II SA/Wr 475/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo J. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 13 maja 2025 r. nr GK-ONG.7221.14.2025.AZ w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji zawartych w bazie ewidencji gruntów i budynków postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200,00 zł (dwieście złotych). Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo J. (dalej: strona skarżąca) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 13 maja 2025 r. nr GK-ONG.7221.14.2025.AZ w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji zawartych w bazie ewidencji gruntów i budynków. Z akt sprawy wynika, że skarga została złożona za pośrednictwem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego (dalej również: e-Doręczenie), a zatem za pośrednictwem innego niż ePUAP kanału informacji elektronicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę niedopuszczalną z innych przyczyn. Stosownie zaś do art. 54 § 1a p.p.s.a., skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio. Warunkiem rozpoznawania sprawy przez Sąd jest skuteczne wniesienie skargi. W postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. Przede wszystkim wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego jest możliwe jedynie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, co wynika wprost z treści art. 54 § 1a zd. pierwsze p.p.s.a. Definicja elektronicznej skrzynki podawczej została natomiast zawarta w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1557 ze zm., dalej: ustawa o informatyzacji). Pod tym pojęciem ustawodawca nakazuje rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Z kolei w art. 3 pkt 13 ustawy o informatyzacji, ustawodawca wskazał, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet. Istotne jest przy tym, że przepis art. 3 pkt 17 ustawy o informatyzacji – stosownie do treści art. 105 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1045 ze zm., dalej: u.d.e.) – będzie obowiązywał do 30 września 2029 r. Z dniem 1 października 2029 r. nastąpią istotne zmiany dotyczące m.in. możliwości wnoszenia skargi do sądu administracyjnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 czerwca 2025 r., sygn. akt I FSK 786/25, dostępne w CBOSA). Wtedy to art. 54 § 1a p.p.s.a. otrzyma następujące brzmienie: "Skargę w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio." W tym też kontekście należy zauważyć, że art. 3 ust. 1 lit. d u.d.e. stanowi, że ustawy nie stosuje się do doręczania korespondencji, jeżeli przepisy odrębne przewidują wnoszenie lub doręczanie korespondencji z wykorzystaniem innych niż adres do doręczeń elektronicznych rozwiązań techniczno-organizacyjnych, w szczególności na konta w systemach teleinformatycznych obsługujących postępowania sądowe lub do repozytoriów dokumentów. Ponadto, zgodnie z art. 155 ust. 7 u.d.e., sądy i trybunały, komornicy, prokuratura, organy ścigania i Służba Więzienna są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 października 2029 r. Dopiero wskazanego dnia wejdzie w życie art. 96 pkt 8 u.d.e., na mocy którego to dojdzie do znowelizowania brzmienia art. 54 § 1a p.p.s.a., w konsekwencji czego możliwe stanie się wniesienie skargi w postaci elektronicznej na adres do doręczeń elektronicznych organu. Zgodnie z art. 12b § 1 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym art. 96 pkt 1 u.d.e., określony w ustawie warunek pisemności uważa się za zachowany, jeżeli pismo zostało utrwalone w postaci elektronicznej i podpisane w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a. W postępowaniu pisma utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się do sądu administracyjnego na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 u.d.e., zwany dalej "adresem do doręczeń elektronicznych", a sąd doręcza takie pisma stronom na adres do doręczeń elektronicznych na zasadach określonych w art. 65a (§ 2). Przepisy dotyczące doręczeń elektronicznych stosuje się odpowiednio do organów, do których lub za pośrednictwem których składane są pisma w postaci elektronicznej (§ 4). Powyższe przepisy będą jednak obowiązywały dopiero od 2029 r. Do tego czasu przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości używania adresów do doręczeń elektronicznych do komunikacji procesowej, w związku z czym w chwili obecnej jedyną drogą skutecznego wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego jest wniesienie jej za pośrednictwem platformy ePUAP (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 czerwca 2025 r., sygn. akt III OZ 294/25, z 24 czerwca 2025 r., sygn. akt II FSK 672/25, dostępne w CBOSA). W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę poprzez system e-Doręczenia, z pominięciem elektronicznej skrzynki podawczej organu na platformie ePUAP. Tym samym, w świetle powyższych rozważań oraz treści aktualnie obowiązującego art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a., brak było podstaw do uznania, że w niniejszej sprawie skutecznie wniesiono skargę do sądu administracyjnego, skoro złożono ją za pośrednictwem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego (e-Doręczenia), a nie za pośrednictwem ePUAP. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie zwrotu w pkt II wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.