II SA/Wr 590/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędzia NSA Julia Szczygielska /sprawozdawca/ Protokolant Katarzyna Grott po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 września 2006r. przy udziale - sprawy ze skarg : Stowarzyszenia "A" w J. G. i M. G. – C. oraz M. C. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej PTK C. nr [...] I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Przedmiotem skargi Stowarzyszenia "A" w J. G. oraz skargi M. G. – C. i M. C. jest w/w decyzja Wojewody D. z dnia [...]r., Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję nr [...] Prezydenta Miasta J. G. z dnia [...]r., w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej PTK C. nr [...], przewidzianej do realizacji na działce oznaczonej numerem geodezyjnym gruntów [...], obręb J. w J. G. przy ul. W. [...]. W uzasadnieniu organ podkreślił, iż decyzja nr [...] z dnia [...] r. Wojewoda D. uchylił decyzję Prezydenta Miasta J. G. nr [...]z dnia [...]r. i przekazał do ponownego rozpatrzenia sprawę dotycząca zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej PTK C. nr [...], przewidzianej do realizacji na działce oznaczonej numerem geodezyjnym gruntów [...] i [...], obręb J. w J. G. przy ul. W. [...]. Wskazano na szereg wadliwości w prowadzonym postępowaniu, w tym na konieczność uzupełnienia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wyjaśnienia kwestii zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta J. G., uzupełnienia wniosku o stosowne pełnomocnictwo, zamieszczenie informacji o prowadzonym postępowaniu w sprawie ochrony środowiska na stronie internetowej organu. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w/w decyzją nr [...]z dnia [...]r. organ I instancji zatwierdził projekt budowlany i wydał na rzecz P.T.K.C. Spółki z o.o., pozwolenie na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej PTK C. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że postępowanie zostało uzupełnione w zakresie wskazanym w wyżej wymienionej decyzji organu odwoławczego. Ponadto przeprowadzono wizję w terenie na żądanie jednej ze stron. Jednakże żądania stron, dotyczące dokonania wytyczenia obiektu czy też dokonania wyceny ich działki nie mogły zostać spełnione z uwagi na to, że są to zagadnienia wykraczające poza zakres kompetencji organów administracji architektoniczno-budowlanej. W trakcie prowadzonego postępowania do Urzędu Miasta J. G. wpłynął wniosek Stowarzyszenia "A" z siedzibą w J. G. przy ul. W. [...]. Po przeanalizowaniu tego wniosku i statutu organizacji postanowiono Stowarzyszenie dopuścić do postępowania na prawach strony. Jednocześnie stwierdzono, że inwestor przedłożył wszystkie wymagane przepisami prawa uzgodnienia, planowana inwestycja nie będzie stanowić zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi, projekt budowlany jest kompletny, sporządzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane, spełnia wymagania wynikające z przepisów Prawa budowlanego i przepisów wykonawczych. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli M. G.-C. i M. C., podnosząc, iż organ nie przeprowadził postępowania z udziałem społeczeństwa, nie dokonał analizy zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie dokonał pomiarów w terenie dotyczących ewentualnych odległości planowanej inwestycji od granic z działkami sąsiednimi, zaniechał wyjaśnienia zagrożeń falami elektromagnetycznymi. Również odwołanie złożyło Stowarzyszenie "A" zarzucając naruszenie szeregu przepisów w tym art. 31 § 1 – 4 k.p.a. poprzez "brak odpowiedzi w ustawowym terminie na wnioski organizacji i osób o uznanie ich za strony w postępowaniu", wydanie decyzji bez uprzedniego powiadomienia Stowarzyszenia o uznaniu go za stronę w postępowaniu, nie powiadomienie Państwowego Inspektora Sanitarnego o uznaniu Stowarzyszenia za stronę, nie podanie do publicznej wiadomości informacji o wszczęciu postępowania na etapie wydania warunków zabudowy oraz w późniejszym okresie. Organ odwoławczy stwierdził, iż po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ pierwszej instancji uzupełnił postępowanie w zakresie wskazanym w decyzji Wojewody D. Nr [...]z dnia [...]r., to jest: 1) wezwał inwestora do przedłożenia prawidłowo wypełnionego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - co zostało spełnione poprzez złożenie nowego oświadczenia podpisanego przez osobę uprawnioną. Jednocześnie pełnomocnik inwestora wyjaśnił, że na działce nr [...], z uwagi na brak prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane inwestycja nie będzie realizowana, 2) zamieścił informację o prowadzonym postępowaniu w sprawie inwestycji należącej do mogących znacząco oddziaływać na środowisko na stronie internetowej w dniu [...] r., natomiast informacja na tablicy informacyjnej Urzędu i w miejscu inwestycji umieszczono w dniach od [...] do [...]r., 3) inwestor dołączył do akt brakujące pełnomocnictwo dla osoby działającej w jego imieniu, 4) natomiast w zakresie zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w związku ze złożonym przez M. G.-C. i M. C. wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta J. G. nr [...] z dnia [...]r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, decyzją nr [...]z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. odmówiło stwierdzenia nieważności tej decyzji, wskazując w uzasadnieniu, że planowana inwestycja nie narusza ustaleń obowiązującego w dniu jej wydania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta J.G., a następnie decyzją ostateczną nr [...]z dnia [...]r. Kolegium utrzymało swoją decyzję w mocy. Ponieważ, zgodnie z przepisem art. 64 ust. 1, w związku z art. 55 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wiąże organ wydający pozwolenie na budowę, organ administracji architektoniczno-budowlanej, wobec faktu badania decyzji o warunkach zabudowy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.G., nie przeprowadza już innego postępowania w tym zakresie. Nadto organ powołując się na przepis art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane stwierdził, iż inwestor załączył do wniosku projekt budowlany sporządzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane i dołączył zaświadczenia o przynależności projektantów do właściwej izby samorządu zawodowego, ważne na dzień sporządzenia projektu budowlanego. Do wniosku dołączono wymagane przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 z późn. zm.) uzgodnienia: Powiatowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. (decyzja nr [...]z dnia [...]r. wydana na podstawie art. 57 ust. ltej ustawy), Wojewody D. (decyzja nr [...] z dnia [...] r. wydana w oparciu o przepis art. 48 ust. 4 ustawy). Do projektu dołączono oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, informację o bezpieczeństwie i ochronie zdrowia. Analiza projektu wykazała, że spełnia on wymagania przepisów prawa. Wobec tego organ pierwszej instancji zobowiązany był wydać, stosownie do przepis art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, pozwolenie na budowę. Odnosząc się natomiast do zarzutów stron organ wyjaśnił, iż: 1) w zakresie sprawdzenia, czy inwestycja nie naruszy wymagań ochrony środowiska organ administracji architektoniczno-budowlanej swoje rozstrzygnięcie w tym zakresie opiera na uzgodnieniach właściwych organów, wymagane przepisami ustawy Prawo ochrony środowiska. Pozytywne uzgodnienia, jak wyżej wykazano, zostały do akt dołączone, 2) organ administracji architektoniczno-budowlanej nie sprawdza prawidłowości sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, gdyż nie jest do tego uprawniony, 3) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę nie sprawdza się wpływu inwestycji na obniżenie wartości działek sąsiednich, 4) wadliwość postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie stanowi podstawy do wzruszenia decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż jest to odrębne niezależne postępowanie, 5) organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają obowiązku informowania Państwowego Inspektora Sanitarnego o uznaniu Stowarzyszenia za stronę postępowania o wydanie pozwolenia na budowę, 6) zapewnienie udziału społeczeństwa w postępowaniu odbywa się poprzez wywieszenie stosownych obwieszczeń. Jak wyżej wykazano takie obwieszczenia zostały umieszczone w stosownym czasie na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta w J. G., w miejscu planowanej inwestycji, a także na stronie internetowej. Natomiast do uwag zgłaszanych w trakcie postępowania organ zobowiązany jest odnieść się w uzasadnieniu decyzji (art. 46 ust. 10 ustawy Prawo ochrony środowiska), co też organ pierwszej instancji uczynił, 7) organ wydający pozwolenia na budowę nie jest uprawniony przed jej wydaniem do dokonywania pomiarów w terenie. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w osnowie decyzji. Na ostateczną w toku instancji administracyjnej decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyło Stowarzyszenie "A" w J. G. oraz M. G.–C. wraz z M. C.. Skarżące Stowarzyszenie ponowiło zarzuty podniesione w odwołaniu, w dalszym ciągu akcentując naruszenie prawa procesowego w postaci przepisów art. 6, art. 7, art. 9, art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie czynnego udziału w postępowaniu oraz nie udzielenie jej informacji faktycznej i prawnej w toku postępowania, oparcie się na prawdzie formalnej, a nie obiektywnej przy ustalaniu stanu faktycznego, a także przepisów art. 75, art. 76, art. 77, art. 78 oraz 79 k.p.a. poprzez odmowę znaczenia zgłaszanym w toku postępowania zarzutom do treści Raportu oddziaływania na środowisko, nieuwzględnienie żądania stron dopuszczenia dowodów z opinii rzeczoznawców na okoliczność szkodliwego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, a nadto niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego. Nadto skarżące stowarzyszenie zarzuciło wydanym decyzjom naruszenie prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a to przepisów art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane polegające na sprawdzeniu projektu budowlanego jedynie w zakresie jego kompletności oraz wydaniu Inwestorowi – P.T.K.C. w W. pozwolenia na budowę, pomimo iż przedstawiony przez niego wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia projekt budowlany był sprzeczny z treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w dniu wydania decyzji Nr [...] Prezydenta Miasta J. G. z dnia [...]r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wskazując na powyższe, stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji Nr [...] Wojewody D. z dnia [...]r. oraz poprzedzającej ją decyzji Nr [...] Prezydenta Miasta J. G. z dnia [...]r. – w całości, bardzo szczegółowo uzasadniając przedstawione wyżej zarzuty. M. G.– C. i M. C. zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie art.138 kpa oraz art.107 § 3 kpa - przez brak badania oraz ustosunkowania się przez organ II instancji do konkretnych zarzutów, podniesionych w odwołaniu. Organ ten ograniczył się tylko do wyliczenia na czym polegało uzupełnienie postępowania przez organ I instancji; W sytuacji pominięcia i zaniechania rozpatrzenia przez organ zarzutów, zawartych w odwołaniu - skarżący zmuszeni są w dalszym ciągu podtrzymać te zarzuty i wnosić o spowodowanie ich merytorycznego rozpoznania (przez uchylenie zaskarżonej decyzji). Tak więc - skarżący zarzucając: I. naruszenie prawa materialnego, tzn. naruszenie art.32 ust.1, pkt 3, art.34, art.36 i art.51 ust.5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2004 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz.627 ze zm.) - przez nie zapewnienie (a nawet utrudnianie), wymaganego przez w/w przepisy - udziału społeczeństwa w postępowaniu, II. zupełne zaniechanie (a nawet utrudnianie) dokonania oceny zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego z uwzględnieniem - odnalezionych przez skarżących rozdziałów 3 i 6 tego planu, III. przeprowadzenie z naruszeniem prawa czynności oględzin w dniu [...]r. IV. zupełne zaniechanie wyjaśnienia zagrożenia falami emitowanymi przez przedmiotową stację, w przypadku zabudowy działki skarżących, V. prowadzenie i zakończenie postępowania bez rozpoznania wniosku o wyłączenie pracownika oraz nieformalne, bezprawne "uzupełnianie" opinii, VI. nie wzięcie pod uwagę, że aktualnie toczy się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu postępowanie, dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy przedmiotowej stacji z powodu niezgodności tej decyzji z planem zagospodarowania przestrzennego – sygn. akt: II SA/Wr 328/05 – wnieśli o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania, lecz rozstrzyga o legalności decyzji, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Działając zatem w granicach kompetencji wynikających z art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. 153, poz.1269/ w związku z art.3 § 2 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/, Wojewódzki Sąd Administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja Wojewody D. z dnia [...]r., Nr [...] odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art.145 lub art.151 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd stosownie do zapisu art. 134 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie jest związany granicami skargi. Przepis ten umożliwia Sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów. Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 pkt.1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/, co powoduje, iż decyzja ta podlega usunięciu z obrotu prawnego. Podkreślić należy, że odwołanie jest instytucją procesową tworzącą możliwości uprawnionym podmiotom zaskarżenia decyzji administracyjnej. Zgodnie zaś z przepisem art.140 k.p.a. w administracyjnym postępowaniu odwoławczym w sprawach nie uregulowanych odrębnie w szczególnym przepisie, mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organami pierwszej instancji. Wniesienie zatem odwołania przenosi na organ odwoławczy kompetencje do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, rozstrzygniętej decyzją organu pierwszej instancji. Zasadą jest, że organ odwoławczy rozpoznaje sprawę ponownie w oparciu o materiał dowodowy zebrany przez organ pierwszej instancji. Jednakże w myśl art.136 k.p.a., organ odwoławczy może przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe (art.136 k.p.a.), które ma szczególne znaczenie w razie, jeżeli strona w odwołaniu / jak w niniejszej sprawie/ kwestionuje ustalenie istotnych okoliczności faktycznych mających podstawowe znaczenie dla wystąpienia stanu faktycznego, od którego norma prawa uzależnia pozytywne rozstrzygnięcie sprawy. Innymi słowy, organ odwoławczy winien rozpatrzyć sprawę ponownie merytorycznie w jej całokształcie, co oznacza, że organ ten obowiązany był w niniejszej sprawie rozpatrzyć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu wydanej decyzji. Wskazać przy tym należy, że w orzecznictwie przyjęte zostało, iż w postępowaniu administracyjnym organ odwoławczy nie może ograniczać się do stanu sprawy z daty wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, lecz musi uwzględniać stan faktyczny i prawny istniejący w dacie rozpatrywania odwołania / por. wyrok NSA z dnia 24 lutego 1992r.,sygn.akt II S.A. 49/92, niepubl./. W niniejszej sprawie organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję naruszył przepisy prawa procesowego, a to art.7,8 k.p.a., jak i art.101 § 1 k.p.a. oraz art.107 § 3 k.p.a. Podstawową, a zarazem sporną kwestią w niniejszej sprawie była zgodność przedmiotowej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta P., uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej w P. z dnia [...]r., Nr [...], opublikowaną w Dz.Urzędowym Województwa D. z [...]r., Nr [...], poz. [...]. Materialno-prawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r., Nr 207, poz.2016 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji. I tak zgodnie z art. 35 ust.1 pkt.1 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. Lektura akt sprawy wskazuje, że przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w J. G. toczyło się postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta J.G. z dnia [...]r., Nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji związanej z budową stacji bazowej telefonii komórkowej [...] sieci [...] /PTK C./. Ostateczną decyzją tegoż Kolegium z dnia [...]r., Nr [...]utrzymana została w mocy decyzja tego samego organu z dnia [...]r., Nr [...], odmawiająca stwierdzenia nieważności w/w decyzji Prezydenta Miasta J. G. z dnia [...]r., Nr [...]. Niewątpliwe jest w sprawie, że skarżący M. G. –C. i M. C. w złożonym do Wojewody D. odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta J. G. z dnia [...]r. , Nr [...]r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej PTK C., wnieśli m.innymi o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. Wniosek ów uzasadnili tym, iż przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu toczy się postępowanie pod sygn.akt II S.A./Wr 328/05 w sprawie ze skargi na opisaną wyżej decyzję SKO w J. G. z dnia [...]r., Nr [...]w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta J. G. z dnia [...]r., Nr [...]w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Zdaniem skarżących rozstrzygnięcie kwestii zgodności lub niezgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego było zagadnieniem podstawowym, wyprzedzającym wszystkie inne zagadnienia w tej sprawie. Wojewoda D. nie rozpatrując powyższego wniosku skarżących, wydał zaskarżoną decyzję z dnia [...]r. utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...]r., Nr Nr [...]. W okolicznościach niniejszej sprawy pominięcie przez organ odwoławczy przedmiotowego wniosku, a w konsekwencji zaniechanie jego rozpatrzenia, stanowi istotne naruszenie przepisu art.101 § 1 k.p.a., stosownie do którego, organ administracji publicznej zawiadamia strony o postanowieniu w sprawie zawieszenia postępowania. Oznacza to w niniejszej sprawie tyle, że organ odwoławczy winien był przed wydaniem decyzji będącej wynikiem rozpatrzenia odwołania, orzec w sprawie zawieszenia postępowania w formie postanowienia, doręczając je stronom zgodnie z art.101 § 1 k.p.a. w związku z art.125 § 1 k.p.a. Forma postanowienia wymagana jest bowiem w całym zakresie spraw zawieszenia postępowania, tj. zawieszenia lub odmowy zawieszenia postępowania, podjęcia lub odmowy podjęcia zawieszonego postępowania, a na które to postanowienie, zgodnie z art.101 § 3 k.p.a. służy stronie zażalenie. (por. B.Adamiak i J.Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 8 wydanie, Wyd.C.H.BECK, W-wa 2006, str.458). Zgodzić się należy z organem odwoławczym, że w myśl art.64 ust.1 w związku z art.55 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Niemniej jednak , skoro przepis art.35 ust.1 pkt.1 i 2 ustawy - Prawo budowlane, obliguje organ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak i zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, a takim przepisem niewątpliwie jest również plan zagospodarowania przestrzennego, to gdy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu zawisła sprawa w przedmiocie legalności decyzji Prezydenta Miasta J. G. z dnia [...]r., Nr [...]w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, to zdaniem Sądu, organ odwoławczy nie mógł przejść nad tym do porządku i wydać zaskarżoną decyzję, nie rozpoznając wcześniej wniosku skarżących o zawieszenie postępowania. Za trafnością tegoż stanowiska przemawia dodatkowo zapadły w dniu 30 czerwca 2006r. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie oznaczonej sygn.akt II S.A./Wr 328/05. Wyrokiem tym Sąd uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]r., Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję tegoż Kolegium odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta J. G. z dnia [...]r., Nr [...]ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji związanej z budową spornej stacji bazowej telefonii komórkowej [...] – [...] sieci [...]. W uzasadnieniu tegoż wyroku Sąd wskazał, że - jak wynika z dołączonych do odpowiedzi na skargę akt administracyjnych - organ nie przeprowadził dowodu z planu zagospodarowania przestrzennego J., a posiłkował się jedynie fragmentem tego planu, doręczonym przez organ gminy. Dalszy fragment planu (w zakresie w jakim zapisy planu mogą mieć wpływ na wynik postępowania) został dołączony do skargi przez stronę i znajduje się na k. 10-24 akt sądowych. Zdaniem sądu wydanie decyzji bez zapoznania się z całością planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego w dacie wydawania decyzji ustalającej warunki spornej inwestycji, wskazuje na niewyczerpującą analizę tego planu, przez co ocena możliwości realizacji tej inwestycji była co najmniej przedwczesna. Dodać jeszcze można, iż ustosunkowanie się do przedłożonego dowodu na etapie odpowiedzi na skargę przez stronę przeciwną należy uznać za spóźnione już choćby z tego względu, że nie daje stronie możliwości oceny dokonanej interpretacji poprzez sądową kontrolę decyzji i jej uzasadnienia. Reasumując Sąd w w/w wyroku stwierdził, że skoro organ dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, które mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zaskarżone decyzje należało uchylić. Nadto Sąd ten podkreślił, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z planu zagospodarowania przestrzennego miasta P., zatwierdzonego uchwałą rady Miejskiej w P. z dnia [...]r. (nr [...]) w pełnym zakresie, o ile ma on znaczenie dla inwestycji możliwych do realizacji w J.. Dopiero przeprowadzenie tego dowodu i wnikliwa ocena jakie inwestycje plan ten dopuszczał pozwoli organowi wydać decyzję w sprawie. Dotąd powiedziane prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie, w świetle zaistniałej sytuacji za przedwczesne należy uznać odnoszenie się w chwili obecnej do obszernie podniesionych w skargach zarzutów. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny opierając się na przepisie art.145 § 1 pkt.1 lit. c i art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.