II SA/Wr 612/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 16 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. B. i D. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. B. i D. B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przełożeniem sieci kanalizacyjnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...] r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą K. J. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przełożeniem sieci kanalizacyjnej. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opisaną na wstępie decyzję Wojewody D. wnieśli D. B. i P. B.. W piśmie procesowym z dnia 2 października 2015 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku przywołano treść art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wskazano, że adresatem zaskarżonej decyzji zamiast skarżących powinien być ich syn A. B., który od dnia 29 kwietnia 2015 r. jest właścicielem nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością inwestorki. Zatem w stosunku do nowego właściciela nieruchomości może dojść do trudnych do odwrócenia skutków w postaci realizacji inwestycji, na którą osoba ta nie wyraża zgody. Dodano, że realizacja inwestycji wywoła znaczną szkodę po stronie A. B.. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd oceniając wniosek skarżących stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Sąd przyjął bowiem, że wstrzymanie wykonalności decyzji następuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody wystąpią w razie wykonania tej decyzji, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności (zob. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 968/11 – Orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy lub innej osoby. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej (zob. postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FSK 1837/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem strona skarżąca we wniosku podała okoliczności o charakterze ogólnym, powołując się na powszechnie wiadomą okoliczność, że realizacja każdej inwestycji wpływa na nieruchomości sąsiednie (korzystnie lub nie). We wniosku podniesiono, że realizacja spornej inwestycji może przynieść straty obecnemu właścicielowi nieruchomości poprzednio należącej do skarżących. Po pierwsze jednak, to czy A. B. winien był być adresatem zaskarżonej decyzji będzie przedmiotem badania na etapie rozpoznania skargi, natomiast niebranie przez tę osobę udziału w postępowaniu administracyjnym nie może być uznane za przesłankę z art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Po drugie, we wniosku nie podano w jakiej wysokości szkody miałby ponieść A. B., wskazując jedynie, że nie wyrażał on zgody na realizację inwestycji. Jak już wspomniano, ewentualne pominięcie A. B. w postępowaniu administracyjnym będzie badane przy rozpoznawaniu zarzutów skargi, ale kwestia ta nie może wywołać zamierzonego skutku na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że we wniosku nie wykazano, jakie konkretnie szkody wynikną na skutek wydania zaskarżonej decyzji, a co za tym idzie nie wykazano, czy szkody owe mogą być "znaczne" w realiach niniejszej sprawy, ograniczając się do ogólnikowego wskazania omówionych już okoliczności. Nie uzasadniono też przekonująco, że realizacja spornej inwestycji może być takim trudnym do odwrócenia skutkiem, przed którego wystąpieniem należy ochronić stronę skarżącą wstrzymując wykonanie zaskarżonej decyzji, a jedynie ogólnikowo zwrócono uwagę na to, że A. B. nie wyraża zgody na sporną inwestycję. Zatem Sąd doszedł do przekonania, że skarżący nie podali w istocie okoliczności uprawdopodabniających konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, że wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Przy czym odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność decyzji administracyjnej z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.