II SA/Wr 615/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 17 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. H. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 19 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niewykonania obowiązku p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek. J. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 19 sierpnia 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. z dnia 5 czerwca 2010 r. nr [...] stwierdzającą niewykonanie obowiązku nałożonego decyzją z dnia 5 maja 2009 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu z uwagi na brak przesłania brakujących egzemplarzy skargi oraz uiszczenia wpisu odrzucił skargę. Powyższe postanowienie zostało doręczone w dniu 30 listopada 2010 r. (k. 30 akt sądowych) Pismem nadanym w dniu 29 listopada 2010 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że nałożony na jej podstawie obowiązek obniżenia dachu nad klatką schodową spowoduje, że wysokość przejścia w świetle progu stopnia schodowego będzie wynosić ok. 1,60 m, co doprowadzi do niebezpiecznych warunków użytkowania schodów. W szczególności będzie to niebezpieczne dla żony skarżącego, która jest osobą z upośledzeniem czynności ruchowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wynika z akt sądowych niniejszej sprawy prawomocnym postanowieniem z dnia 23 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J. H. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. 19 sierpnia 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia niewykonania obowiązku. Prawomocne odrzucenie skargi pociąga za sobą niedopuszczalność rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przewidziane w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) cytowanej dalej: p.p.s.a. postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest bowiem samoistnym postępowaniem, a postępowaniem wpadkowym, prowadzonym obok postępowania głównego w tym przypadku postępowania w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 sierpnia 2010 r. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie ma zatem samoistnego bytu prawnego i jest związany z postępowaniem głównym w sprawie, w której został złożony (tak też postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych z dnia 30 września 2010 r. II SA/Bk 390/10, z dnia 13 lipca 2009 r. II SA/Bd 481/09, z dnia 21 sierpnia 2009 r. I SA/Bk 265/09, z dnia 12 października 2008 r. II SA/Go 661/08, z dnia 18 marca 2004 r. II SA/Wa 110/04 oraz postanowienie NSA z dnia 23 stycznia 1997 r. SA/Rz 1382/96). Reasumując powyższe rozważania przyjąć należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skierowany do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. może być złożony najpóźniej do dnia wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący złożył w dniu 29 listopada 2010 r. a zatem po wydaniu przez Sąd postanowienia odrzucającego skargę na decyzję, której wstrzymania wykonania żąda. Postanowienie Sądu z dnia 23 listopada 2010 r. jest prawomocne. W takim przypadku wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji można by uznać za dopuszczalny, ale wyłącznie wówczas, gdy strona kwestionowałaby rozstrzygnięcie Sądu w skardze kasacyjnej. Dopuszczalne jest bowiem wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia (tak też WSA w postanowieniu z dnia 9 lipca 2009 r. I SA/Bk 201/09). Rozpoznaniu wniosku skarżącego sprzeciwia się również przepis art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma (w tym przypadku skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.