II SA/Wr 505/08

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych polegających na wymianie belek stropowych i remoncie części stropu nad piwnicą w budynku mieszkalnym postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł, skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym wskazując w uzasadnieniu, że z przyznanej mu renty inwalidzkiej w wysokości 540 zł komornik potrąca mu kwotę 200 zł. We wniosku złożonym w dniu 7 listopada 2008 r. na urzędowym formularzu skarżący zażądał przyznania mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata oświadczając, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, a jego wydatki kształtują się następująco: opłata za energię elektryczną- 60 zł; za gaz- 25 zł butla; za wywóz śmieci- 10 zł; za wodę- 30-35 zł; podatek od nieruchomości - 60 zł. Poinformował, ze posiada mieszkanie o pow. 90 m2. Dodał, że musiał pożyczać u przyjaciół środki finansowe na pokrycie kosztów związanych w chorobą i śmiercią mamy. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztów sądowych czy kosztu wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.