II SA/Wr 653/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Olga Białek, , , po rozpoznaniu w dniu 23 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 maja 2007r. sygn. akt II SA/Wr 653/06 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji nakazującej wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i umorzenia postępowania przed organem pierwszej instancji p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 31 maja 2007 r. II SA/Wr 653/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W.oddalił skargę M.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 19 sierpnia 2006 r. uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie w. wydaną w przedmiocie nakazania inwestorom domu jednorodzinnego wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia budowy do stanu zgodnego z prawem i umarzającą postępowanie przed organem pierwszej instancji. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu 21 lipca 2007 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W piśmie przy którym doręczony został odpis wyroku zawarte zostało jednocześnie pouczenie o terminie wniesienia i wymaganiach formalnych skargi kasacyjnej. Po zapoznaniu się z opinią o braku podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, sporządzoną w dniu 2 sierpnia 2007 r. przez radcę prawnego ustanowionego w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy, w piśmie z dnia 3 sierpnia 2007 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. M.B. wniósł o "nadanie sprawie biegu z uwagi na termin kasacji" "na podstawie mojej informacji dowodowej w sprawie" oraz oświadczył, że "nie rezygnuje z wniesienia kasacji przez jakiegokolwiek pełnomocnika z urzędu". Do ww. pisma skarżący załączył, między innymi, sporządzone i podpisane przez siebie pismo z dnia 1 sierpnia 2007 r. (skierowane do wyznaczonego z urzędu radcy prawnego), w którym wskazywał jakie okoliczności powinny znaleźć się we "wniosku kasacyjnym" przedstawiając również argumentację takiego stanowiska. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do oznaczenia rodzaju pisma z dnia 3 sierpnia 2007 r. i jednoznacznego wyjaśnienia jego treści, skarżący oświadczył, że stanowi ono skargę kasacyjną (pismo z dnia 13 września 2007 r.). Poinformował również Sąd, że do dnia 3 października 2007 r. nie będzie przebywał pod swoim adresem domowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Jednoznaczne oświadczenie skarżącego, co do kwalifikacji pisma z dnia 3 sierpnia 2007 r. obliguje Sąd do rozpoznania go jako skargę kasacyjną. Trzeba zatem podnieść, że skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem zaskarżenia i dla skutecznego wniesienia wymaga uprzedniego wypełnienia określonych warunków prawnych. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) powinna być sporządzona (napisana i podpisana) przez podmioty posiadające odpowiednie kwalifikacje tj - przez adwokata lub radcę prawnego – o czym skarżący został prawidłowo pouczony w piśmie doręczającym odpis wyroku. Ponadto skarga kasacyjna, oprócz wymagań określonych dla pism w postępowaniu sądowym, musi spełniać określone ustawą wymagania materialne zawierając: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych z ich uzasadnieniem ; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (art. 176 przywołanej wyżej ustawy). W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że nie został spełniony warunek określony w art. 175 § 1 ustawy, gdyż skarżący sporządził i podpisał skargę osobiście. Z akt sprawy nie wynika również aby spełniał określone w art. 175 § 2 przywołanej ustawy wymagania zwalniające go z obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. W takiej sytuacji sporządzenie skargi kasacyjnej bez zachowania tzw. przymusu adwokackiego, jest taką wadą prawną, która nie podlega uzupełnieniu na skutek dodatkowych czynności wykonanych na wezwanie sądu, przez występującego ze skargą kasacyjną (por. też NSA w postanowieniu z dnia 8 września 2004 r., FSK 371/05; z dnia 5 kwietnia 2006r., II OZ 349/06; J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", LexisNexis Warszawa 2006, s. 392). Tak samo należy kwalifikować braki w zakresie wymagań materialnych skargi kasacyjnej o których mowa w art. 176 omawianego aktu. Niewątpliwie zaś pismo z dnia 3 sierpnia 2007 r. wymogów tych nie spełnia. Skarga kasacyjna dotknięta wskazanymi wyżej uchybieniami jest niedopuszczalna, a to obliguje Sąd - na mocy art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - do jej odrzucenia. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji.