II SA/Wr 450/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 6 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.M.D., W.P., K.P., J.G., W.G., A.Z. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 24 czerwca 2011 r. Przewodniczący Wydziału II w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu wezwał solidarnie stronę skarżącą w osobach – E.M.D., W.P., K.P., J.G., W.G., A.Z. - do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia - w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy powyższego zarządzenia doręczono skarżącej W.G. w dniu 21 lipca 2011 r., zaś pozostałym skarżącym - w dniu 7 lipca 2011 r.. Ze zwrotnego potwierdzenia ich odbioru wynika, że przesyłkę skarżący W.P., K.P., J.G., A.Z. i W.G. odebrali osobiście. Przesyłkę adresowaną do E.M.D. odebrała babcia. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął zatem dla W.G. w dniu 28 lipca 2011 r., zaś dla pozostałych skarżących - w dniu 14 lipca 2011 r.. Powyższa opłata nie została uiszczona przez żadnego ze skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230, jest w szczególności skarga. Stosownie do treści art. 220 § 1 powyższej ustawy Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Po myśli § 3 art. 220 skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.