II SA/Wr 561/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek– spr. Sędzia WSA Anna Siedlecka Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. O. o wyłączenie od orzekania sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego w sprawie ze skargi P. O. na decyzję D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie garażu postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. (Nr[...]) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie garażu złożył P. O. Na rozprawie w dniu 2 grudnia 2010 r. skarżący wniósł o wyłączenie sędziego sprawozdawcy (tj. Sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego) od orzekania w niniejszej sprawie wywodząc, że miał już w tym Sądzie sprawę o sygn. akt IISA/Wr 327/05, w której postanowieniem odrzucono skargę, a sędzią sprawozdawcą był przewodniczący składu orzekającego w dniu 2 grudnia 2010 r. - Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski. W związku z powyższym faktem wnioskodawca, uznał, że ma obawy, że również niniejsza sprawa zostanie niekorzystnie dla niego rozstrzygnięta. Pismem z dnia 7 grudnia 2010 r. Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski oświadczył, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ani inne tego rodzaju, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności (art. 19 w/w ustawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 2 p.p.s.a.). Sędzia natomiast, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem z art. 19 powyższej ustawy niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a). Po myśli natomiast art. 21 p.p.s.a. Sędzia powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie. O wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Mając zatem na względzie powyższe regulacje normatywne zważyć należy, że jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, w postanowieniu z dnia 18 września 2008r. (sygn. akt IOZ 696/08) charakter instytucji wyłączenia sędziego jest oczywisty i sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, które mogłyby skutkować pojawieniem się jakichkolwiek wątpliwości, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy. W tym zakresie istota wyłączenia sędziego w oparciu o przesłanki bezwzględne wymienione enumeratywnie w art. 18 p.p.s.a., jak też w oparciu o przesłanki względne z art. 19 p.p.s.a., jest taka sama. Ma ona zapewnić jak najpełniejszą realizację zagwarantowanego, między innymi na gruncie Konstytucji RP, prawa do sądu, poprzez stworzenie warunków umożliwiających każdemu rozpatrzenia jego sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Wskazano przy tym, że podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne przekonanie. Konieczne jest bowiem wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 ustawy, czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 100/09). Mając zatem na względzie okoliczności stanu faktycznego niniejszej sprawy i opisane powyżej regulacje normatywne Sąd uznał, że wniosek P. O. nie zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawca bowiem, nie podał żadnych przesłanek, o których mowa w art. 18 powyższej ustawy, uzasadniających wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy. Wbrew twierdzeniom skarżącego podstawą wyłączenia nie może być okoliczność, że objęty wnioskiem o wyłączenie Sędzia orzekał w zupełnie innej, niezwiązanej z niniejszą, sprawie ze skargi wnioskodawcy, a dokładniej w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] r. (Nr[...]) w przedmiocie uznania za niezasadne zażalenia na niezałatwienie w terminie przez Burmistrza Miasta Z. sprawy nabycia prawa własności nieruchomości gruntowej położonej w Z. przy ul. S. [...]. Zdaniem tutejszego Sądu wskazana przez skarżącego okoliczność obawy co do niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy wynika tylko z subiektywnego przeświadczenia skarżącego o istnieniu takich okoliczności i nie stanowi wystarczającej przesłanki do zastosowania art. 19 p.p.s.a. Zważyć nadto należy, że w złożonym oświadczeniu Sędzia Zygmunt Wiśniewski, wyjaśnił, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania niniejszej sprawy. Mając zatem na względzie brak oczywistych faktycznych i prawnych przesłanek wyłączenia sędziego, należało na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzec jak w sentencji postanowienia.