II SA/Wr 60/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Siedlecka Sędzia WSA - Alicja Palus Sędzia NSA - Julia Szczygielska (sprawozdawca) Protokolant - Izabela Krajewska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 czerwca 2010r. sprawy ze skargi M.P. i A.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieprawidłowości w stanie technicznym przewodów kominowych I. uchyla decyzję I i II instancji; II. stwierdza że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu na rzecz skarżącej M.P. kwotę 500zł (słownie: pięćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r., Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego powiatu grodzkiego J.G. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie nieprawidłowości w stanie technicznym przewodów kominowych w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w J.G., zmieniając jedynie termin wykonania nałożonych obowiązków. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu 17 listopada 2008 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego powiatu grodzkiego J.G. wpłynęło pismo Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w J.G. z wnioskiem o interwencję w związku z niezastosowaniem się mieszkańców lokali nr 1 i nr 3 do pokontrolnych zaleceń kominiarskich określonych w protokołach nr 20/3 i nr 20/7 z dnia 17 sierpnia 2006 r. oraz wynikającym z powyższego nieodpowiednim stanem technicznym ww. budynku. W dniu 26 listopada 2008r. organ I instancji przeprowadził oględziny nieruchomości przy ul. [...] w J.G. w toku których okazano do wglądu protokoły z kontroli kominiarskich wykonanych w przedmiotowym budynku z dnia 28 listopada 2005 r. i 17 sierpnia 2006 r., wskazujące m.in. na konieczność wymiany lub zamontowania ław kominiarskich, przebudowy wszystkich przewodów kominowych ponad dachem, wyprowadzenia ich części ponad dach, zainstalowania wkładów kominowych i udrożnienia przewodów wentylacyjnych. Mając na uwadze poczynione ustalenia, postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. organ I instancji zobowiązał współwłaścicieli przedmiotowego budynku do przedłożenia aktualnego protokołu z przeglądu przewodów kominowych. W dniu 30 kwietnia 2009 r. zobowiązani dostarczyli wymagany dokument w postaci protokołu z okresowej kontroli przewodów kominowych (dymowych oraz grawitacyjnych przewodów spalinowych i wentylacyjnych) z dnia 31 marca 2009 r. sporządzony przez uprawnionego mistrza kominiarskiego T.Z.. Protokół ten wskazuje na brak wentylacji nawiewnych w poszczególnych lokalach mieszkalnych, a tym samym potrzebę ich zainstalowania, jak również na konieczność zamontowania ław kominiarskich lub okienek wyłazowych na dachu przy nowych kominach oraz podwyższenia kanałów kominowych znajdujących się przy połaci dachu w obrębie owych kominów do wysokości pozostałych kominów. Kolejnymi pismami – M.P. z dnia 14 maja 2009 r. i 8 czerwca 2009 r. oraz L. i A.K. z dnia 4 czerwca 2009 r. - strony zakwestionowały zupełność i rzetelność opisanego wyżej protokołu z dnia 31 marca 2009 r., wskazując na nieścisłości i rozbieżności ze stanem faktycznym. Decyzją nr [...] z dnia [...]r. zobowiązano współwłaścicieli do zamontowania, do dnia 30 października 2009r., ław kominiarskich lub okienek wyłazowych przy kominach oraz podwyższenia nowych przewodów kominowych do wysokości pozostałych kominów. W/w decyzja z dnia [...] r. została oprotestowana, przez A.K. oraz M.P., którzy wnieśli o uchylenie rozstrzygnięcia w części dotyczącej podwyższenia nowych przewodów kominowych oraz przedłużenie terminu zamontowania ław kominiarskich lub okienek wyłazowych. Organ II instancji nie uwzględnił odwołania wskazując, że decyzję organu I instancji wydano na podstawie art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.), zgodnie z którym "w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, albo 3) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku." Powołany przepis ma na celu korygowanie stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym odpowiadającym jego funkcjom. Przepis ten ma umożliwić bezpieczne użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem. W związku z powyższym oraz po zapoznaniu się z opisanym powyżej protokołem z dnia 31 marca 2009r. z kontroli przewodów kominowych w opisanym wyżej budynku – zdaniem organu - uznać należy, iż wymienione w nim nieprawidłowości jednoznacznie wskazują na niezgodny z przepisami prawa stan techniczny tegoż obiektu w zakresie przewodów kominowych. Jakkolwiek z przedłożonego przez stronę protokołu z kontroli przewodów kominowych wynika, że ogólny stan techniczny większości z nich ocenia się jako dobry, to jednak nie wszystkie przewody nadają się do dalszej eksploatacji. Ponadto, protokół ten wyraźnie wskazuje na konieczność zamontowania ław kominiarskich lub okienek wyłazowych na dachu przy nowych kominach, do których dostęp jest obecnie niemożliwy oraz podwyższenia kanałów kominowych znajdujących się przy połaci dachu w obrębie owych kominów do wysokości pozostałych kominów. Zgodnie z protokołem, strona została pouczona o obowiązku usunięcia ww. uchybień w trakcie lub bezpośrednio po przeprowadzonej kontroli. W konsekwencji zaniechania ze strony zobowiązanych, organ nadzoru stopnia powiatowego wydał stosowne decyzje w sprawie. W myśl bowiem powołanego wyżej przepisu art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, nieodpowiedni stan techniczny budynku obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Nadto, zgodnie z przepisami rozdziału 6 ustawy Prawo budowlane, utrzymanie obiektów budowlanych w odpowiednim stanie technicznym, jak również użytkowanie obiektów zgodnie z zasadami prawa budowlanego, jest obowiązkiem właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego. W pełni uzasadnione jest w ocenie organu - nałożenie inkryminowaną decyzją przedmiotowych obowiązków, jako dotyczących części wspólnych obiektu na A.K., L. i A.K., K. i K.G., M.P. oraz Gminę J.G., tj. wszystkich współwłaścicieli budynku przy ul. [...] w J.G.. Organ podkreślił przy tym, że organ nadzoru budowlanego może uznać stan techniczny obiektu budowlanego za nieodpowiedni tylko wówczas, gdy ujawniony stan obiektu narusza wymagania wynikające z obowiązujących przepisów i tylko w takim przypadku organ nadzoru budowlanego jest władny nałożyć obowiązki usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. W świetle powyższego za w pełni właściwe w ocenie organu odwoławczego uznać należy postępowanie organu I instancji, który po zapoznaniu się z protokołem z kontroli przedmiotowego budynku, przeprowadzonej przez osobę do tego kompetentną, posiadającą specjalistyczną wiedzę, nałożył określone decyzją obowiązki w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że organ nie może opierać swoich rozstrzygnięć na opiniach osób wprawdzie szczególnie w sprawie zainteresowanych, jak właściciele, ale nie dysponujących ani stosowną wiedzą specjalistyczną, ani też wymaganymi uprawnieniami. Skarżący zaś takich uprawnień nie posiadają. Protokoły kontroli, które powołuje strona skarżąca pochodzą zaś z lat 2005-2006, dokumentują tym samym nieaktualny stan faktyczny, który nie może stanowić podstawy rozstrzygnięcia w zakresie stanu technicznego obiektu budowlanego. Organ nadzoru budowlanego jest zobowiązany rozstrzygać we wspomnianej kwestii wyłącznie na podstawie opracowań przedstawiających stan rzeczywisty budynku w momencie orzekania, przy czym bez wpływu na decyzję organu pozostają finansowe możliwości zobowiązanych. Załączony zaś do odwołania protokół nr 1 z dnia 27 sierpnia 2009 r. również wskazuje na brak ław kominiarskich - brak dostępu do czyszczenia i kontroli przewodów kominowych - oraz nieprawidłowy ciąg kominowy i wadliwość stanu technicznego części przewodów kominowych. W konsekwencji powyższych ustaleń, organ II instancji stwierdził, że postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone przez organ I instancji z zachowaniem zasad procedury administracyjnej, a wydane w jego wyniku rozstrzygnięcie jest w pełni uzasadnione. W związku z upływem wyznaczonego oprotestowaną decyzją terminu wykonania przedmiotowych obowiązków, korzystając z nadanych organowi odwoławczemu przepisem art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uprawnień reformacyjnych, organ zmienił termin wykonania obowiązku, wyznaczając go do 31 stycznia 2010r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powyższą decyzję wniosła M.P. i A.K., zarzucając, że narusza przepis art.7, 8, 77, 84 i 136 k.p.a. W uzasadnieniu skargi, podniesiono, że z przeprowadzonej w 2005 r. kontroli kominiarskiej w budynku mieszkalnym położonym w J.G. ul. [...] wspólnota mieszkaniowa otrzymała protokół, z którego wynikała między innymi konieczność wymiany ław kominiarskich, przebudowy wszystkich przewodów kominowych ponad dachem, wyprowadzenie ich części ponad dach, zainstalowanie wkładów kominowych i udrożnienie przewodów wentylacyjnych. Zgodnie z zaleceniami zawartymi w w/w protokole z dnia 28 października 2005r. współwłaściciele zlecili mistrzowi kominiarskiemu W.S. (prowadzącemu usługowy Zakład Kominiarski oraz Ogólnobudowlany) wykonanie robót tj. usunięcie usterek wskazanych w tymże protokole. Po wykonaniu prac wspólnota otrzymała protokół nr [...] z dnia 17 sierpnia 2006r. oraz protokół sprawozdawczo-opiniodawczy nr [...] z dnia 18 sierpnia 2006r. W związku z planowanym przełożeniem dachu, jak również jego niewłaściwym stanem nie zlecono założenia ław, oraz okienek włazowych. Do momentu zainstalowania ław i okienek mistrz kominiarski W.S. wskazał na możliwość kontroli i konserwacji przewodów wentylacyjnych i spalinowych z podnośnika. W marcu 2009r. T.Z. - mistrz kominiarski dokonał okresowego przeglądu przewodów kominowych i stwierdził, że kominy są wyprowadzone ponad dach nieprawidłowo. Po otrzymaniu decyzji nr [...] z dnia [...]r. wspólnota pismem z dnia 25 sierpnia 2009r. zwróciła się do W.S. o zajęcie stanowiska oraz usunięcie części usterek wskazanych w w/w decyzji tj. podwyższenie nowych kominów. Wykonawca dokonał okresowej kontroli przewodów kominowych wydając protokół nr [...] z dnia 27.08.2009 r. oraz przedstawił wspólnocie oświadczenie, w którym stwierdza, że przewody kominowe, spalinowe oraz wentylacyjne zostały wykonane zgodnie z polską normą PN-89/B10425/ i podniesienie ich do wysokości pozostałych kominów jest technicznie niemożliwe. Zaznaczono przy tym, że kominy na dachu budynku znajdują się na kilku połaciach, które są o różnych wysokościach. Powyższe oświadczenie oraz protokół zostały załączone do odwołania z dnia 2.09.2009 r. Organ odwoławczy dysponował dwoma protokołami mistrzów kominiarskich, a więc osób kompetentnych, posiadających stosowną wiedzę specjalistyczną, oraz wymagane uprawnienie w tym zakresie, stąd skarżący stawiają pytanie: dlaczego organ dał wiarę tylko jednemu uprawnionemu specjaliście? Skarżący w dalszej części skargi podkreślili, że zalecenia zawarte w protokole z dnia 31 marca 2009r. mistrza kominiarskiego T.Z. są zbyt ogólne. Nie wskazuje on między innymi precyzyjnie na jaką wysokość należy podwyższyć nowo wybudowane przewody kominowe, a także nie precyzuje szczegółowo pozostałych prac, które ma wykonać wspólnota mieszkaniowa. Zbyt ogólne stwierdzenia (brak danych o wysokości, szerokości itp.) mogą doprowadzić do tego, iż zlecenie wykonania nałożonych na wspólnotę mieszkaniową obowiązków innemu mistrzowi kominiarskiemu spowoduje, iż nie będzie on w stanie wykonać ich prawidłowo. Ponadto skarżący podkreślili, że prośba o prolongatę terminu montażu ław kominiarskich i okienek włazowych bezpośrednio przy kominach była uzasadniona brakiem środków na wykonanie wszystkich obowiązków nałożonych na członków wspólnoty decyzją nr [...] z dnia [...] r. Wspólnota składa się głównie z emerytów, zatem wyznaczenie tak krótkiego terminu na realizację wszystkich obowiązków będzie w ocenie skarżących wiązało się z koniecznością zaciągania kredytów. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie. Uczestnicy postępowania w osobach K. i K.G. oraz E.K. pełnomocnik A.K. w piśmie z dnia 3 marca 2010r. będącym odpowiedzią na skargę, stwierdzili, że nie popierają wniesionej skargi, jako, że zgadzają się z wydanymi przez organ nadzoru budowlanego decyzjami. Zdaniem uczestników, nieprawidłowości w wykonaniu robót, a szczególnie wentylacji spowodowane są złymi decyzjami podejmowanymi wyłącznie przez A.K. i M.P., bez konsultacji i uzgodnień z pozostałymi właścicielami lokali. Ponadto, to wykonawca, któremu A.K. i M.P. powierzyli wykonanie kominów, prace te wykonał wadliwie i dodatkowo zniszczył wentylację, co powoduje, iż do chwili obecnej w całym budynku unosi się odór. Do łazienki K. i K.G. ciągle przemieszcza się dym papierosowy przez kratkę wentylacyjną z wyżej położonego lokalu mieszkalnego. Co najmniej niewłaściwe jest także przedkładanie przez skarżących oświadczeń wykonawcy o prawidłowości wykonanych prac na okoliczność udowodnienia należytego wykonania zadań. Nie tylko nie jest on osobą uprawnioną do oceny własnej pracy ale i trudno spodziewać się, iż ocena ta będzie obiektywna. Ustosunkowując się do przedłożonego do odwołania protokołu kontroli, zarzucili, że kontrolujący, a jednocześnie wykonawca nie był obecny w ich mieszkaniach i na strychu, gdyż nikt nie zgłosił się po klucze do tego pomieszczenia. Domniemają, że protokół kontroli został sporządzony bez oględzin. Wszystkie prace wadliwie wykonane przez W.S. będą rozliczone na koszt W.S., który otrzymał wynagrodzenie w kwocie 6.250 zł bez zgody uczestników i akceptacji, gdyż roboty te nie zostały w całości wykonane tj. brak zamontowań wkładów kominowych w lokalu nr 1 i 3 przy pełnej wypłaconej kwocie na rzecz W.S.. Nadto uczestnicy wskazali, iż nieprawdą jest, że Wspólnota składa się jedynie z emerytów. Nie jest też konieczne zaciąganie jakichkolwiek kredytów na wykonanie prac określonych w decyzjach PINB - stan środków finansowych na koncie Wspólnoty na koniec roku 2009 wynosił bowiem 19.370,14 zł co wystarczy na wszelkie zalecone prace. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania, lecz rozstrzyga o legalności decyzji, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Działając zatem w granicach kompetencji wynikających z art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. 153, poz.1269/ w związku z art.3 § 2 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./- zwaną dalej p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art.145 lub art.151 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd stosownie do zapisu art. 134 p.p.s.a., nie jest związany granicami skargi. Przepis ten umożliwia Sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów. Rozpatrując stan faktyczny i prawny sprawy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 pkt.1 lit. c p.p.s.a., co powoduje, iż decyzje te podlegają usunięciu z obrotu prawnego. Wskazać należy, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powiatu grodzkiego J.G. wydając opisaną wyżej decyzję z dnia [...]r., Nr [...], jako podstawę materialno-prawną powołał przepis art. 66 ust.1 pkt.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz.1118 ze zm.), zm./. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Istotne jest w sprawie, że tak w decyzji organu I instancji, jak i decyzji II instancji organy nie zawarły rozważań, a tym samym nie wykazały, że budynek, a właściwie kominy zagrażają życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska. Organ I instancji nakazując m.innymi skarżącym montaż ław kominiarskich lub okienek wyłazowych przy kominach oraz podwyższenie nowowybudowanych przewodów kominowych do wysokości pozostałych kominów powołał się jedynie ogólnie na protokół z okresowej kontroli przewodów kominowych z dnia 31 marca 2009r., stwierdzając, że podczas kontroli stwierdzono nieprawidłowości w częściach wspólnych budynku. Z uzasadnienia zaś zaskarżonej decyzji można zaś wywieść, że organ II instancji podstawę prawną wydania nałożonych przez organ I instancji obowiązków upatruje nie w pkt.1, lecz w pkt.3 art.66 ust.1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, lecz podobnie jak organ I instancji rozstrzygnięcie swe opiera na protokole z kontroli przewodów kominowych z dnia 31 marca 2009r. Otóż niesporne jest w sprawie, że przedmiotowy protokół z dnia 31 marca 2009r., z okresowej kontroli przewodów kominowych w budynku położonym w J.G. przy ul. [...], sporządził T.Z. – mistrz kominiarski, legitymujący się dyplomem mistrzowskim nr [...]. W protokole tym zamieszczono m.innymi następujący wpis: "... Zamontować ławy kominiarskie na dachu przy nowych kominach lub zamontować okienka wyłazowe przy kominach. Podwyższyć kanały kominowe, znajdujące się przy połaci dachu do wysokości pozostałych dotyczy nowych kominów...". Z akt sprawy niewątpliwie również wynika, że skarżący do wniesionego odwołania od decyzji organu I instancji załączyli protokół z dnia 27 sierpnia 2009r. z okresowej kontroli przewodów kominowych w budynku położonym w J.G. przy ul. [...], sporządzony przez W.S. – mistrza kominiarskiego, legitymującym się dyplomem mistrzowskim nr [...]. W protokole tym wprawdzie zamieszczony jest także wpis o braku ław i włazów dachowych, lecz brak jest adnotacji /zastrzeżeń/ co do wysokości przewodów kominowych, gdy w "Oświadczeniu" z dnia 27 sierpnia 2009r. znajdującym się w aktach sprawy - tenże W.S. – mistrz kominiarski zawarł następujące stwierdzenie: " Zgłaszam, iż przewody kominowe... zostały wykonane zgodnie z PN-89/B10425 podniesienie kominów na wysokość pozostałych jest technicznie niemożliwe". Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu I instancji powyższą kwestię pominął, czym niewątpliwie naruszył nie tylko przepis art.107 § 3 k.p.a., lecz świadczy to także o naruszeniu przepisów procedury administracyjnej /art. 7, art. 77 § 1 oraz art.80 k.p.a./ i dokonaniu w sposób wybiórczy oceny materiału dowodowego. W okolicznościach niniejszej sprawy, gdy sporne były kwestie natury technicznej, a dot. przede wszystkim podwyższenia kominów, a z akt sprawy nie wynika, by w/w obaj mistrzowie kominiarscy posiadali uprawnienia do sprawowania kontroli technicznej utrzymania obiektów budowlanych, jak w zakresie rzeczoznawstwa budowlanego /art.12 ust.1 pkt.5 i 7 w związku z art.15 ust.1 Prawa budowlanego/, to rzeczą organu było rozważenie przed wydaniem opisanej wyżej decyzji z dnia [...]r., Nr [...] – skorzystania z uprawnienia jakie daje przepis art.81 c ust.2 Prawa budowlanego, tj. nałożenia obowiązku sporządzenia ekspertyzy technicznej. Zaniechanie organu w tym zakresie pozwala na stwierdzenie, że w rozpatrywanej sprawie nie został ustalony należycie stan faktyczny sprawy, jakiego zaś wymaga zastosowanie art.66 Prawa budowlanego. Podkreślić przy tym należy, że nałożenie na stronę obowiązku wynikającego z art.81c ust.2 Prawa budowlanego nie jest uzależnione od ustalenia, który ze współwłaścicieli obiektu budowlanego przyczynił się w większym bądź w mniejszym stopniu do określonego stanu technicznego obiektu. Ustalenie tych okoliczności nie leży w kompetencji organów, w związku z czym nie może mieć wpływu na orzeczenie wydane w trybie art.81c Prawa budowlanego /por. wyrok WSA w Poznaniu z 30 października 2008r., sygn. akt II S.A./Po 537/08, LEX nr 518765/. Zauważyć przy tym należy, że powołany wyżej przepis art.66 ust.1 Prawa budowlanego zamieszczony jest w rozdziale 6 w/w ustawy, zatytułowanym: "Utrzymanie obiektów budowlanych". W orzecznictwie przyjęte zostało, że w/w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego dotyczy takich stanów faktycznych, kiedy to obiekt budowlany ze względu na jego niewłaściwe użytkowanie został doprowadzony do takiego stanu, iż znalazł się w nieodpowiednim stanie technicznym, który wymaga wydania przez organ nadzoru budowlanego stosownego nakazu usuwającego stwierdzone nieprawidłowości. W przepisie tym zatem chodzi o skutki wynikające z użytkowania obiektu, a które są z reguły wynikiem zużycia technicznego obiektu budowlanego lub nagłych zdarzeń mających miejsce po oddaniu obiektu do użytkowania /por. wyrok NSA z dnia 3 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 427/08, LEX nr 555778, wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 października 2008r., sygn. akt VII S.A./Wa 931/08, LEX nr 505403/. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, wskazać należy - mając na względzie nałożone na stronę określone obowiązki, a to: montaż ław kominiarskich lub okienek wyłazowych przy kominach oraz podwyższenie nowowybudowanych przewodów kominowych do wysokości pozostałych kominów, że w ocenie Sądu organy winny były przed wydaniem zaskarżonych decyzji wyjaśnić w jakich okolicznościach wybudowano przedmiotowe kominy, jak i wyjaśnić w jakich okolicznościach zaniechano montażu ław kominiarskich względnie okienek wyłazowych przy tychże kominach. Wyjaśnienie tych kwestii jest o tyle istotne, że niniejsza sprawa być może winna była być prowadzona w trybie art.51 Prawa budowlanego, nie zaś z zastosowaniem przepisu art.66 ust.1 Prawa budowlanego. Brak ustaleń organów w tym zakresie daje dodatkową podstawę do stwierdzenia, że wbrew zasadom prawa procesowego wyrażonym w art. 7, 8, 9 k.p.a. i art. 77 k.p.a. organy nadzoru budowlanego nie zebrały, a w konsekwencji nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego. W tym stanie rzeczy, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, przyjmując, że wydane zostały z naruszeniem w/w przepisów prawa procesowego, a uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z mocy art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak punkcie II sentencji. Rozpoznając sprawę ponownie organy zastosują się do wskazań zawartych w wyroku oraz ustalą adresata wydanych orzeczeń, mając na uwadze, że zgodnie z art.6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali /Dz.U. z 2000r., Nr 80, poz.903 ze zm./, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa powstaje zatem ex lege, z chwilą wyodrębnienia lokali w budynku mieszkalnym w sposób określony w ustawie o własności lokali. W orzecznictwie administracyjnym przyjmuje się, że obowiązki wynikające z art.61 i art.66 Prawa budowlanego związane z utrzymaniem należytego stanu technicznego obiektu budowlanego, w którym istnieje wspólnota mieszkaniowa, powinny być nałożone właśnie na ten podmiot, czyli wspólnotę mieszkaniową /por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 maja 2005r., sygn. akt VII S.A./Wa 752/2004, LEX nr 168052/. H.B.14.07.2010r.