II SA/Wr 459/08

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. S. o zasądzenie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy stacji bazowej telefonii komórkowej postanawia: przyznać radcy prawnemu M. S. opłatę za czynności z tytułu zastępstwa prawnego w kwocie 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście i 60/100 złotych), w tym 22% VAT. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2008 r. referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W. na pełnomocnika strony skarżącej został wyznaczony w dniu 3 grudnia 2008 r. radca prawny M. S., któremu strona skarżąca udzieliła stosownego pełnomocnictwa. Pełnomocnik wraz z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia pismem z dnia 21 grudnia 2008 r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej w całości pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 219, 60 zł (kwota zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 15 pkt 1 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" oraz pkt 2 lit. "b" w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Ustosunkowując się do wniosku pełnomocnika o przywrócenie mu terminu do złożenia opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej podkreślić należy, że ustawodawca nie określił terminu w jakim należy dokonać tej czynności, w szczególności ta czynność procesowa nie jest determinowana trzydziestodniowym terminem do wniesienia skargi kasacyjnej. Przyjmuje się, że opinie taką należy złożyć niezwłocznie po stwierdzeniu okoliczności do jej wydania. Mając na uwadze, że złożenie opinii przez pełnomocnika strony skarżącej spełniało powyższy warunek, wniosek o przywrócenie terminu uznać należy za bezprzedmiotowy.