II SA/Wr 648/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazania udrożnienia wlotu drenarskiego i wylotu ze stawu przez ich odkopanie, odmulenie i usunięcie znajdujących się w nich szmat, gruzu i innych nieczystości uniemożliwiających swobodny wpływ wody do stawu i odpływ ze stawu do przydrożnego rowu postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Po myśli art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po myśli art. 61 § 3 tejże ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu art. 61 § 3 wynika, że wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć aktu, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa zaś na stronie skarżącej. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi J.H. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. Nr [...], którą nakazano skarżącej, właścicielce nieruchomości położonej w miejscowości N., Gmina N., oznaczonej nr. geodezyjnym 449/4, udrożnienie wlotu drenarskiego znajdującego się na tej działce, a doprowadzającego wody z terenu nieruchomości B.S., położonej w N., na działce o nr. geodezyjnym 445, do stawu zlokalizowanego na działce nr 449/4, a także wylotu ze stawu, odprowadzającego wodę do przydrożnego rowu, przez ich odkopanie, odmulenie i usunięcie znajdujących się w nich szmat, gruzu i innych nieczystości uniemożliwiających swobodny wpływ wody do stawu i odpływ ze stawu do przydrożnego rowu. W skardze pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wniosek ten motywując tym, że ochroną tymczasową objęto wszystkie akty i czynności poddane sądowej kontroli (art. 3 § 2 pkt 1-7). Wszystkie ograniczenia w tym zakresie zostały wskazane w komentowanym przepisie i jako wyjątki nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Omawiana instytucja może mieć zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu, ale także do wszystkich innych podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej sprawy (W. Ryms, Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zagadnienia wybrane), Warszawa 2003, s. 40). W wyroku z dnia 29 lipca 2004 r. (sygn. akt OSK 591/2004, publ. ONSAiWSA 2004, nr 2, poz. 32) dokonując wykładni art. 152 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wykonalność decyzji ma o wiele szersze znaczenie i odnosi się także do jej skutków procesowych. W art. 152 chodzi o wykonalność decyzji w szerokim znaczeniu, podobnie jak szerokie znaczenie ma "wykonanie decyzji" w rozumieniu art. 130 § 1 i 2 k.p.a. "(...) decyzja nie podlega wykonaniu, co oznacza, że decyzja ta nie wywołuje skutków prawnych, które wynikają z jej rozstrzygnięcia (...)". Pogląd ten posłużył K. Defecińskiej-Tomczak [w: Z. Kmieciak (red.), Polskie sądownictwo..., s. 108] do zaproponowania tezy, że pojęcie wykonania użyte przez ustawodawcę w art. 61 należy odnosić do wszelkich aktów i czynności poddanych kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny. W nawiązaniu do tego poglądu A. Skoczyłaś (glosa do wyroku NSA z dnia 29 lipca 2004 r., sygn. akt OSK 591/2004, publ. OSP 2007, nr 6, poz. 76, s. 461) sformułował pogląd, że "wstrzymanie wykonania określonego aktu przez sąd administracyjny może też oznaczać, iż dany akt czasowo przestaje wywoływać skutki prawne, jakie wynikają z zawartego w nim rozstrzygnięcia (zawiesza się moc takiego aktu)". Ponadto pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że w odróżnieniu od unormowania zawartego w ustawie o NSA, katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli: 1) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Naruszenie prawa kwalifikuje się jako rażące mając na uwadze również skutki społeczno-gospodarcze naruszenia prawa (wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 listopada 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 513/05, publ. LEX nr 199041), a także biorąc pod uwagę skutki tego naruszenia dla strony - miałyby one być dotkliwe i ich dotkliwość dla strony miałaby być niczym nieusprawiedliwiona (por. wyrok NSA z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 398/05, publ. Lex nr 197521). Zważywszy zatem na wykazane przez stronę naruszenia przepisów postępowania, jak i prawa materialnego, brak jest - zdaniem strony skarżącej - podstaw do egzekwowania zobowiązania nałożonego na skarżącą do czasu rozpoznania sprawy w zakresie rzeczywistego występowania naruszenia stosunków wodnych, w tym zasadności zobowiązania J.H. do przeprowadzenia czynności mających na celu uregulowanie stosunków wodnych, mimo że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie, co tym samym oznacza, że z działania B.S. nie można wywodzić zobowiązania J.H.. W ocenie Sądu powyższe okoliczności nie stanowią żadnej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 u.p.p.s.a.. Jak słusznie zauważył pełnomocnik strony skarżącej "katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli: 1) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania". Jednakże takich przesłanek nie wskazano w niniejszej sprawie. Strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki dla strony skarżącej. Za takie (przesłanki) nie można natomiast uznać wykazanych przez stronę naruszeń przepisów postępowania i prawa materialnego. Przy ocenie zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu sąd administracyjny bada jedynie przesłanki wskazane w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., nie ocenia zaś zgodności z prawem zaskarżonego aktu, co znajdzie swój wyraz w wydanym w przyszłości wyroku. Niewskazanie we wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego też wniosek w tym zakresie nie został uwzględniony. Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.