II SA/Wr 482/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 2 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G., D. G. i J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącym z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga K. G., D. G. i J. G. z dnia [...] maja 2019 r. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] lipca 2019 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numerów PESEL oraz nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącym w dniu [...] sierpnia 2019 r. W odpowiedzi na wezwania Sądu, skarżący w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. wskazali numery PESEL. Załączniki do pisma stanowiły dwie kserokopie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem dokonuje oceny jej dopuszczalności, tj. bada z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną, bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne. W niniejszej sprawie za uczestników postępowania uznano Gminę [...] i Wspólnotę Mieszkaniową budynku przy ul. [...] we [...], którą reprezentują członkowie zarządu T. D. i G. P. Mając na uwadze, że przy skardze został nadesłany jeden jej odpis, zarządzeniem z dnia [...] lipca 2019 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez m. in. nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie pismu procesowemu prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd (Uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13). Odpisem pisma, zgodnie z art. 47 § 2 p.p.s.a. mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że istotą uwierzytelnienia jest własnoręczny podpis osoby, która przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. W orzecznictwie i doktrynie sądów administracyjnych przyjął się pogląd, że odpisy pism nie muszą być podpisane przez stronę, wymagają jednak bezwzględnego poświadczenia ich zgodności z oryginałem. Wymóg ten powoduje bowiem, że osoba poświadczająca odpis przyjmuje odpowiedzialność za jego zgodność z oryginałem (postanowienie NSA z 29 grudnia 2011 r. sygn. akt I OSK 2351/11 i z 28 lutego 2011 r. sygn. akt II FZ 677/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto, wedle poglądu zaprezentowanego w postanowieniu z 29 października 2015 r. sygn. akt I FZ 327/15 skoro art. 47 § 2 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że w odniesieniu do fotokopii (kserokopii) za odpis może być uznana wyłącznie taka fotokopia (kserokopia), która jest uwierzytelniona, należy a contrario uznać, że fotokopia (kserokopia) nieuwierzytelniona jest nie tyle nieuwierzytelnionym odpisem, co nie jest odpisem w ogóle (ustawodawca zdecydował się w tym zakresie na zawężenie pojęcia "odpisu"). Przeciwny wniosek pozbawiałby art. 47 § 2 p.p.s.a. ratio legis (gdyby odpisami mogły być fotokopie nieuwierzytelnione, wskazanie na taki wymóg w art. 47 § 2 p.p.s.a. pozbawione byłoby znaczenia prawnego, a interpretacja przepisu prowadząca do takich konkluzji byłaby niezgodna z zasadą racjonalności ustawodawcy). Mając na uwadze powyższe, skarżący zostali wezwani w sposób prawidłowy do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numerów PESEL i nadesłanie dwóch odpisów skargi. W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. skarżący podali numery PESEL oraz poinformowali o załączeniu do pisma dwóch "odpisów skargi z własnoręcznymi podpisami". W tym miejscu należy zauważyć, że przedłożone egzemplarze skargi stanowią niepotwierdzone za zgodność z oryginałem jej kserokopie. Niewątpliwie zatem, w odniesieniu do wniesionej skargi, skarżący nie wypełnili wymogu formalnego, o jakim jest mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. Złożenie przez skarżących dwóch egzemplarzy kserokopii skargi, które nie zawierają własnoręcznego poświadczenia skarżących za zgodność z oryginałem (względnie przez notariusza czy pełnomocnika procesowego) lub własnoręcznego podpisu, nie stanowiło prawidłowego uzupełnienia braku formalnego skargi. Samo bowiem złożenie kserokopii skargi, nawet w liczbie wymaganej wezwaniem, ale bez ich jednoczesnego uwierzytelnienia czy podpisania nie może być uznane za przedłożenie takich dokumentów, których zgodność z wniesioną skargą została przez stronę potwierdzona. Oznaczało to również brak przyjęcia przez stronę odpowiedzialności za zgodność odpisu z oryginałem. Mając zatem na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy i fakt, że w nadesłanych przez skarżących kserokopiach skargi zabrakło poświadczenia ich za zgodność z oryginałem lub własnoręcznego podpisania, złożona przez nich skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w pkt I postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt II postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.