II SA/Wr 480/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 20 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.R. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 lutego 2012r. sygn.. akt II SA/Wr 881/11 postanawia: I. odmówić zawieszenia postępowania sądowego II. odrzucić skargę. Wyrokiem z dnia 22 lutego 2012 r. tut. Sąd oddalił skargę skarżącej i Z.K.na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z ...w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie samowoli budowlanej przy budowie sieci ciepłowniczej. Jak wynika z akt tej sprawy, skarżące kwestionowały pogląd prawny organu o braku podstaw do prowadzenia postępowania naprawczego jedynie z uwagi na wybudowanie sieci cieplnej częściowo na nieruchomościach stanowiących ich własność, do czego nie uprawniało inwestora posiadane pozwolenie na budowę. W skardze twierdziły, że budowa rozpoczęta została po upływie dwóch lat od wydania pozwolenia na budowę w 1975 r., zaś inwestor nie dopełnił obowiązków ciążących na nim po wykonaniu robót, jak sporządzenie inwentaryzacji geodezyjnej. Do akt sprawy skarżące dołączyły kserokopie licznych dokumentów z akt postępowań administracyjnych i karnych dotyczących bezprawnego ich zdaniem wkraczania przedsiębiorstwa na ich nieruchomość w celu budowy, przebudowy lub remontów sieci. Skarżące nie złożyły wniosku o pisemne uzasadnienie wyroku. W dniu 22 kwietnia 2013 r. skarżąca złożyła skargę na naruszenie praworządności przez sędziów orzekających w tej sprawie. Zarzuciła wydanie wyroku sprzecznego z zawartym w aktach sprawy materiałem procesowym. Powtórzyła zarzuty zawarte w rozpoznanej skardze. W piśmie procesowym z dnia 27 czerwca 2013 r. skarżąca doprecyzowała, że domaga się wznowienia postępowania sądowego w oparciu o nowy dowód w postaci wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 13 marca 2013 r. sygn. akt I C 370/07. Twierdziła, że szereg dokumentów urzędowych (postanowienia lub decyzje organu, postanowienia lub decyzje prokuratora), których wykaz dołączyła, obarczonych jest błędem prawnym i niezgodnych ze stanem rzeczywistym, zaś dokumenty sporządzone przez inwestora poświadczają nieprawdę. Do skargi dołączyła sto kilkadziesiąt dokumentów, w większości dotyczących znanego stanu sprawy sprzed wydania zaskarżonej decyzji i wyroku. Dołączyła ponadto apelację pozwanego inwestora od wyroku I C 370/07. W uzupełnieniu skargi skarżąca dołączyła nowy dowód w postaci postanowienia z dnia 21 czerwca 2013 r. o umorzeniu śledztwa. W kolejnym piśmie procesowym skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowego, gdyż pismem z dnia 15 lipca 2013 r. wniosła o wznowienie postępowania administracyjnego. Sąd zważył, co następuje: Przytoczenia skarżącej wymagały dokonania oceny, czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia (art. 280 §1 p.p.s.a.) w związku z treścią art. 273 ust.1 pkt 2 i § 2 p.p.s.a., to jest oceny, czy skonkretyzowane podstawy wznowienia mogłyby w razie wykazania ich prawdziwości wywołać wzruszenie prawomocnego wyroku. W przypadku podstawy z art. 273 §2 p.p.s.a. rozważenia wymagała przesłanka wykrycia nowy okoliczności faktycznych, bowiem żaden z powołanych przez skarżącą środków dowodowych nie został wykryty w rozumieniu tego przepisu (były znane w postępowaniu administracyjnym i sądowym albo powstały po zakończeniu sprawy wyrokiem, ponadto wyrok nie został oparty na dowodach przeprowadzonych przed sądem – por. orzeczenia NSA GSK 1242/04, OSK 1345/04, II OSK 689/05, II FSK 743/07, II OZ 845/06, II OSK 2355/10 oraz wyrok II SA/Gl 82/11 z glosą w OSP 2012/10/102, a ponadto I OSK 1285/12). Wymagało zbadania w przypadku podstawy z art. 273 § 1 p.p.s.a., czy skarżąca powołała się na popełnienie przestępstwa pozostającego w związku z treścią zaskarżonego wyroku i udokumentowanego w sposób wymagany w art. 274 p.p.s.a. Powołany przez skarżącą nieprawomocny wyrok sądu powszechnego zasądza od następcy prawnego inwestora na jej rzecz określone kwoty pieniężne z tytułu wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z jej nieruchomości oraz nakazuje mu usunięcie z tej nieruchomości wszelkich urządzeń służących do przesyłu ciepła. W wyroku przytoczono dotychczasowe okoliczności faktyczne, istniejące i znane w toku postępowania sądowego w nin. sprawie. Sąd powszechny dokonał oceny cywilnoprawnej tego stanu faktycznego i wyraził oceny, że posiadanie przez inwestora pozwolenia na budowę nie zwalnia go od odpowiedzialności cywilnej za zrealizowanie budowy w części na nieruchomości skarżącej, zaś zły stan techniczny sieci i szereg innych okoliczności dotyczących pozwanego nie pozwala na nieuwzględnienie powództwa negatoryjnego. Nie miała w nin. sprawie znaczenia ocena poglądu prawnego wyrażonego przez organ, że prowadzenie legalnej administracyjnoprawnie budowy na cudzej nieruchomości nie uzasadnia postępowania naprawczego, poglądu jak widać uznawanego w sądownictwie powszechnym, chociaż niekiedy krytykowanego w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Z przytoczonego wyroku sądu powszechnego nie wynika więc, aby wykryte zostały okoliczności faktyczne nieznane w postępowaniu sądowym, a mogące mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Dołączone przez skarżącą postanowienie o umorzeniu śledztwa, zatwierdzone przez prokuratora, dotyczy czynów związanych z robotami budowlanymi prowadzonymi przez inwestora w 2008 r. w obrębie istniejącej sieci i naruszenia szeregu obowiązków inwestora przez osoby działające na jego rzecz lub naruszenia obowiązków przez pracowników właściwych organów. Podstawą umorzenia było stwierdzenie, że postępowania co do tych czynów były uprzednio prowadzone i zostały prawomocnie zakończone. Dokument ten nie dotyczy w ogóle okoliczności istotnych w nin. sprawie, w szczególność zaś nie wynikają z niego nowe fakty mogące mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz istnienie podstawy z art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Na marginesie stwierdzić można, że skarżąca dołączyła ponadto postanowienie nr 67/13 z dnia 29 maja 2013 r. o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w nin. sprawie, zatem w dniu sprecyzowania skargi postępowanie to nie toczyło się i obecnie zostało zakończone, stąd nie zachodziła podstawa z art. 56 p.p.s.a. do zawieszenia postępowania sądowego. W tych okolicznościach należało uznać, że pomimo formalnego przytoczenia twierdzeń mogących treściowo odpowiadać omówionym podstawom wznowienia, w rzeczywistości skarga nie opierała się na ustawowych podstawach wznowienia, co zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. uzasadniało jej odrzucenie.