II SA/Wr 555/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak – spr. po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lipca 2024 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 31 lipca 2023 r. nr SKO/OS-414/94/2023 w przedmiocie umorzenia w całości wznowionego postępowania w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia 31 lipca 2023 r. (nr SKO/OS-414/94/2023) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Legnicy (dalej: SKO, Kolegium, organ II instancji), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej k.p.a.), uchyliło decyzję Starosty Legnickiego z dnia 16 września 2022 r., (nr WS.613.130.9.2021), orzekającą o odmowie uchylenia decyzji Starosty Legnickiego nr WS.613.130.2.2021 z dnia 24 listopada 2021 r. dotyczącej zezwolenia na usunięcie drzew rosnących na działce nr [...], obręb K. i umorzyło postępowanie organu I instancji w całości. Powyższa decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Wnioskiem z dnia 31 marca 2022 r. S. K. (dalej: skarżąca, strona) wystąpiła o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty Legnickiego z dnia 24 listopada 2021 r. (WS.613.130.2.2021) w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew. Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2022 r. (nr WS.613.130.3.2021) Starosta Legnicki odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia 24 listopada 2021 r. wskazując, iż skarżąca nie ma przymiotu strony. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2022 r. SKO uchyliło zaskarżone orzeczenie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując, że organ I instancji nie ustalił istotnej kwestii, bowiem nie wyjaśnił, w jakiej dacie i w jakich okolicznościach skarżąca dowiedziała się o decyzji zezwalającej na usunięcie drzew, a tym samym, czy dochowała termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Kolejno, postanowieniem z dnia 27 czerwca 2022 r. (nr WS.613.130.5.2021) Starosta Legnicki wznowił postępowanie administracyjne wszczęte przez Starostę Legnickiego na podstawie wniosku Wójta Gminy K. nr [...] z dnia 4 listopada 2021 r. zakończone decyzją ostateczną Starosty Legnickiego z dnia 24 listopada 2021 r. zezwalającą na usunięcie drzew. Pismem z dnia 27 czerwca 2022 r. organ I instancji wezwał skarżącą do podania daty oraz okoliczności w jakich dowiedziała się o wydanej decyzji z dnia 24 listopada 2021 r. W odpowiedzi - pismem z dnia 4 sierpnia 2022 r. - skarżąca wskazała, iż z decyzją zapoznała się po jej otrzymaniu ze Starostwa Powiatowego w Legnicy w dniu 23 marca 2022 r. W tych okolicznościach, Starosta Legnicki, decyzją z dnia 16 września 2022 r., orzekł o odmowie uchylenia decyzji z dnia 24 listopada 2021 r. podkreślając, że skarżąca nie ma przymiotu strony w sprawie. Odwołanie od tej decyzji złożyła skarżąca wskazując, że powinna zostać dopuszczona w charakterze strony, albowiem była z mężem współposiadaczem działki nr [...], stanowiącej własność Gminy, na której to działce w roku 2002, z pomocą sąsiadów, nasadzili szpaler drzew znanych powszechnie pod nazwą wierzby płaczące. Przez okres 20 lat, nieprzerwanie, w sposób oczywiście widoczny dla każdego, wykonywali czynności pielęgnacyjne terenu i posadzonych drzew. Odwołująca podniosła, iż mając świadomość prawa własności działki przynależnej Gminie, władali nią równie starannie jak właściciele, dbając o estetykę otoczenia w interesie własnym oraz samorządu. Okoliczności te świadczą, że w myśl art. 336 k.c. skarżąca razem z mężem byli posiadaczami działki nr [...] i posadowionych przez nich zadrzewień, a zatem zgodnie z art. 28 k.p.a., byli stroną każdego postępowania mającego za przedmiot niniejszą nieruchomość. Zdaniem odwołującej, pominięcie jej jako strony postępowania jest rażącym naruszeniem prawa, w szczególności jeżeli się weźmie pod uwagę, że powody dla których zadecydowano o wycince drzew są niezgodne z prawdą, albowiem dwudziestoletnie, zadbane drzewa nie mogły stanowić żadnego zagrożenia dla kogokolwiek. Z tej przyczyny odwołująca wniosła "o rozstrzygnięcie w trybie o nieważność decyzji". Uważa bowiem, że w sprawie nie powinien orzekać ponownie Starosta Legnicki, albowiem byłoby to orzekanie we własnej sprawie. W wyniku rozpatrzenia odwołania, SKO decyzją z dnia 14 listopada 2022 r. (nr SKO/OS-414/98/2022), uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Kolegium stwierdziło, iż organ I instancji nie ustalił w sposób niebudzący wątpliwości, czy skarżąca dochowała termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania określony w art. 148 k.p.a. W tym celu organ I instancji powinien zweryfikować wyjaśnienia strony oraz wystąpić do Wójta Gminy K. o przekazanie dokumentów, czy faktycznie skarżąca występowała do Wójta Gminy K. o wydanie kserokopii decyzji i jak ten wniosek został rozpatrzony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu sprzeciwu S. K., wyrokiem z dnia 27 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Wr 888/22, uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium z dnia 14 listopada 2022 r., nr SKO/OS- 414/98/2022. Sąd stwierdził, m.in. iż nic nie stało na przeszkodzie, aby w ramach uzupełniającego postępowania organ II instancji - o ile uznałby to za konieczne - uzyskał dodatkowe informacje i dokumenty od Wójta Gminy K. Jednocześnie Sąd zwrócił uwagę, iż ze względu na sformułowania zawarte w odwołaniu, Kolegium winno ustalić, przy udziale wnioskodawczyni, czy m.in. podtrzymuje ona swój wniosek o wznowienie postępowania. Rozpatrując ponownie wniesione odwołanie, SKO wykonując zalecenia Sądu, pismem z dnia 30 marca 2023 r., wezwało skarżącą do jednoznacznego określenia, czy podtrzymuje wniosek o wznowienie postępowania z dnia 31 marca 2022 r., a jej pismo z dnia 4 października 2022 r. stanowi odwołanie od decyzji Starosty Legnickiego z dnia 16 września 2022 r., czy też pismo z dnia 4 października 2022 r. zatytułowane "odwołanie Starosty Legnickiego z dnia 16 września 2022 r., nr WS.613.130.9.2021" należy potraktować jako wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Legnickiego z dnia 24 listopada 2021 r. W piśmie z dnia 11 kwietnia 2023 r. skarżąca wskazała, iż jej stwierdzenie zawarte w petitum odwołania z dnia 4 października 2022 r. od decyzji z Starosty Legnickiego z dnia września 2022 r. traktuje jako "wniosek o stwierdzenie o wydaniu decyzji Starosty Legnickiego z dnia 24 listopada 2021 r. z naruszeniem prawa (art. 156 § 2, art. 158 § 2 k.p.a.)". Mając na względzie, iż skarżąca nie wskazała, iż wycofuje swoje odwołanie z dnia 4 października 2022 r., SKO nadal prowadziło postępowanie odwoławcze, zainicjowane odwołaniem z dnia 4 października 2022 r. W ramach ponownie prowadzonego postępowania odwoławczego organ pismem z dnia 24 maja 2023 r. wystąpił do Wójta Gminy K. o wyjaśnienie, czy i w jakiej dacie skarżąca zwracała się do Wójta Gminy K. o wydanie kopii decyzji w sprawie zgody na usunięcie drzew z terenu działki nr [...], obręb K., a jeżeli tak to jakie i w jakiej dacie zostały jej udzielone informacje. Pismem z dnia 1 czerwca 2023 r. Wójt Gminy K. poinformował, iż skarżąca wnioskiem o udzielenie informacji publicznej z dnia 24 lutego 2022 r. (data wpływu 25 luty 2022 r.) wniosła o udostępnienie informacji publicznej w formie odbitek kserograficznych, dotyczącej decyzji zezwalającej gminie K. na wycinkę kilku drzew rodzaju wierzba babilońska w ciągu ulicy [...]. Organ uznał, iż przedmiotowy wniosek nie ma charakteru informacji publicznej, a dotyczy udzielenia informacji w trybie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w związku z tym poinformował o konieczności uiszczenia opłaty za wyszukanie żądanych informacji. Wydając zaskarżoną decyzję SKO w Legnicy wskazało, że podanie o wznowienie postępowania co do zasady wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Przez pojęcie "dowiedzenia się o decyzji" należy rozumieć powzięcie wiadomości o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest pojęciem tożsamym z doręczeniem decyzji. Zdaniem Kolegium z punktu widzenia oceny, od kiedy rozpoczął bieg miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, istotne jest bowiem to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Co istotne, strona, która nie brała udziału w postępowaniu, obowiązana jest wykazać, kiedy dowiedziała się o decyzji w sposób na tyle sprecyzowany, aby możliwe było ustalenie, że podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem miesięcznego terminu liczonego od dnia, w którym strona powzięła wiadomość o wydaniu decyzji. Jednocześnie organ administracji publicznej nie jest zwolniony od przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności. Organ administracji obowiązany jest bowiem z urzędu badać zachowanie terminu, gdyż wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa godzące w zasadę trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 k.p.a.). Kolegium nie zgodziło się ze stanowiskiem Starosty Legnickiego przyjmującym, iż skarżąca o decyzji z dnia 24 listopada 2021 r. dowiedziała się w dniu 10 marca 2022 r. (data odbioru kserokopii decyzji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Zdaniem Kolegium stanowisko Starosty Legnickiego jest wadliwe, gdyż z akt sprawy wynika, iż strona, pismem z dnia 24 lutego 2022 r., wystąpiła do Starostwa Powiatowego w Legnicy o udostępnienie informacji publicznej w formie odbitek kserograficznych, dotyczącej decyzji zezwalającej Gminie K. na wycinkę kilku drzew z gatunku wierzba rosnących w ciągu ulicy [...]. Nadto z przekazanej przez Wójta Gminy K. dokumentacji wynika, iż odrębnym pismem z dnia 24 lutego 2022 r. wystąpiła do Urzędu Gminy w K. z wnioskiem o tożsamej treści. W ocenie organu odwoławczego z powyższych pism skarżącej wynika, iż już w dniu 24 lutego 2022 r. posiadała wiedzę o wydanej przez Starostę Legnickiego decyzji zezwalającej na usunięcie drzew, skoro zwróciła się o wydanie jej kserokopii. Zatem termin do wniesienia przez skarżącą wniosku o wznowienie postępowania, określony w art. 148 § 2 k.p.a., należy liczyć od dnia 24 lutego 2022 r. W konsekwencji, skoro strona wiedziała o decyzji zezwalającej na usunięcie drzew już w dniu 24 lutego 2022 r., to wniesiony przez nią w dniu 5 kwietnia 2022 r. wniosek z dnia 31 marca 2022 r. o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją, został złożony po upływie miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji, a zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. W tych okolicznościach faktycznych i prawnych, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. należało uchylić zaskarżoną decyzję i orzec o umorzeniu w całości postępowania organu I instancji, ponieważ uchybienie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania wznowieniowego, a wznowione nieprawidłowo przez organ I instancji postępowanie podlega umorzeniu. Nie godząc się z decyzją SKO z dnia 31 lipca 2023 r. (SKO/OS-414/94/2023), S. K. wywiodła na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji ją poprzedzającej Starosty Legnickiego i nakazanie wznowienia postępowania. Kwestionowanej decyzji zarzucono naruszenie: - art.145 § 1 pkt 4 w zw. z art. 148 § 1 i 2 k.p.a. przez odmówienie wznowienia postępowania administracyjnego mimo tego, że skarżąca bez swojej winy nie brała udziału w postępowaniu, a wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony z zachowaniem terminu ustawowego; - art. 148 § 1 i 2 k.p.a. przez wadliwe ustalenie, że skarżąca nie dochowała terminu złożenia wniosku o wznowienie postępowania; - art. 7 k.p.a. przez niepodjęcie wszystkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i oparcie rozstrzygnięcia jedynie na domniemaniu, że strona dowiedziała się o decyzji zezwalającej na wycinkę drzew już w dniu 24 lutego 2022 r.; - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności oraz wadliwą ocenę materiału dowodowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy; - art. 149 § 3 k.p.a. przez wadliwe ustalenie daty rozpoczęcia biegu terminu do wznowienia postępowania. W uzasadnieniu skarżąca nadto podniosła, że Kolegium nie wzięło pod uwagę zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nakazanych wyrokiem z dnia 27 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Wr 888/22. Organ II instancji nie podjął bowiem żadnych kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności nie wziął pod uwagę, że odmówiono stronie jakiejkolwiek informacji czy wycinka została dokonana zgodnie z prawem i na podstawie jakich przepisów prawa materialnego. Nadto, skarżąca - odwołując się do poglądów judykatury – podniosła, że użyty w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy interpretować w taki sposób, że strona dowiaduje się o decyzji, jeśli podejmie informację o dacie jej wydania, numerze i sprawie, a także o jej przedmiocie, w taki sposób, że jest w stanie ocenić zasadność wniesienia podania o wznowienie postępowania tą decyzją zakończonego. Skarżąca podziela to stanowisko uznając, że nie mogłaby złożyć podania o wznowienie postępowania nie znając przynajmniej daty i oznaczenia decyzji, którą miałaby kwestionować. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Należy przede wszystkim wyjaśnić, że w przepisie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022, poz. 2492) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej), formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny co do zgodności kontrolowanej decyzji, postanowienia (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb ich wydania lub tryb podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące są przy tym przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Jego uchylenie albo stwierdzenie nieważności następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Co istotne - zgodnie z art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023, poz. 1634, dalej p.p.s.a.) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a zatem dokonuje on zbadania całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych sprawy. Mając na względzie wskazane kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny po poddaniu ocenie ustalonych w niniejszej sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych uznał, iż zaskarżona decyzja została podjęta z istotnym naruszeniem przepisów procesowych, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. p.p.s.a.). Kontroli tut. Sądu podlegała decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 31 lipca 2023 r. (nr SKO/OS-414/94/2023), którą to uchylono decyzję Starosty Legnickiego z dnia 16 września 2022 r., (nr WS.613.130.9.2021), orzekającą o odmowie uchylenia decyzji Starosty Legnickiego z dnia 24 listopada 2021 r. dotyczącej zezwolenia na usunięcie drzew rosnących na działce nr [...], obręb K. i umorzono postępowanie organu I instancji w całości. Za zasadnością takiego rozstrzygnięcia, w ocenie organu II instancji, przemawia uchybienie miesięcznemu terminowi do wystąpienia z podaniem o wznowienie postępowania przez skarżącą. W kontekście powyższego trzeba przede wszystkim, w pierwszej kolejności zauważyć, że k.p.a. reguluje w sposób jednoznaczny tryb postępowania związany ze wzruszeniem decyzji ostatecznych, jakim jest w niniejszej sprawie wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją. Wznowienie postępowania może nastąpić z urzędu lub na żądanie strony. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.). Jednakże termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Wniesienie podania z uchybieniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., skutkuje wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.). W ramach wstępnego etapu, organ bada wyłącznie kwestie dopuszczalności wznowienia postępowania w kontekście podmiotowym, przedmiotowym, a nadto ustala, czy podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w ustawowym terminie. Dopiero pozytywna ocena wspomnianych przesłanek, które muszą być spełnione łącznie, skutkuje wznowieniem postępowania. Tym samym zasadą ustaloną w art. 148 § 1 k.p.a. jest to, że strona wnosi podanie w terminie miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. Wyjątek zaś stanowi sytuacja, w której podanie o wznowienie postępowania jako przyczynę wznowienia podaje – tak jak w niniejszej sprawie - przesłankę wskazaną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W tym bowiem przypadku świetle art. 148 § 2 k.p.a. podanie wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Podstawowe więc znaczenie dla ustalenia zachowania terminu do wniesienia podania miało w niniejszej sprawie ustalenie daty dowiedzenia się przez skarżącą o decyzji Starosty Legnickiego z dnia 24 listopada 2021 r. zezwalającej na usunięcie drzew. Na podstawie bogatego orzecznictwa traktującego o użytym w art. 148 § 2 k.p.a. pojęciu "strona dowiedziała się o decyzji", wskazać należy, że przez dowiedzenie się o decyzji należy rozumieć powzięcie wiedzy o samym fakcie wydania rozstrzygnięcia w sposób umożliwiający złożenie podania o wznowienie. Chodzi o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest natomiast konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji. Wystarczy, jeżeli strona posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy (zob. wyroki NSA: z 8 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1661/17, z 27 sierpnia 2018 r., sygn. akt. II OSK 2226/18). Nadto, wymaga podkreślenia, że wiedzy o decyzji nie można domniemywać, gdyż - jak to zauważył - w wyroku z dnia 29 maja 2024 r. (sygn. akt III OSK 3791/21) Naczelny Sąd Administracyjny organ administracji ma obowiązek ustalić, kiedy strona dowiedziała się o decyzji, a nie zaś kiedy mogła dowiedzieć się o jej wydaniu. W konsekwencji - termin, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. - ulega otwarciu z dniem, w którym wnioskodawca tą wiedzę uzyskał, a nie mógł uzyskać. Wymaga to więc przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i oceny zebranych materiałów w ich całokształcie. Obowiązek ten jest tym bardziej istotny w sytuacji, gdy kwestia zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie jest odmiennie określana przez stronę oraz organ, a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, w której skarżąca wskazuje dzień 23 marca 2022 r. jako ten, od którego należy liczyć termin do złożenia podania, gdyż to w tym dniu organ doręczył jej objęte wnioskiem z 24 lutego 2022 r. kserokopie dotyczące wydania decyzji zezwalającej na wycinkę drzew. Tymczasem w realiach badanej sprawy Kolegium przyjmując, iż podanie strony zostało wniesione z uchybieniem terminu, uznało, że termin miesięczny należy liczyć od daty złożonego dwutorowo – zarówno do Starosty Legnickiego jak i do Wójta Gminy K. – wniosku z dnia 24 lutego 2022 r. w przedmiocie udzielenia informacji. Wynika bowiem z niego, iż w tym dniu – jako wskazało Kolegium – skarżąca posiadała wiedzę o wydanej decyzji, zaś art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z przyczyny, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wiąże z "dowiedzeniem się o decyzji", a nie z "zapoznaniem się z pełną treścią decyzji". Oczywiście należy zgodzić się z SKO, że przez dowiedzenie się o decyzji nie należy rozumieć zapoznania się z pełną treścią rozstrzygnięcia, ale trzeba również w tym miejscu zauważyć, że z punktu widzenia brzmienia art. 148 § 2 k.p.a. nie jest wystarczająca sama okoliczność, iż strona powołuje się na decyzję, ale przez dowiedzenie się o niej należy rozumieć powzięcie informacji pozwalającej zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w taki sposób, który następnie w miesięcznym terminie pozwoli na wystąpienie z podaniem o wznowienie postępowania. W przepisie art. 148 § 2 k.p.a. nie chodzi bowiem o sytuację dokładnego przeczytania czy przeanalizowania treści decyzji ostatecznej, poznania argumentacji organu, ale o zidentyfikowanie czego decyzja ostateczna dotyczy i poznanie jej rozstrzygnięcia. Wniosek o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. nie wymaga bowiem sformułowania kontrargumentów wobec argumentów organu zawartych w decyzji ostatecznej. Do jego wniesienia konieczne jest w zasadzie wyłącznie ustalenie, czego decyzja dotyczyła, jakie było rozstrzygnięcie i zorientowanie się przez wnioskodawcę, że nie był stroną zakończonego nią postępowania (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 7 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Bk 771/22). Stąd wskazując na wniosek strony z dnia 24 lutego 2022 r. rzeczą Kolegium było dokonanie oceny jego treści pod kątem właśnie przytoczonego rozumienia ustawowego pojęcia "dowiedzenia się o decyzji", a zatem innymi słowy, czy w dniu 24 lutego 2022 r. skarżąca rzeczywiście dysponowała istotnymi z punktu widzenia podania o wznowienie informacjami dot. decyzji Starosty Legnickiego z dnia 24 listopada 2021 r. w sposób na tyle precyzyjny, aby możliwe było zidentyfikowanie decyzji w stopniu pozwalającym stronie na sformułowanie żądania o wznowienie postępowania. Tymczasem w wydanej decyzji i jej uzasadnieniu, Kolegium, wskazując na wniosek strony o udzielenie informacji jako zasadniczy z punktu widzenia uchybienia terminowi, w żaden sposób nie wskazało, że jego treść w sposób nie budzący wątpliwości pozwala na przyjęcie, iż w dacie 24 lutego 2022 r. strona dysponowała informacją o wydaniu decyzji w sposób umożliwiający wystąpienie z podaniem o wznowienie postępowania. Organ odwoławczy poprzestał wyłącznie na ogólnikowym wskazaniu, że w tym dniu strona "posiadała wiedzę o wydanej decyzji". Dostrzeżone uchybienie jest tym bardziej istotne, że również w wydanym w niniejszej sprawie wyroku z dnia 27 stycznia 2023 r. Sąd wskazał, że rolą Kolegium, działającego jako organ II instancji, jest w aspekcie ustalenia daty, w której strona dowiedziała się o decyzji nie tylko ocenę wniosku z dnia 24 lutego 2022 r. o udzielenie informacji publicznej i wydanie w formie odbitek kserograficznych decyzji zezwalającej na usunięcie drzew, ale również ocenę pod tym kątem zawiadomienia organu o wysokości opłaty za udostępnienie informacji o środowisku oraz pisma Starosty z dnia 22 marca 2022 r. przekazujące kopię spornej decyzji, od daty doręczenia, którego skarżąca liczy miesięczny termin do wystąpienia z wnioskiem wznowieniowym. Należy również wskazać na konieczność weryfikacji stanowiska Starosty przyjmującego, że w dacie 10 marca 2022 r. skarżąca odebrała kserokopię decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania w kontekście tego, czy z akt sprawy nie wynika, że w tym dniu skarżąca odebrała wyłącznie zawiadomienie o wysokości opłaty za udostępnienie informacji o środowisku i jego ochronie, a samą kserokopię decyzji odebrała w dniu 23 marca 2022 r., co też wskazała w toku postępowania wznowieniowego. W tych okolicznościach Sąd uznał, że wydana decyzja została podjęta z naruszeniem przepisów prawa procesowego zawartych w art. 7, art. 77 § 1, art. 80, 107 § 3 k.p.a., co też obligowało do jej uchylenia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. p.p.s.a., orzekł jak w pkt. I sentencji wyroku, a rozstrzygnięcie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w brzmieniu art. 200 p.p.s.a. Rozpoznając ponownie sprawę Kolegium uwzględni uwagi zawarte w niniejszym wyroku.