II SA/Wr 627/08

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 21 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata W. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. D. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego postanawia: 1. przyznać adwokatowi W. B. opłatę za czynności z tytułu zastępstwa prawnego w kwocie 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście i 60/100 złotych), w tym 22% VAT; 2. odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w pozostałym zakresie. Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2009 r. referendarz sądowy przyznał uczestnikowi postępowania - T. J. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika uczestnika postępowania został wyznaczony w dniu 26 sierpnia 2009 r. adwokat W. B. , któremu uczestnik postępowania udzielił stosownego pełnomocnictwa. Pełnomocnik wraz z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pismem z dnia 11 września 2009 r. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej w całości pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu w drugiej instancji w wysokości 292, 80 zł. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 219, 60 zł (kwota ta zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" i pkt 1 lit. "c" oraz w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wniosek pełnomocnik uczestnika postępowania o przyznanie opłaty za zastępstwo prawne w zakresie przekraczającym ww. kwotę jest bezzasadny. Wymieniona we wniosku kwota żądanego wynagrodzenia wskazuje, że pełnomocnik błędnie ją wyliczył w oparciu o pkt 1 § 18 ww. rozporządzenia (który to przepis określa stawki minimalne wynagrodzenia pełnomocnika za dokonywanie czynności przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji), pomimo, że- co ciekawe- sam we wniosku podkreślił (zresztą prawidłowo), że żąda przyznania kosztów nieopłaconej w całości pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu w drugiej instancji. Postępowanie "w pierwszej instancji" kończy się z chwilą wydania przez sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowania w sprawie i wszelkie czynności dokonane po tej chwili uznawane są za dokonane już w postępowaniu "w drugiej instancji", a podstawą określenia wynagrodzenie pełnomocnika za ich dokonanie jest pkt 2 § 18 ww. rozporządzenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.