II SA/Wr 462/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędzia WSA Olga Białek - sprawozdawca Protokolant: asystent sędziego Małgorzata Szymańska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 października 2019 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej i graficznej dotyczącej działki oznaczonej geodezyjnie numerem [...], obręb [...] w zakresie w jakim została ona przeznaczona na cele oznaczone symbolem C.PG/P; II. zasądza od Gminy [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewoda [...] – działając w trybie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 506 dalej jako u.s.g.) oraz art. 50 § 2, art. 54 § 1 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej "p.p.s.a." – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Gminy [...] nr [...] z dnia [...] września 2014 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...], wnioskując o stwierdzenie nieważności § 15 w odniesieniu do działki o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie [...], położonej na rysunku planu w ramach terenu oznaczonego symbolem C.GP/P, oraz załącznika nr 1 do uchwały w części w jakiej wyznacza teren C.PG/P dla przywołanej działki ww. uchwały oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewoda zarzucił Radzie Gminy podjęcie § 15 części tekstowej zaskarżonej uchwały w odniesieniu do działki o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie [...], położonej na rysunku planu w ramach terenu oznaczonego symbolem C.PG/P. oraz załącznika nr 1 do uchwały, w części w jakiej wyznacza teren C.PG/P dla działki o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie [...], z istotnym naruszeniem art. 17 pkt 6 lit. c ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1945 ze zm.), dalej jako "u.p.z.p.", w związku z art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1205) - dalej: "u.o.g.r.l", polegającym na braku uprzedniego uzyskania zgody marszałka województwa na przeznaczenie ww. działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele inne niż leśne. Organ nadzoru wskazał, że w dniu [...] października 2018 r. otrzymał pismo Regionalnego Dyrektora Lasów Państwowych we [...] z dnia [...] września 2018 r., z którego wynikało, że "Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych we [...] prowadząc (...) postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji zezwalającej na nietrwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych wchodzących w skład działki ewidencyjnej nr [...], obręb [...], gmina [...], stwierdził, że wymieniona działka sklasyfikowana jest w ewidencji gruntów jako las (...), która przeznaczona została w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy [...] na cele nierolnicze i nieleśne (pod tereny powierzchniowej eksploatacji złoża, obiektów produkcyjnych, składów i magazynów itp.), bez wymaganej zgody marszałka województwa, o której mowa w art. 7 ust. 1 i 2 pkt 5 u.o.g.r.l." Ponadto w piśmie Regionalnego Dyrektora Lasów Państwowych we [...] wskazano, że dokumentacja planistyczna nie zawiera zgody Marszałka Województwa [...] na zmianę przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne. W toku postępowania wyjaśniającego, Wojewoda zwrócił się do Wójta Gminy [...] o wyjaśnienie kwestii uzyskania wymaganej zgody Marszałka Województwa [...] na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych wchodzących w skład działki nr [...], położonej na objętym przedmiotowym planem miejscowym na terenie C.PG/P, na cele nieleśne, stosownie do art. 7 ust. 2 pkt 5 u.o.g.r.l. W piśmie z dnia [...] października 2018 r. organ gminy wyjaśnił, że wskutek analizy posiadanych przez Gminę oraz otrzymanych od Starosty [...] materiałów stwierdzono, że znajdująca się w obrębie [...] działka nr [...] położona jest na gruncie opisanym w ewidencji gruntów i budynków jako użytek kopalny "K". W związku z tym, w ocenie Wójta Gminy [...], działka nr [...] nie podlegała przepisom ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Do wyjaśnień dołączono załączniki graficzne do wniosku Gminy o wyrażenie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych, objętych uchwalonym mocą uchwały nr [...] planem miejscowym, na cele nieleśne. Po analizie, organ nadzoru, stwierdził, że nie wynika z nich, by wnioskiem o wyrażenie zgody na zmianę przeznaczenie gruntów leśnych na cele nieleśne objęto opisaną wyżej działkę nr [...]. Z załączonego również do omawianego pisma, wypisu i wyrysu z kwestionowanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego wynika, że przeznaczenie terenu C.PG/P w części stanowiącej działkę [...] obejmuje tereny powierzchniowej eksploatacji złoża, terenów produkcyjnych, składów i magazynów związanych z powierzchniową eksploatacją teren zakładu przeróbczego, teren zwałowisk oraz obsługę administracyjno-techniczna kopalni. Przy piśmie z dnia [...] listopada 2018 r. organ gminy przekazał do Wojewody potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię zaświadczenia wydanego przez Starostę [...] według którego, na dzień [...] kwietnia 2012 r. (dzień podjęcia uchwały nr [...] Rady Gminy [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...]) działka obejmująca wyodrębnioną następnie działkę nr [...], oznaczona była jako użytek gruntowy "K" (użytki kopalniane). Dodatkowo, z przekazanej przez Regionalnego Dyrektora Lasów Państwowych we [...] kopii pisma Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2018 r. wynika, że organ ten nie występował o zgodę na zmianę przeznaczenia działki nr [...], położonej w obrębie [...], jako gruntu leśnego na cele nieleśne. Celem wyjaśnienia sprawy, organ nadzoru wystąpił także do Starosty [...], jako organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków o przesłanie: 1) decyzji tego organu z dnia [...] listopada 2012 r. orzekającej o zmianie klasyfikacji gruntów położonych w obrębie [...], w odniesieniu do działki nr [...] 2) wypisu z rejestru gruntów obejmującego ww. działkę według stanu na dzień [...] września 2014 r. W odpowiedzi Starosta [...], jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków zaświadczył, że w ewidencji tej, na dzień [...] września 2014r. działka nr [...] położona w obrębie [...] oznaczona była jako las (symbol Ls VI). Przekazał także decyzję z dnia [...] listopada 2012 r. w której orzeczono o klasyfikacji gruntów położonych w obrębie [...] w ten sposób, że: "w działce nr [...] dotychczasowy użytek oznaczony jako K (użytek kopalny) zmienia się na kontur nr [...] oznaczony jako Ls VI". W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono: "(...), że teren objęty pracami klasyfikacyjnymi był dotychczas użytkowany jako tereny kopalniane gdzie prowadzono na części działki wydobycie glinki kaolinowej i figurował w ewidencji gruntów jako użytek kopalny (K). Po zaprzestaniu na działce prac wydobywczych nastąpił porost z naturalnej sukcesji drzew, sosny, brzozy, dębu a części położonej niżej olchy czarnej. Decyzją Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] października 2012 r. Nr. [...] uznano, że została zakończona rekultywacja gruntów na przedmiotowej działce." Z adnotacji zamieszczonej na egzemplarzu decyzji wynika, że decyzja stała się ostateczna w dniu [...] listopada 2012 r. W oparciu o zgromadzone dowody, Wojewoda wskazał, że w trakcie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalił, że na etapie prowadzenia procedury planistycznej zmierzającej do podjęcia uchwały działka nr [...], w obrębie [...], spełniała kryteria do zakwalifikowania jej jako grunt leśny, jednak pomimo tego Wójt Gminy nie występował o zgodę Marszałka Województwa [...] na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, stosownie do art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 u.o.g.r.l. Wyjaśnił, że z udzielonych przez Gminę informacji wynika, że w dniu rozpoczęcia procedury planistycznej, tj. w dniu podjęcia uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...], teren obejmujący działkę nr [...] stanowił użytek kopalny i tak też był oznaczony w ewidencji gruntów. Jednak legalność uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tak jak każdego innego aktu prawa miejscowego, oceniana jest na podstawie stanu prawnego obowiązującego w dniu jej podjęcia, w rozpatrywanym przypadku jest to dzień [...] września 2014 r. W dniu tym, jak również już w toku procedury planistycznej (od dnia, w którym decyzja Starosty [...] z dnia [...] listopada 2012 r. stała się ostateczna), działka nr [...] stanowiła grunt leśny, wobec czego, mając na uwadze przedstawiony materiał dowodowy, nie uzyskano zgody, o jakiej mowa w art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 u.o.g.r.l, na przeznaczenie na jej przeznaczenie na cele nieleśne. Ponadto Wojewoda uzasadniając zarzuty skargi stwierdził, że w zakresie określenia w planie miejscowym sposobu zagospodarowania podlegających ochronie gruntów leśnych konieczne jest odwołanie się do przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Ochrona gruntów leśnych polega m.in. na ograniczaniu przeznaczania ich na cele nierolnicze lub nieleśne (art. 3 ust. 2 pkt 1), przy czym, przez przeznaczenie gruntów na cele nierolnicze lub nieleśne rozumie się ustalenie innego niż leśny sposobu użytkowania gruntów leśnych (art. 4 pkt 6). Z kolei z art. 7 ust. 1 ww. ustawy wynika, że przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie 7 ust. 2 pkt 5 u.o.g.r.l, w brzmieniu obowiązującym w dniu podjęcia przedmiotowej uchwały, przeznaczenie na cele nieleśne pozostałych gruntów leśnych (niestanowiących własności Skarbu Państwa) wymagało uzyskania zgody marszałka województwa wyrażanej po uzyskaniu opinii izby rolniczej. Stosownie do art. 17 pkt 6 lit. c u.p.z.p., wójta, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obciążał obowiązek uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne. Takimi przepisami odrębnymi są m.in. przepisy ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Organ nadzoru również zwrócił uwagę, że określone uchwałą przeznaczenie terenu C.PG/P, w części w jakiej stanowi on działkę nr [...], jest równoznaczne z dopuszczeniem innego niż leśny sposobu użytkowania gruntów leśnych. Stwarza to tym samym możliwość wykorzystywania gruntów leśnych w sposób nieleśny, bez zgody właściwego organu wymaganej na etapie procedury poprzedzającej uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to, że zaskarżona uchwała jest w tym zakresie sprzeczna z prawem. W doręczonej Sądowi odpowiedzi na skargę organ gminy wniósł o oddalenie skargi w zakresie części nieleśnej działki nr [...], obręb [...], oraz części przeznaczonej we wcześniej obowiązującym planie miejscowym na cele nieleśne. Gmina podniosła, że część działki oznaczona symbolem C.PG/P została wyłączona z produkcji leśnej i znajduje się w obszarze eksploatacji powierzchniowej złoża. Z uwagi na to nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Ponadto wskazała, że w nieobowiązującym już miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wsi [...], uchwalonym uchwałę nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2004 r., część przedmiotowej działki była już przeznaczona jako teren eksploatacji złóż kopalin i obiektów produkcyjnych, składów i magazynów. Zdaniem Gminy, żądanie uchylenia obowiązującego planu miejscowego w części dotyczącej fragmentu działki nr [...] oznaczonej w planie miejscowym z 2004 r. jako tereny eksploatacji złóż kopalin jest bezcelowe, gdyż oznaczałoby powrót do tych ustaleń. Na rozprawie w dniu 8 października 2019 r. pełnomocnik Wojewody poparł skargę i argumentację w niej zawartą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Ocena legalności zaskarżonej przez Wojewodę uchwały Rady Gminy [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla w wsi [...] winna być dokonana z uwzględnieniem regulacji art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U z 2018 r. poz. 1945) - dalej jako u.p.z.p., który jako przepis szczególny w stosunku do art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r, o samorządzie gminnym (dalej jako u.s.g.) określa przesłanki nieważności uchwały podjętej w tym przedmiocie w zakresie węższym niż w przypadku stwierdzenia nieważności uchwał na podstawie art. 91 ust. 1 i ust. 4 u.s.g. Zgodnie bowiem z art. 28 ust. 1 u.p.z.p. w jego aktualnym brzmieniu, istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Z treści tej regulacji jednoznacznie wynika, że ustawodawca rozróżnia pojęcie "zasad sporządzania planu" oraz pojęcie "trybu sporządzania planu". Tryb sporządzania planu odnosi się niewątpliwie do sekwencji czynności podejmowanych przez organy w celu doprowadzenia do uchwalenia planu miejscowego. Natomiast zasady sporządzania aktu planistycznego dotyczą problematyki merytorycznej, a więc zawartości tego aktu (część tekstowa i graficzna, inne załączniki), zamieszczonych w nim ustaleń, a także standardów dokumentacji planistycznej. Nadto, ustawodawca wprowadził przesłankę istotności naruszenia zarówno co do naruszenia zasad, jak i trybu sporządzania planu miejscowego. Tym samym, nie każde naruszenie przepisów w powyższym zakresie będzie skutkowało nieważnością aktu planistycznego, lecz tylko takie, które ma charakter istotny. Dokonując oceny zaskarżonej uchwały w kontekście przesłanek określonych w art. 28 ust. 1 u.p.z.p., Sąd stwierdził, że przy jej podjęciu Rada Gminy [...] w istotny sposób naruszyła tryb sporządzania planu miejscowego. Procedura sporządzania planu miejscowego uregulowana została w art. 17 ustawy, w którym określone zostały jej poszczególne etapy. Z art. 17 pkt 6 lit .c wynika, że po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu wójt obowiązany jest uzyskać, między innymi, zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolne i nieleśne, jeżeli wymagają tego przepisy szczególne. Jednym z takich przepisów szczególnych jest przepis art. 7 ust. 2 pkt 2 i pkt 5 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (u.o.g.r.l), zgodnie z którym, przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa, wymaga uzyskania zgody odpowiedniego ministra lub upoważnionej przez niego osoby (pkt 2); pozostałych gruntów leśnych wymaga zgody marszałka województwa wyrażonej po uzyskaniu opinii izby rolniczej ( pkt 5). Przywołane regulacje wskazują, że zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne (wyrażana w formie decyzji administracyjnej) jest aktem stanowiącym konieczną podstawę do zamieszczenia odpowiednich ustaleń w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku, gdy w projekcie planu przewidziano przeznaczenie gruntów leśnych na cele nieleśne, wójt (burmistrz, prezydent) zwraca się o uzyskanie zgody na zmianę przeznaczenia tych gruntów. Brak takiej zgody powoduje naruszenie procedury uchwalania planu miejscowego w tym zakresie i w konsekwencji stanowi przesłankę uznania go za nieważny (por. NSA w wyroku z 2009 r. II OSK 1900/08, CBOSA, nsa.gov.pl). Istotne także jest, że przy uchwalaniu planu miejscowego, organy planistyczne nie mogą abstrahować od aktualnego stanu prawnego i faktycznego nieruchomości objętych planem istniejącego w dacie jego uchwalania. Wynika to z przepisu § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia 26 sierpnia 2003 r. (Dz. U. nr 164, poz. 1587), który stanowi, że materiały planistyczne, sporządzone na potrzeby projektu planu miejscowego, powinny być aktualne na dzień przekazania tego projektu do opiniowania i uzgodnienia. Obowiązek taki wywieść należy także z art. 66 u.p.z.p, który wskazuje, że organy wydające decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej, które dotyczą zagospodarowania terenu, są obowiązane przesyłać ich odpisy do wójta, burmistrza albo prezydenta miasta (ust. 1). Organy, które w terminie 7 dni od dnia wydania decyzji, o których mowa w ust. 1, nie prześlą odpisów tych decyzji, ponoszą na zasadach ogólnych odpowiedzialność za szkodę tym wyrządzoną (ust. 2). Odczytanie ww. przepisów w sposób wcześniej przedstawiony współgra z przyjętym w orzecznictwie poglądem, według którego, przy uchwalaniu planu nie można pominąć stanu prawnego i faktycznego nieruchomości objętych planem, istniejącego w dacie jego uchwalania (por. wyrok NSA z dnia 13 września 2012 r., sygn. akt II OSK 1597/12; wyrok NSA z dnia 17 marca 2015 r, sygn. akt II OSK 1950/13). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy Sąd uznał zasadność skargi Wojewody zarzucającego Radzie Gminy [...] naruszenie art. 17 pkt 6 lit. c u.p.z.p. w związku z art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 u.o.g.r.l przez przeznaczenie części działki nr [...] na cele nieleśne (w zakresie objętym symbolem C.PG/P) bez wcześniejszego uzyskania zgody Marszałka Województwa [...] na przeznaczenie tego gruntu na cele nieleśne. Przed wniesieniem skargi organ nadzoru uzyskał bowiem dokumenty z których wynika, że działka nr [...] w dniu podjęcia kwestionowanej uchwały, tj. w dniu [...] września 2015 r. stanowiła grunt leśny (użytek LsVI) co nie zostało uwzględnione w toku procedury planistycznej przez organy gminy. Świadczy to o naruszeniu obowiązku uwzględnienia przy uchwalaniu planu aktualnego na ten dzień stanu faktycznego i prawnego, co w efekcie doprowadziło do naruszenia przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych i przeznaczenie gruntu leśnego na cele nieleśne, bez wymaganej zgody właściwego organu. Powyższej konstatacji nie zmienia podnoszona przez stronę przeciwną – i nie kwestionowana przez Wojewodę okoliczność - że na dzień podjęcia uchwały z dnia [...] kwietnia 2012 r. o przystąpieniu do sporządzania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...], działka nr [...] o pow. [...] ha w ewidencji gruntów oznaczona była jako użytek kopalny "K". Istotne bowiem jest, że decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...], Starosta [...] uznał za zakończoną rekultywację gruntów kopalnianych o pow. [...] ha znajdujących się na działce nr [...] w obrębie [...], przy czym z decyzji tej wynika, że rekultywacja prowadzona była w kierunku leśnym. Jak wynika z rozdzielnika decyzji, została ona skierowana także do Wójta Gminy [...]. W związku z zakończoną rekultywacją, decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. Starosta [...] dokonał zmian w klasyfikacji gruntów w działce nr [...] w ten sposób, że dotychczasowy użytek oznaczony jako "K" (użytek kopalny) zmienił na użytek oznaczony jako Ls VI. Przedmiotowa decyzja stanowiła podstawę do wpisu w ewidencji gruntów i budynków stosownych zmian odnośnie działki nr [...]. Z zaświadczenia wydanego przez Starostę [...] wynika bowiem, że na dzień podjęcia zaskarżonej uchwały, działka nr [...] w ewidencji gruntów stanowiła las i oznaczona była w symbolem Ls VI. Z przedstawionych faktów jednoznacznie wynika, że w toku procedury planistycznej zaewidencjonowany zastał leśny charakter przedmiotowego gruntu, który zresztą uzyskał on już wcześniej - po zakończeniu eksploatacji górniczej i po przeprowadzeniu rekultywacji. Ostateczna decyzja administracyjna potwierdza bowiem, że w wyniku prowadzonych działań rekultywacyjnych przywrócony został charakter leśny dawnych użytków kopalnych występujących na przedmiotowej działce. Bezsprzecznie także już od [...] listopada 2012 r. – a więc w pierwszym roku trwającej ponad dwa lata procedury planistycznej, przedmiotowa działka kwalifikowana była jako grunt leśny, co uwidocznione było zostało również w ewidencji gruntów i budynków. Uchwalając zaskarżoną uchwałę Rada Gminy działała zatem w oparciu o nieaktualne materiały planistyczne z pominięciem skutków prawnych wynikające ze znanej już wcześniej organom planistycznym gminy, decyzji o uznaniu rekultywacji za zakończoną. Mając na uwadze przedstawiony wyżej materiał dowodowy należy się zgodzić z Wojewodą, że wprowadzone uchwałą przeznaczenie terenu oznaczonego symbolem C.PG/P w części w jakiej stanowi on działkę nr [...], w świetle przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych jest równoznaczne z dopuszczeniem wykorzystywania gruntów leśnych na cele nieleśne. Normy prawne wynikające z tej ustawy należy odczytywać bowiem poprzez jej cel. Zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 6 ww. ustawy przez "przeznaczenie gruntów na cele nierolnicze i nieleśne" rozumie się ustalenie innego niż rolniczy lub leśny sposobu użytkowania gruntów rolnych lub leśnych. Przeznaczenie w planie miejscowym części działki nr [...] na cele oznaczone symbolem C.PG/P, jest jednoznaczne ze stworzeniem możliwości wykorzystania gruntu leśnego na powierzchniową eksploatację złoża oraz obiekty produkcyjne, składy, magazyny związane z powierzchniową eksploatacją złoża, teren zakładu przeróbczego, teren zwałowisk oraz obsługi administracyjno- technicznej kopalni, co bezsprzecznie prowadzi do zmiany przeznaczenia tego gruntu niwecząc jego leśny charakter. Dokonana zmiana przeznaczenia gruntu leśnego na nieleśny nastąpiła w niniejszej sprawie bez zgody właściwego organu, wymaganej na etapie procedury poprzedzającej uchwalenie planu, co oznacza, że w tym zakresie jest ona sprzeczna z przywołanymi przez Wojewodę przepisami u.p.z.p. i u.o.g.r.l. W orzecznictwie sądów administracyjnych sprzeczność ta kwalifikowana jest jako istotne naruszenie trybu sporządzania planu miejscowego (por. np. wyrok z dnia 20 marca 2018 r. II SA/Lu 65/18, z dnia 10 lipca 2018 r. II SA/Wr 262/18, wyrok z dnia 4 października 2016 r. II SA/Ol 910/18). W tym stanie rzeczy, mając na uwadze dyspozycję art. 28 ust. 1 u.p.z.p. konieczne było wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej uchwały w części dotkniętą opisaną wyżej kwalifikowaną wadą, o czym na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. orzeczono w pkt I sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach swoja podstawę znajduje w art. 200 i 205 § 1 ww. ustawy.