II SA/Wr 587/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku I. O.-Z. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi w sprawie ze skargi I. O.-Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia eksploatacji przydomowej oczyszczalni ścieków postanawia: oddalić wniosek. I. O.-Z. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z [...].05.2019 r. w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia eksploatacji przydomowej oczyszczalni ścieków. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że dnia [...].11.2019 r. doręczono jej postanowienie tut. Sądu z 4.11.2019 r. o odrzuceniu skargi, z którego treści dowiedziała się, że nie uzupełniła w terminie braków formalnych i fiskalnych skargi. Z uzasadnienia wynika, że korespondencja zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków, została dwukrotnie awizowana w dniach [...].09.2019 r. i [...].09.2019 r. a następnie zwrócona jako nie podjęta przed upływem terminu awizowania w dniu [...].10.2019 r. Skarżąca wyjaśniła, że nie mogła podjąć i nie podjęła korespondencji bez swojej winy, ponieważ nie otrzymała awizo ani pierwszego, ani drugiego, to jest zawiadomienia o nadejściu przesyłki i pozostawieniu jej do odbioru w placówce pocztowej. Ponadto wskazała, że dnia [...].09.2019 r. wyjechała z [...] do miejscowości [...] i stamtąd udała się do [...], skąd [...].09.2019 r. odbyła lot do [...] w [...]. Tam spędzała 11 dni i samolotem w dniu [...].10.2019 r. powróciła do [...]. Do swojego domu we [...] przyjechała w dniu [...].10.2019r. Skarżąca podała, że po powrocie sprawdziła skrzynkę oddawczą i poza rachunkiem za wodę i rachunkiem za usługi telekomunikacyjne nie było żadnego zawiadomienia o nadejściu przesyłki poleconej (tak pierwszego i powtórnego), w tym sądowej. Wyjaśniła, że gdyby takie było, z pewnością udałaby się do placówki pocztowej, aby odebrać przesyłkę lub dowiedzieć się o nadawcy. Skarżąca na dowód pobytu za granicą przedłożyła umowę o udział w imprezie turystycznej. Nadto poinformowała, że od ubiegłego roku w okręgu jej placówki pocztowej - w związku występującymi poważnymi brakami kadrowymi Poczty Polskiej S.A. - występują kłopoty w prawidłowych doręczeniach przesyłek, co jest związane przede wszystkim z wielokrotnie zmieniającymi się listonoszami, często niedoświadczonymi (np. obcokrajowcy pochodzenia ukraińskiego), obłożonymi nadmiarem obowiązków lub niezorientowanymi w topografii rejonu. Podkreśliła również, że jest osobą samotną i wszelką korespondencję do niej kierowaną zawsze odbiera. Jest osobą staranną i dopilnowuje terminów odbioru przesyłek. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżąca przedłożyła podpisaną skargę oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych (art. 86 i 87 p.p.s.a.). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 wskazanej ustawy). Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się stany nadzwyczajne, takie jak np. problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe, obłożna choroba (por.: postanowienie NSA o sygn. akt II GZ 752/13). Skarżąca, uzasadniając brak winy w terminowym uzupełnieniu braków formalnych i fiskalnych skargi, powołała się na swoją nieobecność w czasie doręczania przesyłki, z uwagi na wyjazd urlopowy. Jednakże urlop nie może być uznany za przeszkodę nieprzewidzianą ani trudną do usunięcia. Samo przebywanie na urlopie wypoczynkowym nie usprawiedliwia uchybienia terminu do uzupełnienia braków skargi, fakt ten nie zwalnia bowiem strony z obowiązku dołożenia należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Skoro skarżąca wystosowała w dniu [...].08.2019 r. skargę do sądu administracyjnego, to powinna mieć świadomość możliwości kierowania do niej korespondencji sądowej wynikającej z tej właśnie czynności procesowej. Należyta staranność, biorąc pod uwagę oświadczenie skarżącej, że jest osobą samotną, nakazywała podjęcie działań pozwalających na zapewnienie możliwości odbioru ewentualnych przesyłek sądowych, choćby przez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń, bądź też przynajmniej poinformowanie Sądu o planowanym wyjeździe. Zaniechanie przez skarżącą podjęcia czynności zapewniających odbiór przesyłki w trakcie jej urlopu, a także sprawdzenia stanu sprawy bezpośrednio po powrocie z urlopu, nie uzasadnia braku jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają - w ocenie Sądu, opisane we wniosku kłopoty w prawidłowym doręczeniu przesyłek pocztowych, które mają mieć miejsce w okręgu placówki pocztowej skarżącej. W analizowanym stanie faktycznym twierdzenie skarżącej, jakoby błąd w braku pozostawienia zawiadomienia o próbie doręczenia korespondencji sądowej, był wynikiem niewłaściwego wykonania swojej pracy przez pracownika poczty jest twierdzeniem nie mającym uzasadnienia w zgromadzonych dowodach. Bezspornie bowiem na dokumencie zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej adresowanej do skarżącej, widnieje podpisana przez listonosza informacja o pierwszej próbie jej doręczenia w dniu [...].09.2019 r. oraz o pozostawieniu w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o możliwości odebrania awizowanej w ten sposób przesyłki w placówce pocztowej przy ul. [...][...] we [...]. Ponowne awizo miało miejsce [...].09.2019 r. o czym świadczy umieszczona na kopercie pieczęć zawierająca datę oraz podpis doręczyciela. Zwrot do nadawcy nastąpił [...].10.2019 r., co również zostało potwierdzone stosowną pieczęcią i podpisem. Powyższe okoliczności stanowią wystarczającą podstawę do stwierdzenia, że podczas doręczania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nie doszło do uchybień poddających w wątpliwość prawidłowość działania doręczyciela. To zaś stanowi wystarczającą podstawę do przyjęcia, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że do braku uzupełnienia wymogów formalnych i fiskalnych skargi mogło dojść nie z jej winy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w postanowieniu.