II SA/Wr 668/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 7 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy pl. [...] we W. na decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] D. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej we W. – powołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 27 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej – utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia [...] r. nr [...], którą nakazano Wspólnocie Mieszkaniowej przy pl. [...] we W. wykonanie w budynku obowiązków polegających na: zapewnieniu odpowiednich warunków ewakuacji, wyposażeniu budynku w hydranty wewnętrzne, opracowaniu instrukcji bezpieczeństwa pożarowego dla budynku, usunięciu materiałów palnych z dróg komunikacji ogólnej, wyposażeniu budynku w przeciwpożarowy wyłącznik prądu oraz wyposażeniu budynku w gaśnice. Natomiast w części uchylono decyzję organu I instancji, jedynie co do ustalenia innych (dłuższych) terminów wykonania nałożonych obowiązków. Wspólnota Mieszkaniowa przy pl. [...] we W., wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną na wstępie decyzję, wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania tej decyzji, wskazując, że jej wykonanie doprowadzi do obciążenia kosztami realizacji nałożonych obowiązków Wspólnoty Mieszkaniowej, zamiast właścicieli poszczególnych lokali. Jak wynika z przesłanych wraz z odpowiedzią na skargę akt administracyjnych, D. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej we W. nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zatem przyjąć, że przywołany przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. ustanawia dwie przesłanki, które dają możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji: pierwszą z nich jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a drugą niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba też zauważyć, że wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody wystąpią w razie wykonania tej decyzji czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności (zob. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 968/11 – opubl.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej obecnie sprawie zarówno w skardze, jak i w jej uzasadnieniu, nie wskazano, jakie szkody może ponieść skarżąca, czy też inna osoba, na skutek wydania zaskarżonej decyzji, a co za tym idzie nie wykazano, czy szkody owe mogą być "znaczne" w realiach niniejszej sprawy. Nie wskazano również, jakie trudne (niekorzystne) do odwrócenia skutki niesie ze sobą wykonanie zaskarżonej decyzji. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. GZ 138/04, opubl.: CBOSA) w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego. W skardze szkody takiej (i jej rozmiarów) nie wskazano. Pamiętać przy tym należy, że wyposażenie budynku w odpowiednie urządzenia ochrony przeciwpożarowej jest obowiązkiem wynikającym z ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380 ze zm.), a co za tym idzie jego wykonanie jest konieczne. Natomiast potrzeba ewentualnych rozliczeń finansowych między Wspólnotą Mieszkaniową a jej członkami pozostaje poza zakresem kognicji sądu administracyjnego. Na marginesie trzeba wskazać, że wszelkie zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji będą podlegały ocenie Sądu na etapie merytorycznego rozpoznania skargi, jednak na obecnym etapie – wobec niewykazania przez skarżącą, jakie szkody miałaby ponieść na skutek realizacji nałożonych obowiązków – Sąd nie znalazł podstaw, aby uwzględnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa oraz na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.