykonanie zgłoszonego obiektu lub robót/. W pozostałych przypadkach mamy do czynienia z domniemaniem zgody organu, które nie wymaga decyzji administracyjnej. Uprawnienie inwestora do rozpoczęcia działalności budowlanej wynika zaś jedynie z milczenia organu i brakuje przesłanek do zastosowania wobec tego "rozstrzygnięcia" środków prawnych przysługujących w postępowaniu administracyjnym. Natomiast stronie, która jest niezadowolona z dopuszczenia do realizacji budowy lub robót na podstawie zgłoszenia, przysługuje prawo żądania zastosowania w sprawie środków przewidzianych w art. 50 omawianej ustawy /żądanie wstrzymania robót budowlanych/ w razie wykazania okoliczności o których mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3 tego artykułu. Analizując treść skargi K. W. należy stwierdzić, że sprowadza się ona do polemiki ze stanowiskiem organu wyrażonym w piśmie z dnia 18 maja 2006 r., które jest wyłącznie pismem informacyjnym i wyjaśniającym, wyraża niezadowolenie z działalności tego organu /przez co nosi cechy skargi powszechnej/ a wreszcie dotyczy materii, która aczkolwiek rozpoznawana jest w swoistym postępowaniu administracyjnym to nie kończy się decyzją lub postanowieniem, od której przysługiwałyby stronie środki zaskarżenia. W świetle powyższych ustaleń, uznano, że żądanie K. W. objęte skargą nie mieści się w zakresie kompetencji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, określonej powołanym wyżej przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie, brak jest przedmiotu zaskarżenia o którym stanowi art. 3 § 2 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako, że zarówno zaskarżone pismo jak też "milcząca zgoda organu" nie mieszczą się w żadnej z kategorii wymienionych w przywołanym wyżej art. 4 Sygn. akt: II SA/Wr 443/06 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. W szczególności nie noszą cech decyzji administracyjnej, jak też nie należą do aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wniesiona zatem przez K. W. skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych to zatem względów, Sąd orzekł jak na wstępie. 5

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło