II SA/Wr 602/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 17 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.G. na uchwałę Rady Miejskiej w Ś.Ś. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi S. postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.s.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miejskiej w Ś.Ś. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi S.. Uchwały właściwego organu samorządu terytorialnego podjęte w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jako dotyczące sprawy z zakresu administracji publicznej, podlegają zaskarżeniu na zasadach określonych w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powyższego przepisu wynika, że warunkiem zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały organu gminy jest bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z jej podjęciem, skierowane do organu, który kwestionowany akt uchwalił. Oznacza to, że niedopuszczalna jest skarga, jeżeli skarżący nie wezwał w ogóle do usunięcia naruszenia prawa lub nie nastąpiło zdarzenie oznaczające, że wezwanie było bezskuteczne. Jak wynika z już utrwalonych poglądów w orzecznictwie sądowoadministracyjnym skarga, o której mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, wniesiona do sądu administracyjnego z pominięciem warunku uprzedniego bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa jako niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Wezwanie będzie "bezskuteczne", gdy organ gminy, który podjął kwestionowaną uchwałę, odmówi usunięcia naruszenia, albo gdy nie wypowie się w tym przedmiocie w terminie, jaki obowiązuje do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Wezwanie takie - poza wykazaniem naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnioskodawcy oraz żądaniem usunięcia tego naruszenia - powinno wskazywać kwestionowaną uchwałę, a co najmniej nawiązywać do jej treści. Co istotne dla niniejszej sprawy, musi ono być sporządzone i skierowane do właściwego organu gminy już po podjęciu uchwały. W niniejszej sprawie w odpowiedzi na zarządzenie z dnia 9 września 2016 r. o wskazanie, jeśli zaskarżonym aktem jest w/w uchwała, czy przed wniesieniem skargi skarżąca wezwała Radę - w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym - do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego lub uprawnienia, pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 6 października 2016 r. wskazał, że takie wezwanie zostało wystosowane przed wniesieniem skargi pismem z dnia 14 maja 2009 r., zaś Rada Miejska odpowiedziała na nie pismem z dnia 5 czerwca 2009 r. (zał. nr 1). Jednocześnie wyjaśnił, że wezwanie z dnia 14 maja 2009 r. zostało zgubione przez mocodawczynię podczas ewakuacji powodziowej w 2010 r.. W ocenie Sądu pismo z dnia 14 maja 2009 r. nie może zostać uznane za wezwanie, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, bowiem zostało sporządzone i skierowane do Rady jeszcze przed podjęciem zaskarżonej uchwały, co nastąpiło w dniu 27 maja 2009 r.. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niewątpliwie przyczyną taką jest niewyczerpanie środków zaskarżenia, tj. niewniesienie wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Stąd orzeczono jak w sentencji orzeczenia. Na marginesie czynionych wywodów należy podkreślić, iż fakt, że skarga na uchwałę rady gminy została przez sąd administracyjny odrzucona, nie stoi na przeszkodzie ponownemu zaskarżeniu tej uchwały przez tę samą osobę, gdy przyczyną wcześniejszego odrzucenia skargi było niedopełnienie warunku określonego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, polegającego na wezwaniu rady do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, w późniejszym czasie zaś warunek ten został spełniony.