II SA/Wr 567/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 19 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. S. [...], [...], ul. W. [...], [...] we W. o uchylenie postanowienia Wojewody z dnia 5 września 2012 r., Nr [...] wstrzymującego wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. S. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 29 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu demontażu grzejnika i urządzeń sanitarnych w pomieszczeniach na ostatniej kondygnacji budynku postanawia: oddalić wniosek. Zaskarżoną decyzją D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "DWINB") z dnia 29 czerwca 2012 r. nr [...] uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. (dalej: "PINB") z dnia 5 kwietnia 2012 r. nr [...] i orzekając o istocie sprawy nakazał W. S. - prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" (dalej: "skarżący") - inwestorowi robót budowlanych związanych z przebudową pomieszczeń znajdujących się na ostatniej kondygnacji budynku przy ul. W. [...], [...] we W., wykonanie w terminie do 30 września 2012 r. wskazanych w tejże decyzji robót. W skardze na decyzję pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu oraz osobom trzecim, które powinny być w sprawie stronami, a które nie brały udziału w postępowaniu, znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto zdaniem autora wniosku, wykonanie nakazanych w decyzji prac de facto rozbiórkowych (demontażowych), bo sprowadzających się demontażu grzejników w pomieszczeniach na ostatniej kondygnacji budynku wraz z odgałęzieniami instalacji grzewczej od istniejących pionów do grzejników oraz zaślepienie pionów instalacji w miejscach uprzednich podłączeń, demontażu urządzeń sanitarnych w pomieszczeniach wraz z odgałęzieniami instalacji wodnej i kanalizacyjnej na odcinkach od istniejących pionów do urządzeń sanitarnych oraz zaślepienie pionów instalacji w miejscach uprzednich podłączeń, spowoduje konieczność rozbiórki stropów (instalacje ułożone są w podłodze, nie istnieje dokumentacja techniczna dot. dokładnego przebiegu tych instalacji). Podniesiono także, że przystąpienie do rozbiórki stropu w celu demontażu instalacji centralnego ogrzewania mogłoby spowodować naruszenie struktury stropu nad III kondygnacją, a więc nad mieszkaniami piętro niżej, co naruszałoby interes osób trzecich czyli właścicieli mieszkań na III kondygnacji. Pełnomocnik wskazał, że prace te należałoby wykonać także w samych lokalach osób trzecich, przez które te instalacje "przechodzą" i gdzie mogą się znajdować także podłączenia do instalacji. Osoby te nie wyrażają zgody na jakąkolwiek ingerencję w ich lokale, swojej zgody nie udzielili również właściciele lokali znajdujących się na IV kondygnacji budynku (lokale dwupoziomowe). Podniesiono także, że wykonanie nakazanych przez organ II instancji prac budowlanych wiąże się także z ogromnymi nakładami finansowymi i spowoduje, że zmieniony zostanie całkowicie sposób korzystania z pomieszczeń na ostatniej kondygnacji budynku. W ocenie pełnomocnika, wykonanie prac de facto rozbiórkowych przed merytorycznym rozpatrzeniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny spowoduje, że późniejsze orzeczenie w niniejszej kwestii stanie się praktycznie bezprzedmiotowe, gdyż kwestionowane przez skarżącego obowiązki zostaną już wykonane. Podzielając przedstawioną argumentację, postanowieniem z dnia 5 września 2012 r. nr [...] DWINB wstrzymał wykonanie decyzji z dnia 29 czerwca 2012 r. nr [...], wskazując jednocześnie, że za uwzględnieniem wniosku strony przemawia również fakt, iż wstrzymaniu wykonania decyzji nie stoi na przeszkodzie interes publiczny. Pismem z dnia 14 września 2012 r. uczestnik postępowania – Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy ul. S. [...], [...], ul. W. [...], [...] we W., wniosła na podstawie art. 64 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o uchylenie powyższego postanowienia Wojewody, zarzucając, że podjęte zostało z naruszeniem jej interesu prawnego, poprzez narażenia tworzących Wspólnotę właścicieli lokali na zniszczenie w rozpoczynającym się okresie grzewczym urządzeń kotłowni, niedostosowanych do zasilania w ciepło oraz ciepłą wodę użytkową pomieszczeń skarżącego, nie przeznaczonych na stały pobyt ludzi. Jednocześnie autor skargi zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj. przepisów art. 62 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające w szczególności na błędnym i pozbawionym podstaw przyjęciu, że wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji nie stoi na przeszkodzie interes publiczny, podczas gdy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji narusza interes publiczny, w tym interes pozostałych właścicieli lokali tworzących Wspólnotę Mieszkaniową, albowiem utrzymanie niezgodnego z prawem oraz przeznaczeniem wykorzystywania przez skarżącego urządzeń kotłowni niezgodnie z przeznaczeniem, w szczególności poprzez zasilanie z niej w ciepło oraz ciepłą wodę użytkową zasiedlonych przez skarżącego niewyodrębnionych komórek lokatorskich, nieprzeznaczonych na pobyt ludzi, stanowi w obliczu obniżających się temperatur i początku sezonu grzewczego, zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi zajmujących odrębne lokale mieszkalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Ponadto z przepisu z art. 61 § 4 wskazanej wcześniej ustawy wynika, że postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i § 3 Sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Postanowienia, o którym mowa powyżej sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ustawy). Z cytowanej powyżej regulacji art. 61 § 4 p.p.s.a. wynika, że warunkiem uchylenia postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania jest stwierdzenie, że nastąpiła zmiana okoliczności, które uzasadniały podjęcie postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2006, s. 190), a inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki uzasadniające uchylenie postanowienia w tym przedmiocie spoczywa na wnioskodawcy. W ocenie Sądu, w realiach rozpoznawanej sprawy Wspólnota Mieszkaniowa nie wykazała, że nastąpiła zmiana okoliczności uzasadniająca uchylenie postanowienia D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie udzielenia ochrony tymczasowej. Tymczasem warunkiem podjęcia postanowienia o uchyleniu postanowienia jest zmiana takich okoliczności, które warunkowały jego podjęcie, tj. były analizowane przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu. Motywując w realiach niniejszej sprawy zasadność podjęcia postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że przesłankę jego wstrzymania stanowił charakter podjętego rozstrzygnięcia oraz związane z tym niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku jego ewentualnego wzruszenia na drodze postępowania sądowoadministracyjnego. Wymaga podkreślenia, że wnioskodawca nie wykazał, że od dnia wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji zmieniły się okoliczności uzasadniające zasadność twierdzenia, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji naraża właścicieli lokali tworzących Wspólnotę Mieszkaniową na zniszczenie w rozpoczynającym się okresie grzewczym urządzeń kotłowni, niedostosowanych do zasilania w ciepło oraz ciepłą wodę użytkową pomieszczeń skarżącego, nie przeznaczonych na stały pobyt ludzi. Zawarta w uzasadnieniu hipotetyczna szkoda "zniszczenie w rozpoczynającym się okresie grzewczym urządzeń kotłowni" wiąże się z subiektywną obawą strony w przypadku braku węzła wykonalności rozbiórkowej decyzji. Ponadto, podnoszony przez Wspólnotę Mieszkaniową argument, że niniejsza instalacja powoduje uciążliwości w zakresie korzystania z sieci cieplnej nie może stanowić podstawy uchylenia postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż znany był on organowi w momencie rozstrzygania kwestii udzielenia ochrony tymczasowej. Nie może być zatem pojmowany jako okoliczność, o której mowa w art. 61 § 4 wskazanej ustawy. Skoro zatem ustawodawca możliwość uchylenia postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania uzależnił od jednoznacznego wykazania, że nastąpiła zmiana okoliczności na podstawie, których wydane zostało postanowienie udzielające ochronę tymczasową, to brak wystąpienia tejże przesłanki uzasadnia w realiach niniejszej sprawy nieuwzględnienie wniosku. Istotną kwestią jest również i to, że zarówno pojęcie "znacznej szkody" jak i pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" nie odnosi się jedynie do strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale również do interesu innych uczestników postępowania oraz interesu publicznego. W przypadku konfliktu interesów, Sąd powinien wyważyć interesy stron oraz interes publiczny, oceniając, który z tych interesów jest ważniejszy i bardziej zasługuje na uwzględnienie, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z 12 czerwca 2008 r., II OZ 588/08. W niniejszej sprawie należy mieć zatem na względzie to, że ewentualne wykonania zaskarżonej decyzji może naruszyć nie tylko interes inwestora ale także właścicieli tych lokali, przez które te instalacje "przechodzą" i gdzie mogą się znajdować także podłączenia do instalacji. Mając zatem na względzie powyższe i kierując się dyspozycją art. 61 § 2 pkt 1, § 4 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.