II SA/Wr 652/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, , po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy O. postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. T.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] Nr [...] w sprawie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego G.O.. W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Gminy O. wniósł o odrzucenie powyższej skargi jako złożonej po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wskazała strona, w przedmiotowej sprawie udzielono skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 2 kwietnia 2007 r., którego odbiór skarżący potwierdził w dniu 10 kwietnia 2007 r. Termin do złożenia skargi upłynął w dniu 11 maja 2007 r. Tymczasem skarga do Sądu (pismo z dnia 29 października 2007 r.) została złożona w Urzędzie Gminy O. w dniu 31 października 2007 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, co skutkuje odrzuceniem skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismem z dnia 26 lutego 2008 r. T.G. zgłosił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując, iż wniosek ten jest zasadny, ponieważ organy Gminy nie pouczyły go prawidłowo o obowiązującym terminie na złożenie skargi. Ma tu zatem - zdaniem skarżącego – zastosowanie art. 112 k.p.a. Rada pouczyła stronę skarżącą o możliwości zwrócenia się do Sądu, nie wskazując jednak w pouczeniu na obowiązujący ustawowy, trzydziestodniowy termin na złożenie skargi. Zwłoka w jej wniesieniu wynikała również z oczekiwania na reakcję Wojewody na złożony wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewidują możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym w sytuacji, gdy: pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie wniesione do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1); w piśmie tym strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2), wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostanie wniesione za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3), równocześnie z wnioskiem strona dokona czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). W rozpatrywanej sprawie przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi był brak właściwego pouczenia zawartego w piśmie Przewodniczącego Rady Gminy O. z dnia 2 kwietnia 2007 r., przekazującym uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] Nr [...] w sprawie rozpatrzenia wezwania pana T.G. do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą Rady G.O.. Należy zauważyć, że w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 z 2001 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego w tym trybie podlega – tak jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie - uchwała przyjmująca studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Termin do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy liczy się zaś zgodnie z przepisem art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) (por. uchwała NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/2007, publ. ONSAiWSA 2007/3/60, ZNSA 2007/2/83). Zgodnie z w/w przepisem art. 53 § 2 powołanej ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjęciem zaskarżonej uchwały T.G. złożył pismem z dnia 2 lutego 2007 r., które wpłynęło do organu 5 lutego 2007 r. Uchwała Nr [...] w sprawie rozpatrzenia tego wezwania została podjęta przez Radę Gminy O. w dniu [...]. Pismem z dnia 2 kwietnia 2007 r. Przewodniczący Rady Gminy O. przesłał skarżącemu uchwałę Nr [...], informując w nim, że cyt. "zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, skargę można wnieść do sądu administracyjnego". T.G. odebrał pismo z dnia 2 kwietnia 2007 r. w dniu 10 kwietnia 2007 r. Termin do złożenia skargi upłynął w dniu 10 maja 2007 r. Natomiast skarga z dnia 29 października 2007 r. została złożona w Urzędzie Gminy O. w dniu 31 października 2007 r. Zgodnie z art. 112 w związku z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Błędnym pouczeniem jest również brak pouczenia o środkach odwoławczych. Takie naruszenie przez organ obowiązków nie różni się bowiem w skutkach od błędnego wskazania organu odwoławczego i dlatego nie może być inaczej traktowane przez prawo (por. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2002 r., sygn. akt II SA 2289/01, publ. LEX nr 82672). Uwzględniając powyższe, Sąd stanął na stanowisku, iż wprawdzie brak pouczenia strony o terminie wniesienia skargi, mimo że nie wpływa na bieg terminu do wniesienia środków zaskarżenia, który jest terminem ustawowym i rozpoczyna się od daty ściśle określonej w przepisach (tu art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), to jednak sam fakt mylnego pouczenia bądź braku pouczenia o trybie zaskarżenia aktu administracyjnego do sądu administracyjnego może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi na ten akt. Zgodnie z utrwalonymi już w tym względzie poglądami doktryny i praktyki sądowej, jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r., sygn. akt I SA/Sz 630/96). W rozpoznawanej sprawie takiego niedbalstwa nie można przypisać skarżącemu, bowiem uchybienie terminu do wniesienia przez T.G. skargi do Sądu zostało spowodowane przez brak w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa pouczenia, co do terminu wniesienia skargi na uchwałę organu gminy. To natomiast, w ocenie Sądu, uprawdopodabnia okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uwzględnić. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.