II SA/Wr 672/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi M. G. i C. G. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Wr 494/20 postanawia: odrzucić skargę. M. G. i C. G. (dalej jako: "skarżący") wnieśli skargę na Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Wr 494/20, którym uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 18 czerwca 2020 r. (nr SKO 4212/8/20) oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Obecne brzmienie art. 154 § 1 p.p.s.a. dopuszcza wniesienie skargi z żądaniem wymierzenia grzywny organowi jedynie w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Niedopuszczalna jest natomiast skarga na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2016 r. sygn. akt I OSK 160/16, publ. CBOSA). W tych okolicznościach skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona na niewykonanie wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, a nie na wyrok w sprawie bezczynności organu lub przewlekłości prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.