II SA/Wr 637/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie: Sędzia WSA Marta Pawłowska (spr.) Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Protokolant: starszy asystent sędziego Grzegorz Dubaniowski po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 marca 2026 r. spraw ze skarg P. S.A. z siedzibą we W. i R. sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 1 lipca 2025 r., nr IF-O.7840.1.27.2024.KMB-6 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę budynku hotelowo-usługowego oddala skargi w całości. Zaskarżoną decyzją z dnia 1 lipca 2025 r. Wojewoda Dolnośląski, po rozpoznaniu odwołań spółki P. SA, z siedzibą we W., ul. [...], oraz spółki R. sp. z o.o., z siedzibą we W., ul. [...] (dalej jako "skarżące") od decyzji Prezydenta W. Nr 2541/2023 z dnia 15 grudnia 2023 r. (znak: WAZ-B1.7840.380.2023.ZP5) którą zatwierdzono projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielono spółce W. sp. z o.o. z siedzibą we W. ul. [...] (dalej jako: "inwestor", "uczestnik"), pozwolenia na budowę dla inwestycji, obejmującej budowę budynku hotelowo- usługowego z zagospodarowaniem terenu we W. przy ul. [...] (działki nr [...], [...], [...] AR [...], obręb S.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt sprawy i uzasadnienia decyzji wynika, że dnia 24 sierpnia 2023 r. do Prezydenta W. wpłynął wniosek uczestnika postępowania o zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę budynku hotelowo-usługowego z zagospodarowaniem terenu we W. przy ul. [...] (działki nr [...], [...], [...] AR[...], obręb S.). Po uzupełnieniu wniosku na wezwanie organu, Prezydent W. wystąpił do Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o uzgodnienie planowanej inwestycji, a organ ten, pismem z dnia 8 grudnia 2023 r. uzgodnił inwestycję. W tym samym dniu organ pierwszej instancji zawiadomił strony o zakończeniu postępowania i o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Decyzją Nr 2541/2023 z dnia 15 grudnia 2023 r. (znak: WAZ- B 1.7840.380.2023.ZP5), Prezydent W. zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielił spółce W. sp. z o.o. z siedzibą we W., ul. [...], pozwolenia na budowę dla inwestycji, obejmującej budowę budynku hotelowo-usługowego z zagospodarowaniem terenu we W. przy ul. [...] (działki nr [...], [...], [...] AR [...], obręb S.). Odwołania od tej decyzji (jednobrzmiące) wniosły strony skarżące. Utrzymując w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewoda Dolnośląski w pierwszej kolejności wyjaśnił, że w sprawach dotyczących pozwoleń na budowę organy administracji architektoniczno – budowlanej związane są treścią art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (dalej jako "p.b."). Zgodnie z treścią tego przepisu (aktualną na dzień wydania decyzji), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno- budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy - zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: (..) c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b)danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. Przy czym zgodnie z art. 35 ust. 4 p.b. w razie spełnienia powyższych wymagań oraz warunku określonego w art. 32 ust. 4 p.b. (złożenie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane), organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Dalej Wojewoda wskazał, że przeanalizował zgodność przedłożonego projektu budowlanego, który składa się z projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego, został wykonany oraz sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektów i ich sprawdzenia zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 p.b. W przedłożonej dokumentacji projektowej znajdują się również oświadczenia autorów projektu budowlanego, wymagane przepisem art. 34 ust. 3d pkt 3 p.b., że projekt został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na mapie do celów projektowych, sporządzonej przez uprawnionego geodetę. Jak wskazano w decyzji, do projektu dołączono w oryginale lub w formie kserokopii poświadczonych za zgodność z oryginałem między innymi następujące dokumenty i opracowania: - Informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, opracowana w sierpniu 2023 r., - decyzja Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Nr 882/2021 z dnia 1 kwietnia 2021 r. - pozwolenie naprowadzenie badań archeologicznych (Projekt budowlany, "Element [...]", Załączniki, str. 64-65) wraz z załącznikiem: Programem badań z zakresu antropologii fizycznej z dnia 7 kwietnia 2022 r. (Projekt budowlany, Załączniki formalne, str. 4-5), - pismo Wojewody Dolnośląskiego z dnia 8 lutego 2022 r. (znak: [...]) z informacją, że dla przedmiotowej inwestycji nie jest wymagane uzgodnienie w zakresie obrony cywilnej (Projekt budowlany, Załączniki formalne, str. 6), - decyzja Prezydenta W. wykonującego zadania przy pomocy Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta we W. Nr 163/21 z dnia 10 czerwca 2021 r. - zezwolenie na lokalizację zjazdu z drogi publicznej we W. - ulicy [...] (działka nr [...], AM [...], obręb S.) nadział nr [...], [...] AM [...], obręb S., na czas nieokreślony oraz określenie parametrów technicznych tego zjazdu (Projekt budowlany, Załączniki formalne, str. 7-8), - pismo Prezydenta W. wykonującego zadania przy pomocy Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta we W. z dnia 3 marca 2021 r. (znak: [...]) określające warunki usunięcia kolizji z oświetleniem drogowym (Projekt budowlany, Załączniki formalne, str. 9-10), - pismo spółki O. z dnia 23 marca 2021 r. dotyczące warunków przyłączenia inwestycji do sieci teletechnicznej O. S.A. (Projekt budowlany, Załączniki formalne, str. 11-13), - pismo spółki T. S.A. z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie warunków usunięcia kolizji z siecią elektroenergetyczną (Projekt budowlany, Załączniki formalne, str. 14), - pismo spółki M. so. z o.o. we W. z dnia 10 lutego 2021 r. w sprawie warunków usunięcia kolizji słupów (Projekt budowlany, Załączniki formalne, str. 15), - pismo Prezydenta W. wykonującego zadania przy pomocy Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta we W. z dnia 10 czerwca 2021 r. wyrażające zgodę na usytuowanie projektowanego budynku w odległości mniejszej niż to określono wart. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 320) (Projekt budowlany, Załączniki formalne, str. 16-17), - decyzja Prezydenta W. wykonującego zadania przy pomocy Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta we W. Nr 1454/2021 z dnia 2 grudnia 2021 r. - zezwolenie na nadwieszenie balkonów i wykuszy nad działką nr [...] - ulicą [...] (Projekt budowlany, Załączniki formalne, str. 18-20), - pismo spółki M.(1) S.A. z dnia 21 lutego 2023 r. (znak: [...]) zezwalające na odprowadzenie wód z odwodnienia wykopu do kanalizacji ogólnospławnej (Projekt budowlany, Załączniki formalne, str. 21-22), - zaświadczenie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 26 września 2023 r., o niewniesieniu sprzeciwu do zgłoszenia wodnoprawnego dla odprowadzania wód z wykopów budowlanych lub z próbnych pompowań otworów hydrogeologicznych (Projekt budowlany, Załączniki formalne, str. 24-25), - karta tytułowa Opinii geotechnicznej autorstwa mgr. M. K. i mgr M. J. z maja 2014 r. (Projekt budowlany, Załączniki formalne, str. 26), - strona tytułowa oraz strona nr 9 Ekspertyzy stanu technicznego obiektu - budynku mieszkalno-usługowego przy ul. [...] (działka nr [...], AM [...], obręb S.) (Projekt budowlany, Załączniki formalne, str. 27-28). Wojewoda wyjaśnił także, że projekt uzgodniono poprzez adnotacje na projekcie zagospodarowania terenu z rzeczoznawcą ds. sanitarnohigienicznych, dnia 20 października 2023 r. (L.p. [...]) i z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych dnia 20 października 2023 r. Jako teren inwestycji wskazano działki nr [...], [...], [...] AR[...], obręb S., przy czym działka nr [...] to działka drogowa - ulica [...]. Jest to działka miejska, pozostająca w zarządzie Prezydenta W., działającego poprzez Zarząd Dróg i Utrzymania Miasta. Pozostałe dwie działki nr [...] i [...] stanowią własność inwestora. Tworzą one stosunkowo wąski prostokąt, którego dłuższy, północny bok - równocześnie bok działki nr [...], przylega do ulicy [...], natomiast bok południowy (drugi dłuższy, należący do działki nr [...]), przylega do działki nr [...], należącej do spółki P. SA, z siedzibą we W., ul. [...]. Od zachodu teren inwestycji graniczy z działką nr [...], stanowiącą działkę drogową ([...]). Jest to także działka miejska, pozostająca w zarządzie Prezydenta W., działającego poprzez Zarząd Dróg i Utrzymania Miasta. [...] to niezwykle wąska uliczka. Do jej zachodniej granicy przylega budynek [...], usytuowany na działce nr [...]. Od wschodu teren inwestycji graniczy z działką nr [...], zabudowaną budynkiem usługowo-mieszkalnym, należącym do Wspólnoty Mieszkaniowej (adres: ul. [...]). Dalej organ odwoławczy podniósł, że obszar inwestycji jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego rejonu P. we W. uchwalonym przez Radę Miejską W. uchwałą Nr [...] dnia [...] stycznia 2000 r. Działki nr [...] i nr [...], które przeznaczono pod zabudowę, położone są na terenie oznaczonym jako [...]1UC. Zajmują one północną część tego terenu, natomiast południową - zajmuje działka nr [...]. Przylegająca do niej od południa działka nr [...] oznaczona jest jako teren [...]2KS+UC. Od południa teren ten ograniczony jest ulicą [...], oznaczoną jako [...]BKD. [...], ograniczający od zachodu działki nr [...], [...] oraz [...], podzielony jest na dwie części. Część południowa, biegnąca wzdłuż działki nr [...], wraz z nią stanowi teren [...]2KS+UC. W części północnej, biegnącej wzdłuż działek [...] i [...], czyli terenu [...]1UC, zaułek ten jest wydzielony i oznaczony jako [...]KX. Na rysunku planu graficzne oznaczenie jego funkcji wskazuje na "przejście piesze wewnątrzblokowe". W tekście planu (§ 20 pkt 37) ustalono: "[...]KX - ulica [...] - pasaż pieszy". Przejście piesze jest kontynuowane na terenie [...]1UC wzdłuż jego południowej granicy. Teren [...]1UC od północy ograniczony jest obowiązującą linią zabudowy, która "oddziela" go od ulicy [...] (oznaczonej jako [...]KSR). Od wschodu teren [...]1UC graniczy z terenami oznaczonymi jako [...].5MS oraz[...].4UC. Tereny te przeznaczone są na funkcje mieszkaniową i usługi centrotwórcze. Dla terenu [...]1UC zawarto w planie miejscowym następujące ustalenia (§15 planu): 52. Wyznacza się użytkowanie terenu oznaczone na rysunku planu symbolem [...]1UC przeznaczone dla: 1) funkcji centrotwórczej; 2) dopuszcza się, jako funkcję uzupełniającą parking wielopoziomowy; 3) dopuszcza się lokalizowanie na dwóch ostatnich kondygnacjach apartamentów mieszkalnych, związanych z działalnością firmy (80 m od torów kolejowych). 53. Na terenie, o którym mowa w ust. 52, nakazuje się: 1) likwidację obiektów o niskich walorach architektonicznych - ciąg kiosków wzdłużul. [...], jako sprzecznych z charakterem centrum miasta; 2) zachowanie szpaleru drzew po wschodniej stronie terenu. 54. Na terenie, o którym mowa w ust. 52, warunki kształtowania zabudowy określa się następująco: 1) ustala się obowiązującą linię zabudowy wzdłuż ul. [...]; 2) ustala się 6 kondygnacji dla zabudowy wzdłuż ul. [...] i 5 kondygnacji dla zabudowy w głębi terenu; 3) w zabudowie wzdłuż ul. [...] należy przewidzieć podcienia dla ruchu pieszego o szer. 6,0 m od linii zabudowy; 4) należy utworzyć trakt pieszy o wys. dwóch kondygnacji, wzdłuż ul. [...], stanowiący pasaż ogólnie dostępny połączony funkcjonalnie i przestrzennie z projektowanym obiektem centrotwórczym, znajdującym się na terenie oznaczonym symbolem [...].3UC i łączącym się z przejściem pieszym na terenie oznaczonym symbolem [...].3Z; 5) ustala się dojazd gospodarczy od ul. [...], poprzez wspólny wjazd zlokalizowany na terenie oznaczonym symbolem [...]2KS+UC; 6) należy zapewnić doświetlenie w budynku przy ul. [...]; projektowana zabudowa powinna cechować się wysokim standardem architektonicznym ze względu na położenie w centrum miasta. Wojewoda Dolnośląski wyjaśnił przy tym, że wyrokiem z dnia 28 lutego 2019 r. sygn. akt II SA/Wr 801/18 (opublikowanym w Dolnośląskim Dzienniku Urzędowym) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu we Wrocławiu stwierdził nieważność § 15 ust. 54 pkt 5 w zakresie odnoszącym się do działek oznaczonych numerami geodezyjnymi: [...], [...], [...], AM-[...], obręb S. Jak dalej wywodzono w uzasadnieniu decyzji, planowana inwestycja obejmuje budowę budynku hotelowo-usługowego z zagospodarowaniem terenu oraz budowę chodników. Z opracowania wyłączone są (Projekt budowlany, Projekt zagospodarowania terenu, str. 18): 1) przyłącza wody, kanalizacji sanitarnej, deszczowej, teletechnicznej i do sieci ciepłowniczej (c.o.) 2) zjazd na teren z drogi publicznej - ul. [...], dz. nr [...], 3) przebudowa sieci oświetlenia drogowego wraz z przebudową - przepięciem trakcji tramwajowej, 4) przebudowa sieci teletechnicznej, 5) projektowana lokalizacja złączy kablowych. Zgodnie z ustaleniami planu, wzdłuż ulicy [...] dominujące powinny być - między innymi - działalności: handel detaliczny (§ 8 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz hotele i restauracje (§8 ust. 1 pkt 1 lit. b). W projektowanym budynku kondygnację parteru przeznaczono na lokale usługowe oraz pomieszczenia związane z funkcją hotelową; na wyższych kondygnacjach znajdują się pokoje hotelowe. W ocenie Wojewody zaprojektowane funkcje należą do funkcji centrotwórczych, są zatem zgodne z ww. ustaleniami obowiązującego planu miejscowego oraz cytowanym powyżej ustaleniem § 15 ust. 52 pkt 1 planu. Sposób przystosowania budynku do pełnienia funkcji hotelowej stosownie do wymogów przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r., poz. 2166) wykazano na str. 31-32 Projektu architektoniczno-budowlanego. W dalszej części organ odwoławczy wywodził, że projektowany budynek usytuowany jest wzdłuż ulicy [...] na obowiązującej linii zabudowy. Wschodnią ścianą szczytową przylega do istniejącej kamienicy [...], zachodnia ściana szczytowa usytuowana jest wzdłuż ulicy [...], w odległości 3 m od granicy terenu inwestycji z działką drogową (nr [...] – [...]). Południowa elewacja budynku usytuowana jest wzdłuż granicy z działką nr [...], w odległości od 4,05 m do 4,19 m od tej granicy. Zaprojektowane w elewacji północnej balkony i wykusze są nadwieszone w części nad działką drogową nr [...] - ulicą [...]. Jak wyjaśnił organ, usytuowanie budynku na działce budowlanej winno spełniać wymagania rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r., poz. 1225 z późn. zm. - zwanego dalej r.w.t.). Rozporządzenie to zostało zmienione rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 27 października 2023 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2023 r. poz. 2442). Zmiana ta weszła w życie 1 sierpnia 2024 r. Zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia zmieniającego "Dla zamierzenia budowlanego, wobec którego przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia został złożony wniosek o pozwolenie na budowę, wniosek o wydanie odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego, wniosek o zmianę pozwolenia na budowę stosuje się przepisy dotychczasowe". W niniejszej sprawie wniosek złożony został w dniu 24 sierpnia 2023 r., a zatem zamierzenie budowlane kwalifikuje się do objęcia go cytowanym przepisem i stosowania przepisów rozporządzenia sprzed ww. zmiany, tj. z Dz. U. z 2022 r., poz. 1225. Stosownie do przepisu § 12 ust. 1 r.w.t. budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Równocześnie, w myśl przepisu § 12 ust. 10 rozporządzenia, Zachowanie odległości, o których mowa w ust. 1-9, nie jest wymagane w przypadku, gdy sąsiednia działka jest działką drogową. W omawianej inwestycji działkami drogowymi są działka granicząca z terenem inwestycji od północy (ulica [...]) oraz od zachodu ([...]). Od południa budynek odległy jest od granicy o ponad 4 m, spełnia zatem cytowany powyżej przepis. W przypadku wschodniej granicy terenu inwestycji, to projektowany budynek usytuowany jest tuż przy niej i przylega do budynku na sąsiedniej działce. Sytuacja taka jest dopuszczalna na mocy przepisu § 12 ust. 3 r.w.t., według którego Dopuszcza się, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli będzie on przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce oraz jego wysokość będzie zgodna z obowiązującym na danym terenie planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jak wskazał Wojewoda, projektowany budynek usytuowany jest na wyznaczonej planem obowiązującej linii zabudowy od strony ulicy [...] oraz na wschodniej granicy terenu inwestycji. Ponadto mpzp stanowi, że Należy odtworzyć dawną pierzejową obudowę kwartałów urbanistycznych (§ 7 ust. 3 pkt 1 zd. 3 planu), a istotą zabudowy pierzejowej jest sytuowanie budynków na jednej linii bez przerw między nimi tak, aby dawały wrażenie, że ulica (ewentualnie plac) jest obudowana ścianami. Projektowany budynek przylega na całej długości swojej wschodniej elewacji do budynku - kamienicy [...]. Jak wynika z rysunków elewacji (projekt architektoniczno-budowlany, str. 79, rys. nr [...]), na których uwidoczniono także elewację frontową (od strony ulicy [...]) kamienicy [...], kalenice obu budynków są na tym samym poziomie. Budynek ten jest zatem usytuowany zgodnie z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego oraz wymaganiami § 12 rozporządzenia ws. usytuowania budynków). Dalej Wojewoda w zaskarżonej decyzji wskazał, że zgodnie z treścią przepisu § 57 ust. 1 r.w.t., pomieszczenie przeznaczone na pobyt ludzi powinno mieć zapewnione oświetlenie dzienne, dostosowane do jego przeznaczenia, kształtu i wielkości, z uwzględnieniem warunków określonych w § 13 oraz w ogólnych przepisach bezpieczeństwa i higieny pracy. Przepis § 13 r.w.t. stanowi, że odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli: 1) między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż: a) wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m, b) 35 m - dla obiektów przesłaniających o wysokości ponad 35 m, zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 57 i 60. 1. Wysokość przesłaniania, o której mowa w ust. 1 pkt 1, mierzy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego lub jego przesłaniającej części. 2. Dopuszcza się sytuowanie obiektu przesłaniającego w odległości nie mniejszej niż 10 m od okna pomieszczenia przesłanianego, takiego jak maszt, komin, wieża łub inny obiekt budowlany, bez ograniczenia jego wysokości, lecz o szerokości przesłaniającej nie większej niż 3 m, mierząc ją równolegle do płaszczyzny okna. 3. Odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 1, mogą być zmniejszone nie więcej niż o połowę w zabudowie śródmiejskiej. W aspekcie powyższego przepisu projektowany budynek może być zarówno obiektem przesłaniającym, jak i przesłanianym. Projektant zanalizował tę kwestię w obydwu aspektach na rysunku nr [...] (Projekt zagospodarowania terenu, str. 30). W omawianej sytuacji budynkami, na które projektowany budynek może tak oddziaływać, są budynki po drugiej (parzystej) stronie ulicy [...] (elewacje południowe) oraz kamienica [...] (elewacja zachodnia). Projektowana inwestycja oraz budynki sąsiednie zlokalizowane są w ścisłym centrum W., a zatem odległości wyznaczone na podstawie § 13 ust. 1 mogą być zmniejszone nie więcej niż o połowę (§13 ust. 4 cytowanego rozporządzenia). Jak wynika z ww. rysunku, "parzyste" budynki przy ulicy [...] odległe są od projektowanego budynku o nie mniej niż 20 m, podczas gdy minimalna wymagana ww. przepisem § 13 rozporządzenia odległość wynosi 10,30 m. W przypadku kamienicy [...] mogą być przesłaniane okna w zachodniej elewacji. Na rysunku nr [...] wyznaczono ich minimalną wymaganą odległość od projektowanego budynku na 2,5 m. Ich rzeczywista odległość od projektowanego budynku jest równa 3,28 m (por. rysunek nr [...], Projekt zagospodarowania terenu str. 29). W kwestii bycia przesłanianym to projektowany budynek posiada okna w elewacjach: północnej (od strony ulicy [...], przez pierzeję "parzystą") oraz południowej (od strony działki nr [...]). W przypadku okien w elewacji północnej ich minimalna odległość od obiektu przesłaniającego ("parzystej" pierzei ulicy [...]) jest nie mniejsza niż 10,80 m, natomiast odległość faktyczna wynosi nie mniej niż 20 m. Projektant naniósł także projektowany na działce nr [...] budynek i zanalizował wzajemne oddziaływanie obu projektowanych budynków. Przy czym organ podkreślił, że w istocie budynek ten nie istnieje, a zatem to budynek "hipotetyczny", co więcej, Wojewoda z urzędu posiada wiedzę, że decyzja Prezydenta W. Nr 2084/2021 z dnia 22 czerwca 2021 r. o pozwoleniu na budowę dotycząca inwestycji projektowanej na działce nr [...] nie może być realizowana, bowiem została uchylona decyzją Wojewody Dolnośląskiego z dnia 28 czerwca 2024 r. (znak IF-0.7840.382.2021.KMB-6). Podsumowując Wojewoda stwierdził, że projektowany na terenie inwestycji budynek spełnia wymagania, sformułowane w § 13 r.w.t. Odnośnie do wymagań z § 60 r.w.t., czyli w zakresie lokalizacji budynków, który stanowi, że 1. Pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkołę, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 800-16 , natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 700- 1700. 2. W mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju. 3. W przypadku budynków zlokalizowanych w zabudowie śródmiejskiej dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia, określonego w ust. 1, do 1,5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia, Wojewoda wyjaśnił, że projektowany budynek przeznaczony jest pod funkcję hotelową oraz usługową, zatem dla pomieszczeń w tym budynku czasu nasłonecznienia nie określa się, jednakże przepis obowiązuje dla budynków z otoczenia projektowanego obiektu, bowiem może on powodować zacienianie pomieszczeń znajdujących się w tych budynkach. W omawianej sytuacji budynkami, na które projektowany budynek może tak oddziaływać, są budynki po drugiej (parzystej) stronie ulicy [...] (elewacje południowe) oraz kamienica [...] (elewacja zachodnia). W pierwszej kondygnacji budynków przy ulicy [...] znajdują się lokale usługowe, a lokale mieszkalne dopiero od drugiej kondygnacji. Projektant zanalizował kwestie nasłonecznienia na rysunku nr [...] (Projekt zagospodarowania terenu, str. 30). Dla okien w budynkach przy ulicy [...] czas ten jest wystarczająco długi (ponad 6 godzin), dla okien w elewacji zachodniej kamienicy [...] wynosi on 2 godziny. Jest to spełnienie cytowanych powyżej przepisów rozporządzenia, gdyż projektowana inwestycja zlokalizowana jest w ścisłym centrum W., a zatem stosuje się przepis § 60 ust. 3, zmniejszający wymagany czas nasłonecznienia pomieszczeń w zabudowie śródmiejskiej do 1,5 godziny w dniach równonocy. Wojewoda uznał, że usytuowanie budynku spełnia także przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 320). Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 tej ustawy, dla drogi gminnej - a taki status posiada ulica [...] - minimalna odległość zabudowy od krawędzi jezdni wynosi 6 m. Jednakże, w myśl art. 43 ust. 2 tej ustawy, w szczególnie uzasadnionych przypadkach usytuowanie obiektu budowlanego przy drodze, w odległości mniejszej niż określona w ust. 1, może nastąpić wyłącznie za zgodą zarządcy drogi, wydaną przed uzyskaniem przez inwestora obiektu pozwolenia na budowę lub zgłoszeniem budowy albo wykonywania robót budowlanych. Jak wynika z listy załączników, inwestor taką zgodę uzyskał (por. pismo Prezydenta W. wykonującego zadania przy pomocy Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta we W. z dnia 10 czerwca 2021 r.). Kwestie zapewnienia ochrony przeciwpożarowej zostały przedstawione na stronach 40- 45 Projektu architektoniczno-budowlanego. Ściany od strony działki nr [...] (i kamienicy [...]) wykonane będą jako ściany oddzielenia pożarowego klasy REI 120 (dotyczy ściany parteru zlokalizowanej w odległości ok. 4,5 m od granicy, ściany kondygnacji powtarzalnej zlokalizowanej w odległości 0 m oraz 3,2 m od granicy, ściany kondygnacji +5 i +6 zlokalizowanej w odległości 0 m oraz 6,7 m od granicy, a także fragmentów ścian usytuowanych prostopadle do ww. ścian) (Projekt architektoniczno-budowlany, str. 40-41). Ścianę od strony południowej także zaprojektowano jako ścianę oddzielenia pożarowego klasy REI 120 - ze względu na projektowany na działce nr [...], należącej do skarżącej spółki P. SA, z siedzibą we W., budynek. Ściana zachodnia także projektowana jest jako ściana oddzielenia pożarowego klasy REI 120, bowiem odległość projektowanego budynku od budynku [...] (przylegającego do zachodniej granicy [...]) będzie wynosić 7,7 m (Projekt architektoniczno-budowlany, str. 41). W przypadku, gdy choć jedna ze ścian zewnętrznych, pomiędzy którymi mierzymy odległość, jest ścianą oddzielenia pożarowego, przepisu § 271 ust. 1, wyznaczającego minimalną odległość między budynkami na 8 m, nie stosuje się. Ściany oddzielenia pożarowego zaznaczono na rysunku Projektu zagospodarowania terenu (str. 28, nr rysunku: [...]). Zaprojektowany budynek skierowany jest elewacją północną na ulicę [...]. Zgodnie z wymaganiami obowiązującego planu miejscowego (§ 15 ust. 54 pkt 3) przewidzenia podcieni dla ruchu pieszego o szerokości 6 m od linii zabudowy, zaprojektowano takie podcienia. W części wschodniej zlokalizowany jest wjazd (w miejscu zaakceptowanym przez ZDiUM) na działkę, prowadzący także do zjazdu do garażu podziemnego. W podcieniach, dostępne od strony wjazdu, zlokalizowana jest strefa dostaw, przewidziana dla samochodów dostawczych. Ponadto wewnątrz budynku na parterze, przy ścianie wschodniej przy zjeździe do garażu podziemnego usytuowano miejsce na pojemniki do gromadzenia odpadów stałych (§ 22 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia ws. usytuowania budynków). Od strony południowej przewidziano zieleń na powierzchni 180,80 m2, co stanowi 17,8% powierzchni działek, przeznaczonych pod inwestycję (Projekt zagospodarowania terenu, str. 18). Projektowany budynek posiada 6 kondygnacji nadziemnych. Jest to zgodne z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego (§ 15 ust. 54 pkt 2), który wymaga, aby zabudowa wzdłuż ulicy [...] miała 6 kondygnacji, a zabudowa w głębi terenu – 5. Przy czym Wojewoda zaznaczył w odniesieniu do tego aspektu, że zarzut odwołania, że planowane sześciokondygnacyjne przedsięwzięcie jest niezgodne z zapisami obowiązującego planu miejscowego, z uwagi na to, że obiekt powstający na spornym terenie powinien być wspólnym zamierzeniem z obiektem znajdującym się w głębi terenu, albowiem plan nakazuje realizacje budynku sześciokondygnacyjnego od strony ulicy [...] i wymaganie to zostało spełnione. Natomiast fakt sformułowania takiego zalecenia przez plan miejscowy nie obliguje władających terenem inwestycji do "dzielenia się" swoją inwestycją z właścicielami pozostałych działek położonych w obszarze [...]1UC planu. Dalej Wojewoda wywodził, że w myśl § 9 ust. 2 pkt 3 obowiązującego planu miejscowego budynki realizowane wzdłuż ulic powinny mieć dachy o układzie kalenicowym, ze spadkiem powyżej 45°, dopuszcza się możliwość stosowania dachów mansardowych. W omawianym budynku zaprojektowano dach mansardowy z lukarnami oraz oknami połaciowymi. Dolna połać dachu posiada nachylenie 46°, spełnione są zatem cytowane powyżej ustalenia obowiązującego planu miejscowego. Budynek dostosowany jest dla użytkowników z niepełnosprawnościami, poruszających się na wózkach. Na parkingu podziemnym znajduje się 1 miejsce parkingowe dla takich osób. Zaprojektowano także dźwig o parametrach, umożliwiających korzystanie zeń osób na wózkach oraz z innymi niepełnosprawnościami. Także rozwiązania funkcjonalne wewnątrz uwzględniają potrzeby takich osób (Projekt architektoniczno-budowlany, str. 35). Podsumowując organ odwoławczy stwierdził, że projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany są zgodne zobowiązującym planem miejscowym oraz innymi przepisami prawa. W związku z powyższym decyzja Prezydenta W. Nr 2541/2023 z dnia 15 grudnia 2023 r. (znak: WAZ-B1.7840.380.2023.ZP5), zatwierdzająca projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielająca spółce W. sp. z o.o. z siedzibą we W., ul. [...], pozwolenia na budowę dla inwestycji, obejmującej budowę budynku hotelowo-usługowego z zagospodarowaniem terenu we W. przy ul. [...] (działki nr [...], [...], [...] AR [...], obręb S.), jest prawidłowa i zasługuje na utrzymanie w mocy. Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda Dolnośląski podniósł, że obszar [...]1UC od dawna podlega próbom zabudowy. Zarówno jego część północna (czyli teren obecnej inwestycji), jak i część południowa (działka nr [...] należąca do spółki P. SA, z siedzibą we W., ul. [...]). Decyzje o pozwoleniu na budowę, odmowne jak i pozytywne dla inwestora, podlegały rozpoznaniu w postępowaniu odwoławczemu, a następnie - w wielu przypadkach - sądowoadministracyjnym. Organowi odwoławczemu znany jest fakt wydania przez Prezydenta W. decyzji Nr 2084/2021 z dnia 22 czerwca 2021 r. (znak: WAB-B1.6740.1334.20190). Decyzją tą Prezydent W. zatwierdził projekt budowlany i udzielił spółce R. sp. z o.o. z siedzibą we W., ul. [...], pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę budynku biurowego z częścią handlowo-usługową w parterze i garażem podziemnym oraz zagospodarowaniem terenu wraz z zewnętrznymi instalacjami: kanalizacji deszczowej, wody zimnej i wody "szarej" na działce nr [...] AR[...] obręb S., przy ul. [...] we W. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewody Dolnośląskiego, który decyzją z dnia 28 czerwca 2024 r. (znak IF-0.7840.382.2021.KMB-6) uchylił ją i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Tak więc w dacie wydania decyzji Prezydenta W. Nr 2541/2023 z dnia 15 grudnia 2023 r. oraz sporządzania odwołania decyzja ta istniała w obrocie prawnym, natomiast nie zyskała ona waloru ostateczności, a obecnie nie obowiązuje. Organ wskazał również, że odwołujące się spółki utrzymują, że linia zabudowy została ustalona wzdłuż ulicy [...], a w tym zakresie wydano już pozwolenie dla obiektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta W. nr 2081/2021 z dnia 22 czerwca 2021 roku, który znajduje się właśnie wzdłuż ulicy [...]. Tymczasem, decyzja Prezydenta W. Nr 2084/2021 (skarżące spółki skorygowały ten numer w pismach z dnia 21 maja 2025 r., które wpłynęły w toku postępowania odwoławczego) z dnia 22 czerwca 2021 r. dotyczyła budynku, usytuowanego na działce nr [...]. Działka ta nie ma bezpośredniego dostępu do ulicy [...], na granicy z którą wyznaczona jest obowiązująca linia zabudowy dla terenu [...]1UC. Dalej Wojewoda podniósł, że strony wskazują na odsunięcie projektowanego budynku od obowiązującej linii zabudowy, usytuowanej na wschodniej granicy terenu [...]1UC, a zatem na wschodniej granicy działek (kolejno, od ulicy [...]) o numerach: [...], [...], [...]. Odsunięcie części budynku od tej linii spowodowane jest faktem istnienia okien (dwóch osi okiennych) w zachodniej elewacji kamienicy [...]. W tej sytuacji realizacja ustaleń obowiązującego planu miejscowego prowadziłaby do naruszenia przepisów prawa, w tym rozporządzenia ws. usytuowania budynków. Wojewoda zwrócił również uwagę, że podnoszony przez odwołujące się spółki argument, że ustalenia obowiązującego planu miejscowego sugerują wspólne - a właściwie spójne - zagospodarowanie całego terenu [...]1UC było stanowiskiem tutejszego organu, wyrażonym w decyzji Nr 0-664/14 z dnia 10 listopada 2014 r. (IF-0.7840.445.2014.KMB-1), którą Wojewoda Dolnośląski uchylił decyzję Prezydenta W. Nr 4381/2014 z dnia 12 września 2014 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą spółce "R." sp. z o.o. pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowego z częścią usługowo-handlową w parterze i garażem podziemnym oraz zagospodarowaniem terenu przy ul. [...] we W. (dz. nr [...] AM [...], obręb S.). Decyzja ta została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 29/15, jednakże wyrok ten został uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2017 r. (sygn. akt II OSK 2183/15). Równocześnie Naczelny Sąd Administracyjny skomentował niektóre z poglądów, zaprezentowanych w decyzji organu odwoławczego i dotyczących kwestii interpretacji obowiązującego (wówczas i obecnie) planu miejscowego. Jak przypomniał organ odwoławczy, w odniesieniu do przedmiotowego terenu NSA podniósł, że "Nie jest trafny zarzut skarżącej kasacyjnie Spółki błędnej wykładni przepisu §15 ust. 54 pkt 1) MPZP "P." wynikający z niezastosowania załącznika nr 1 planu, z którego ma wynikać, że obowiązująca linia zabudowy została wyznaczona również na znacznej części wschodniej granicy terenu [...]1UC jako przedłużenie zachodniej ściany kamienicy przy ul. [...], a ponadto nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 uPb w zw. z § 15 ust. 54 pkt 1) planu, polegający na dokonaniu ich błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania, prowadzących do uznania, że planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami planu i obowiązującymi przepisami, gdy tymczasem planowana inwestycja naruszać ma ustalenia miejscowego planu odnoszące się w szczególności do obowiązującej linii zabudowy. Z przepisu §15 ust. 54 pkt 1) planu wynika jednoznacznie, że na terenie, o którym mowa w ust. 52 (tj. [...]1UC - por. § 15 ust. 52 - uwaga Sądu), warunki kształtowania zabudowy określa się następująco: ustala się obowiązującą linię zabudowy wzdłuż ul. [...]. Treść ustaleń planu zatem nie pozostawia wątpliwości, że obowiązującą linię zabudowy ustalono - tak jak to trafnie przyjął orzekający w sprawie sąd wojewódzki - wyłącznie od strony ul. [...]. Nie jest tak, że planowana inwestycja narusza ustalenia planu w zakresie braku jej zlokalizowania zgodnie z wyznaczoną obowiązującą linią zabudowy. WSA we Wrocławiu rozważając kwestię naruszenia obowiązującej linii zabudowy zasadnie zauważył, że ustaleń planistycznych nie można dokonywać bez uwzględnienia dalszych regulacji planu. Skoro plan ten dopuszcza zabudowę tak wzdłuż ul. [...], jak i " w głębi terenu" (§15 ust. 54 pkt 2) planu), to rację miał sąd wojewódzki, że ustalona w planie obowiązująca linia zabudowy wzdłuż ul. [...], skoro teren planowanej inwestycji nie jest tak zlokalizowany, nie będzie mieć do niej zastosowania. Z tych samych względów uznać przyjdzie, że skoro plan nakazuje zachować szpaler drzew "po wschodniej stronie terenu ", to brak jest dostatecznych podstaw, aby wywodzić, że z faktu wrysowania w załączniku graficznym planu obowiązującej linii zabudowy od wschodniej strony kwartału [...]1UC, wadliwie określono warunki planowanej inwestycji". W kwestii utworzenia traktu pieszego wzdłuż uliczki [...] w tym samym wyroku, część G, NSA wyraził się następująco: "Nie jest uzasadniony zarzut kasacyjny Wojewody Dolnośląskiego odnośnie naruszenia § 15 ust. 54 pkt 4 Planu. Zgodnie z cyt. przepisem "należy utworzyć trakt pieszy o wys. dwóch kondygnacji, wzdłuż ul. [...], stanowiący pasaż ogólnie dostępny połączony funkcjonalnie i przestrzennie z projektowanym obiektem centrotwórczym, znajdującym się na terenie oznaczonym symbolem [...].3UC i łączącym się z przejściem pieszym na terenie oznaczonym symbolem [...].3Z". Nie są uzasadnione argumenty Wojewody, przywołującego słownikowe rozumienie pojęcia "pasaż", że projekt budowlany planowanego przez Spółkę R. przedsięwzięcia jest niezgodny z powyższymi ustaleniami Planu. Nie jest tak, że okoliczność braku zabudowy sąsiedniego kwartału – [...].3UC – nie ma znaczenia dla oceny spełnienia przez projekt budowlany przedstawiony przez inwestora, pozostawania w zgodzie z obowiązującymi ustaleniami planistycznymi. Wynika wszak z nich, że trakt pieszy wzdłuż ul. [...], ma być ogólnie dostępny i połączony (podkr. Sądu) funkcjonalnie i przestrzennie z projektowanym obiektem centrotwórczym na terenie [...].3UC. Trafnie w skardze Spółka R. wywodziła, że inwestor planując wykonanie od strony tej ulicy żelbetowej tarczy umożliwia późniejszy montaż konstrukcji zadaszenia pasażu. Aby taką konstrukcję zadaszenia wykonać, oczywiste jest, że muszą istnieć punkty jej podparcia także na obszarze [...].3UC, skoro ustalenia Planu wyraźnie wskazują na połączenie funkcjonalne traktu także z tym obszarem. Zasadnie zatem sąd wojewódzki zauważył, że inwestycja zlokalizowana jest wyłącznie w kwartale [...]1UC.". Wojewoda zauważył przy tym że omawiana inwestycja nie przylega bezpośrednio do uliczki [...], a zatem pozostawiono margines na realizację omawianego powyżej ustalenia obowiązującego planu miejscowego. Nie godząc się z tą decyzją spółki P. SA, z siedzibą we W., ul. [...], oraz R. sp. z o.o., z siedzibą we W., ul. [...] wywiodły skargi (jednobrzmiące) do tutejszego sądu, domagając się jej uchylenia. W skargach decyzji zarzucono naruszenie: 1. art. 33 ust. 2 pkt 1 lit. a i b w związku z art. 35 ust. 1 pkt 3a lit a p.b. wyrażające się w zatwierdzeniu projektu budowlanego do którego dołączono wymagane przepisami prawa opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, ale które były wygasłe, nieaktualne lub przeterminowane na dzień wydania zaskarżonej decyzji Wojewody Dolnośląskiego, co w szczególności dotyczy decyzji zarządcy drogi ZDIUM z dnia 10 czerwca 2021 r., które były ważne przez dwa lata, warunków T. dotyczących kolizji, które były ważne do 2023 r. oraz innych pomniejszych uzgodnień i opinii; 2. art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych wyrażające się w usytuowaniu planowanej inwestycji w odległości mniejszej niż 6 metrów od jezdni i pomimo braku zezwolenia zarządcy drogi na zmniejszenie tej odległości, które to zezwolenie wygasło w dniu wydawania zaskarżonej decyzji przez Wojewodę, czego organ ten nie zauważył; 3. art. 35 ust. 1 lit. a p.b. w związku z § 15 ust. 54 pkt 3 mpzp, tj uchwałą Rady Miejskiej W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2000 r., wyrażające się w braku zaprojektowania podcieni dla ruchu pieszego o szerokości 6 metrów, a to ze względu na fakt, że pomimo oświadczenia projektanta, że takie podcienie przewidział, to nie mogą one zostać wybudowane, gdyż jak stwierdził Wojewoda, inwestycja jest w odległości mniejszej niż 6 metrów od krawędzi jezdni, a więc i potencjalne podcienie, które mają być według planu w odległości 6 metrów od zabudowy, będą wychodzić na jezdnię, powodując tym samym zagrożenie dla ruchu wzdłuż ulicy [...], w szczególności dla poruszających się tam pojazdów ciężkich (autobusów i ciężarówek); 4. art. 7, 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit a p.b. wyrażające się w braku poprawnej analizy zgodności zatwierdzonego projektu budowalnego z obowiązującym na spornym terenie planem miejscowym, poprzez pominięcie, że zaprojektowany budynek narusza wynikającą z mpzp obowiązującą linię zabudowy ustaloną wzdłuż granicy działek leżących w obszarze [...]1UC oraz [...].5MŚ, a to poprzez to, że od strony zaprojektowanej ściany zachodniej nie przylega on do istniejącego budynku przy ulicy [...] wzdłuż całej jego ściany, a jedynie w zakresie ściany szczytowej, a w pozostałym zakresie jest od niego odsunięty, podczas gdy istniejąca linia zabudowy wyznaczona przepisami planu, nakazuje doklejenie całej planowanej przez inwestora inwestycji do tego budynku. Wskazując na te zarzuty skarżące spółki wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Dolnośląski wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 17 marca 2026 r. strony podtrzymały wcześniej prezentowane stanowiska. Pełnomocnik spółek skarżących wskazał, że brak uzgodnienia lokalizacji zjazdu na etapie postępowania odwoławczego dyskwalifikuje zaskarżoną decyzję. Podtrzymał także pozostałe zarzuty skargi. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi podkreślając, że podcienie to element budynku. Wyjaśniła również definicję pierzei. Pełnomocnik uczestnika postępowania – inwestora, złożyła załącznik do protokołu, w którym powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wywodziła, że uzgodnienia muszą być aktualne na etapie wydawania decyzji przez organ pierwszej instancji, zatwierdzający projekt zagospodarowania terenu i projekt budowlany. Czas trwania postępowania i opieszałość organów nie może obciążać inwestora. Podniosła, że projekt w całości zgodny jest z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przerzynanego i wniosła o oddalenie skarg w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492, ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Przy czym, w myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), rozstrzygając w granicach danej sprawy sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, jednakże powyższe regulacje nie pozwalają sądowi na stosowanie przy orzekaniu zasad współżycia społecznego lub zasad słuszności. Uchylenie decyzji lub postanowienia, względnie stwierdzenie ich nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania lub prawa materialnego, odpowiednio mogących mieć lub mających wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi wniesionej w rozpoznawanej sprawie jest decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku hotelowo- usługowego z zagospodarowaniem terenu we W. przy ul. [...] (działki nr [...], [...], [...] AR [...], obręb S.). Ocena przeprowadzona przez Sąd w niniejszym postępowaniu wykazała, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do istotnego naruszenia prawa materialnego, w tym do naruszenia art. 33 ust. 1 p.b., jak również do naruszenia norm prawa procesowego, w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Jak słusznie wskazał Wojewoda Dolnośląski, jak wynika z art. 35 ust. 4 p.b., w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 p.b., organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja udzielająca pozwolenia na budowę ma zatem charakter związany, zaś właściwy organ udziela pozwolenia budowlanego, ilekroć stwierdzi spełnienie przesłanek określonych w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 p.b. W myśl art. 35 ust. 1 p.b., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 X 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 76, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego oraz wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń i oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych ; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego. W zaskarżonej decyzji jednoznacznie wykazano, że konkretny projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno budowlany spełnia przytoczone wymagania, w zakresie wynikającym z rodzaju i charakteru inwestycji. Jakkolwiek decyzja starosty umotywowana została w sposób lakoniczny, to jednak już w decyzji odwoławczej wojewoda w sposób kompleksowy i rzetelny wyjaśnił podstawę prawną i faktyczną rozstrzygnięcia, odniósł się do wszystkich istotnych aspektów sprawy, wykazując istnienie podstaw do wydania decyzji pozytywnej. Wojewoda w kwestionowanej decyzji przeprowadził szeroką ocenę przedłożonego projektu budowlanego przez pryzmat wymagań wynikających z obowiązujących przepisów, w tym ustaleń MPZP i określonych w RWT warunków techniczno-budowlanych. Sąd podziela dokonaną pod tym kątem ocenę przedłożonego projektu budowlanego. Wojewoda odniósł się również do zarzutów podniesionych w odwołaniach. W ocenie strony skarżącej, wadliwość wydanych przez organy administracji architektoniczno – budowlanej rozstrzygnięć wynika między innymi z nieuwzględnienia braku aktualnej decyzji ustalającej lokalizację zjazdu z ulicy [...] do planowanej inwestycji. W tym kontekście Sąd wyjaśnia, że zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie, z uwagi na fakt, że zarówno wniosek inwestora, jak i w konsekwencji wydane w sprawie rozstrzygnięcia, nie obejmowały realizacji zjazdu, zatem obowiązek badania aktualnej decyzji lokalizacyjnej nie był objęty niniejszym postępowaniem. Należy zauważyć – co zostało wspomniane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (str. 7-8 uzasadnienia decyzji), że z opracowania (projektu budowalnego i PZT) wyłączone są m.in. zjazd na teren z drogi publicznej - ul. [...], dz. Nr [...]. W takiej sytuacji, skoro zatwierdzony projekt nie obejmował realizacji zjazdu, a tym samym zaskarżone decyzji nie udzielały pozwolenia na taką realizację, to okoliczność, że decyzja lokalizacyjna straciła aktualność, nie mogła przesądzać o wadliwości udzielonego pozwolenia na budowę. Prawidłowość i aktualność decyzji o lokalizacji zjazdu będzie przedmiotem oceny organów przy badaniu ewentualnego zgłoszenia zamiaru jego realizacji. Niezależnie od tego, ugruntowane jest stanowisko w judykaturze, że przesłanka z art. 35 ust. 1 pkt 3a lit. a Prawa budowlanego (posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń) jest spełniona wówczas, gdy wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia posiadały walor ważności na dzień złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę jak i w dacie orzekania przez organ pierwszej instancji, udzielający pozwolenia na budowę. W odniesieniu do zarzutu o braku faktycznej możliwości realizacji podcieni z uwagi na fakt zbliżenia do krawędzi jezdni, Sąd wyjaśnia, że jak wynika z części rysunkowej projektu, przy uwzględni oczywiście faktu, że półcienie stanowią część budynku), to właśnie od ściany (elewacji) półcieni liczona jest odległość od krawędzi jezdni), na którą to odległość inwestor uzyskał odstępstwo, nie zaś od ściany budynku cofniętej w stosunku do owych podcieni. Jak wynika z rysunku projektu, str. 77, wymagana szerokość podcieni została zachowana, krawędź balkonów kończy się nad chodnikiem i nie występuje w żadnym wypadku ryzyko o jakim wspomniano w skardze, tj. brak możliwości przejazdu wyższych pojazdów. Nie zasługiwał na uwzględnienie także zarzut naruszenia obowiązującej linii zabudowy wzdłuż ulicy [...], poprzez fakt, że zaprojektowany budynek jedynie ścianą szczytową przylegał będzie do istniejącej kamienicy przy ulicy [...]. Sąd wskazuje, że istniejąca linia zabudowy wyznacza linię na mapie, według której posadowiona powinna być nowa zabudowa, nie odnosi się zaś do szerokości budynku. Analiza § 7 ust. 3 mpzp wskazuje dodatkowo, że należy przy zabudowie odtworzyć pierzejową zabudowę. Obowiązująca linia zabudowy, wraz z nakazem odbudowy pierzei wskazuje, że to właśnie ta jedna, frontowa ściana projektowanego budynku, musi przylegać do istniejącej kamienicy i musi być zaprojektowana w jednej linii z istniejącą zabudową wzdłuż ulicy [...]. Plan miejscowy nakazuje również, aby zabudowa powstająca w pierwszej linii zabudowy (taka jak w niniejszej sprawie), miała sześć kondygnacji. Wszystkie te warunki planowany budynek spełnia. Budynki mają taką samą wysokość. Sąd wskazuje przy tym, że w ścianie zachodniej, bocznej istniejącej kamienicy przy ulicy [...] istnieją dwa szeregi okien, co wyklucza "przyklejenie" ściany projektowanego budynku, czego domagają się strony skarżące. Co więcej, taki istniejący stan faktyczny wymaga zapewnienia odpowiedniego doświetlenia i jak wynika z przedłożonego projektu i analizy zaskarżonej decyzji, zostało ono zapewnione na poziomie normatywnym. Zaskarżona decyzja poprzedzona została niewadliwym postępowaniem administracyjnym. Wbrew zarzutom skarg, Sąd nie dopatrzył się bowiem naruszeń prawa procesowego, w stopniu który miałby istotny wpływ na wynik podjętego rozstrzygnięcia. Organu obu instancji przeanalizowały złożone dokumenty pod kątem ich zgodności z powszechnie obwiązującymi normami i po stwierdzeniu zgodności z nimi przedłożonej przez inwestora dokumentacji, prawidłowo udzielono zostało inwestorowi pozwolenie na budowę planowanej inwestycji. Z uwagi na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę w niniejszej sprawie w całości oddalił.