II SA/Wr 662/03

PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-10-19

Skład orzekający: Anna Moskała, Barbara Adamiak, Bogumiła Kalinowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez Wojewodę Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Lubinie jest dopuszczalne i uzasadnione w sytuacji, gdy uchwała została zmieniona, a następnie pełnomocnik Wojewody cofnął skargę?
Ratio decidendi
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i uzasadnione, ponieważ nie zachodziły przesłanki do uznania go za niedopuszczalne (obejście prawa lub utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności). W konsekwencji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 PPSA, postępowanie sądowe podlega umorzeniu.
Stan faktyczny
Wojewoda Dolnośląski wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Lubinie dotyczącą gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, domagając się stwierdzenia jej nieważności. Rada Miejska podjęła uchwałę zmieniającą pierwotną uchwałę, uwzględniając część zastrzeżeń. Wojewoda podtrzymał skargę, ale na rozprawie pełnomocnik Wojewody cofnął skargę. Sąd rozpoznał sprawę na podstawie przepisów PPSA, ponieważ skarga została wniesiona przed 1 stycznia 2004 r.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym' Przewodniczący Sędzia NSA - Anna Moskała Sędzia NSA - Barbara Adamiak Asesor WSA - Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca) Protokolant - Halina Rosłan po rozpoznaniu w dniu 19 października 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Lubinie z dnia 21 stycznia 2003r. Nr V/44/2003 w przedmiocie gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym 2 UZASADNIENIE W dniu 28 marca 2003r. Wojewoda Dolnośląski - działając jako organ nadzoru na mocy art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zmianami) wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek zamiejscowy we Wrocławiu -skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Lubinie z dnia 21 stycznia 2003r. Nr V/44/2003 w sprawie gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych na rok 2003, domagając się stwierdzenia jej nieważności, zarzucając naruszenie przepisów art. 41 ust.l , art. 13 oraz art. 15 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi(Dz. U. z 2002 r. Nr 147,poz.l231 z późn. zmianami). W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wskazała , że Rada Miejska w Lubinie na posiedzeniu w dniu 27 maja 2003r. podjęła uchwałę Nr XII/75/03 zmieniającą uchwałę w sprawie gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, w której uwzględniła zastrzeżenia wniesione w skardze, wobec czego postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Wojewoda Dolnośląski w piśmie z dnia 18 lipca 2003 r. podtrzymał w dalszym ciągu swą skargę argumentując, iż wymieniona uchwała Nr XH/75/03 nie uwzględniła wszystkich zarzutów skargi , jednakże na rozprawie w dniu 19 października 2004r. pełnomocnik Wojewody oświadczył, iż cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ) sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie z przepisem art. 60 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne i uzasadnione nie zachodzą bowiem przesłanki, o których mowa w ostatnim zdaniu cytowanego przepisu. W konsekwencji zaś skutecznego cofnięcia skargi -- na mocy przepisu art. 161 § 1 pkt 1 Sygn. akt 3 II SA/Wr 662/03 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - postępowanie toczące się przed tutejszym Wojewódzkim Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło