II SA/Wr 57/09

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2012 r. z urzędu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w J.za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 781/06 postanawia: cofnąć skarżącej przyznane prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2012 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W dniu 16 kwietnia 2012 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna sporządzona przez adwokat A. Kl.której skarżąca w dniu 12 kwietnia 2012 r. udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania jej w niniejszej sprawie we wszystkich instancjach (w tym do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 14 lutego 2012 r.). Zgodnie z art. 246 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwaną dalej u.p.s.a. (t. j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270) adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie zostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Natomiast stosownie do treści art. 249 u.p.s.a., przyznane prawo pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli okaże się, że okoliczności na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skoro skarżąca w dniu przyznania jej adwokata z urzędu (postanowieniem z 11 kwietnia 2012 r.) "nie zatrudniała oraz nie pozostawała w innym stosunku prawnym z zawodowym pełnomocnikiem", a spełniała przesłanki do przyznania prawa pomocy, to zasadnie ustanowiono jej adwokata. Jednak wpłynięcie do Sądu pełnomocnictwa dla ustanowionego z wyboru przez nią adwokata (A. K.) zmieniło jej sytuację procesową, albowiem ta okoliczność stanowi- zgodnie z art. 246 § 3 u.p.s.a. -okoliczność wykluczając możliwość ustanowienia (i w konsekwencji posiadania) jednocześnie zawodowego pełnomocnika z urzędu. Ponieważ okoliczność na podstawie której przyznano prawo pomocy przestała istnieć, na podstawie art. 246 § 3 w zw. z art. 249 u.p.s.a., należało cofnąć skarżącej prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata. Podkreślić należy, iż uprawnienie do zwolnienia z kosztów sądowych przyznane jej postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 lutego 2011 r. nadal przysługuje skarżącej.