II SA/Wr 5/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. na uchwałę Rady Powiatu w Ś. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie skargi J. P. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. - J. S. postanawia: skargę odrzucić. Uchwałą Nr [...]z dnia [...]r. w sprawie skargi J. P. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. - J. S. na podstawie art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1592 ze zm.) oraz art. 229 pkt 4 kpa Rada Powiatu w Ś. uznała skargę za zasadną w powyższym zakresie. W szczególności w § 3 tej uchwały zapisano, iż wykonanie uchwały powierza się Przewodniczącemu Rady Powiatu w Ś., zaś w § 4 określono, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Pismem z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym wezwał Radę Powiatu w Ś. do usunięcia naruszenia interesu prawnego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. na skutek podjętej przez tę Radę w/w uchwały. W dniu [...]r. wpłynęło do Rady Powiatu w Ś. kolejne pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś., w którym tenże zwrócił się ponownie o udzielenie w terminie 14 dni od daty otrzymania powyższego pisma odpowiedzi na złożone wcześniej wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...]r. Przewodniczący Rady Powiatu w Ś. poinformował Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś., że powyższe wezwanie należy ocenić jako bezskuteczne, bowiem Rada Powiatu nie podjęła żadnych działań w celu usunięcia rzekomego naruszenia. Ponadto pouczono, że na przedmiotową uchwałę przysługuje na zasadzie art. 87 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie przewidzianym do załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym, a skoro termin ten upłynął, nie przysługuje obecnie żaden środek odwoławczy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. domagając się uchylenia zaskarżonej uchwały w całości jako naruszającej interes prawny skarżącego. Swoje stanowisko organ uzasadnił tym, iż nie ma przeszkód, aby Komisja Rewizyjna Rady Powiatu dokonywała kontroli Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, ale kontrola ta może dotyczyć jedynie spraw organizacyjnych inspektoratu, wykonania budżetu czy spraw realizacji przyjętego programu działania, nie może natomiast dotyczyć kompetencji i rozstrzygnięć merytorycznych podejmowanych przez inspektorat. Uprawnienia do weryfikacji i merytorycznej oceny, zgodnie z art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego (Dz. U. Nr 207 poz. 2016 z 2003 r.), należą bowiem do wyłącznej właściwości Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżona uchwała podjęta została w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotem w/w skargi, po myśli art. 227 kpa, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonania zadań przez właściwe ograny albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W przedmiotowej sprawie skarga powszechna J. P.dotyczyła nieuprzejmego i aroganckiego potraktowania go przez J. S. w sekretariacie Starostwa Powiatu Ś. w dniu [...]. Zasadą jest, że organem właściwym do rozpatrzenia i załatwienia skarg są organy wyższego stopnia lub organy sprawujące bezpośredni nadzór. Do rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, stosownie do art. 229 pkt 4 kpa, właściwa jest rada powiatu. Postępowanie skargowe wszczyna się wyłącznie na skutek wniesienia skargi lub wniosku, postępowanie to nie może być wszczęte z urzędu. Załatwienie skargi zgodnie z art. 238 § 1 kpa następuje poprzez zawiadomienie o załatwieniu skargi. Zawiadomienie stanowi prawną formę działania, będącą czynnością materialno-techniczną, a więc taką czynnością, która skutki prawne wywołuje przez fakty (por. Czynności faktyczne administracji państwowej, Z. Kmieciak, SP-E t. XXIX, Łódź 1987, str. 74-86). Zawiadomienie takie zawiera informacje o czynnościach wewnętrznych organu załatwiającego skargę i ich rezultatach, a wywiera ono trojaki skutek prawny. Po pierwsze kończy postępowanie skargowe w odniesieniu do sprawy, po drugie umożliwia wniesienie przez adresata zawiadomienia kolejnej skargi tym razem wynikającej z niezadowolenia z załatwienia skargi (art. 227 kpa). Trzecim zaś skutkiem będzie możliwość zastosowania trybu przewidzianego w art. 239 kpa w odniesieniu do ponownej skargi w szczególności podtrzymania swego poprzedniego stanowiska. Zawiadomienie o załatwieniu skargi w trybie postępowania skargowego wyrażone w formie nawet uchwały przez Radę Powiatu w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie daje podstaw do złożenia skargi na taką uchwałę do tego Sądu w trybie art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U.01.142.1592 ze zm.) albowiem nie mieści się ona i tak w szeroko określonej kognicji Sądu administracyjnego a umieszczonej w zapisach art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270). Podobne stanowisko wyrażono w Komentarzu do Kodeksu postępowania administracyjnego B. Adamiak, J. Borkowski (C.H. Beck Warszawa 2000, str. 770), iż zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem. Ta kategoria czynności różnego rodzaju organów państwowych i organizacji społecznych nie mieści się w wyliczeniu aktów zaskarżenia do sądu administracyjnego (art. 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W wyroku NSA z 11 lutego 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 3121/01 (nie publikowany) stwierdzono, że sąd administracyjny "nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII kpa, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 kpa)". W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nadal aktualny będzie pogląd wyrażony w uzasadnieniu postanowienia NSA z dnia 13 lipca 1983 r. II SA 983/83 (ONSA 1983 Nr 2 poz. 57 str. 90), iż "zawiadomienie może być kwestionowane jedynie nową skargą, która ma za przedmiot w rozumieniu art. 227 kpa właściwość organu do załatwienia skargi, wskazania sposobu jej załatwienia oraz uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli było zamieszczone w uzasadnieniu". Dotąd powiedziane prowadzi do wniosku, iż wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała odrzuceniu. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.