II SA/Wr 525/02

Sygnatura akt II SA/Wr 525/02 POSTANOWIENIE Dnia 4 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędziowie: SWSA Anna Siedlecka WSA Mieczysław Górkiewicz NSA Halina Kremis (sprawozdawca) Protokolant: Magda Mikus po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Usługowo-Produkcyjnego i Handlowego A s p. z o.o. na uchwałę Rady Miasta J. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania Zarządu Miasta J. do rozwiązania za wypowiedzeniem umowy z dnia [...]r. w sprawie prowadzenia gospodarki wodno-ściekowej postanawia: odrzucić skargę. Sygnatura akt II SA/Wr 525/02 UZASADNIENIE Przedsiębiorstwo Usługowo-Produkcyjnego i Handlowego A sp. z o.o. w J., złożyło skargę na uchwałę Rady Miasta J. z dnia [...]r. (Nr [...]) w sprawie zobowiązania Zarządu Miasta J. do rozwiązania za wypowiedzeniem umowy łączącej strony. W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę gmina wniosła o jej odrzucenie, zarzucając, że uchwała nie jest uchwałą z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, a co za tym idzie nie podlega ona zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skarżoną uchwałą w podstawie prawnej przywołano art. 18 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej. W § 1 zobowiązano Zarząd Miasta J. do rozwiązania za wypowiedzeniem umowy z Przedsiębiorstwem Usługowo-Produkcyjnym i Handlowym A, spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, z dnia [...]r. w sprawie prowadzenia gospodarki wodno-ściekowej. W § 2 wykonanie uchwały powierzono Zarządowi Miasta J. i w § 3 zadecydowano, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zażył: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1594, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie podjęcia skarżonej uchwały, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Jak wynika z treści wskazanej uchwały, stanowi ona stanowczą dyrektywę dla organu wykonawczego gminy, którym w tamtym czasie był zarząd, nakazującą (zobowiązującą) temu organowi rozwiązanie łączącej gminę, reprezentowaną przez Zarząd (zgodnie z jego kompetencją, wynikającą z art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy), umowy ze stroną skarżącą. Jest to zatem akt kierownictwa wewnętrznego, z którego dla mieszkańców (członków gminnej wspólnoty) nie wypływają bezpośrednio żadne obowiązki ani uprawnienia. Dyrektywa ta, pochodząca od organu stanowiącego gminy, ma wiązać wewnętrznie (w relacji Rada Gminy - Zarząd Gminy) organ egzekutywy gminy jako akt kierownictwa wewnętrznego. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem strony przeciwnej, że skarżona uchwała nie została podjęta w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Dodatkowo należy także zauważyć, że zgodnie z rozdziałem pierwszym ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), mającym zastosowanie, w niniejszej sprawie poprzez art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy -Wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), a ściśle art. 3 § 1, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Według § 2, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji 2 Sygnatura akt II SA/Wr 525/02 publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 59 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). W tym miejscu przywołać jeszcze można postanowienie NSA z dnia 13 lipca 1994 r. (SA/Ka 1484/93, Wspólnota 1995, nr 2, przegląd orzeczn.: Kisielewicz A. Sam. Teryt. 2003, nr 10), w którym wyrażono pogląd, akceptowany przez sąd w niniejszym składzie, że "uchwała rady gminy, zawierająca dyrektywne wskazania dla zakładu budżetowego jakim jest wodociąg gminy w zakresie odpłatności za dostarczanie wody różnym odbiorcom, nie ustanawia przepisów powszechnie obowiązujących na terenie gminy, lecz stanowi akt kierownictwa wewnętrznego. Warunki świadczenia usług przez konkretny zakład administracyjny nie mogą być zaliczone do spraw z zakresu administracji publicznej, objętych dyspozycją art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz. U. Nr 16, poz. 95 z późn. zm.), co szczegółowo wyjaśnił Sąd Najwyższy w uchwale z 11 lutego 1993 r., sygn. akt III AZP 32/92 (OSN nr 7-8/1993, poz. 118)". Wprawdzie w tamtej sprawie mamy do czynienia z uchwałą, która reguluje inną materię, ale jej charakter jest tożsamy, czyli obie uchwały mają charakter aktów kierownictwa wewnętrznego Również w przeglądzie orzecznictwa (A. Kisielewicz: Skarga na akt organu gminy w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym w świetle orzecznictwa sądowego, "Samorząd Terytorialny 2003, nr 10) wskazano, że "pojęcie interesu prawnego z art. 33 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym jest niewątpliwie szersze od tego, którego użyto w art. 28 k.p.a., ale to pierwsze obejmuje swoim zakresem drugie - z art. 28 k.p.a. Poza osobą mającą interes prawny do udziału w postępowaniu administracyjnym, interes prawny we wniesieniu skargi do NSA ma również każdy z adresatów aktu lub czynności objętej kognicją tego Sądu. [...] Interes prawny osoby wnoszącej skargę [w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym] nie istnieje więc, jeżeli nie da się ustalić bezpośredniego wpływu rozstrzygnięcia na jej prawa i obowiązki oparte na konkretnej normie prawnej". W sprawie niniejszej nie mamy do czynienia z taką czynnością na którą skarga nie przewiduje. 3