II SA/Wr 681/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi R. Ż. na pismo Dyrektora Zarządu Zlewni w Zgorzelcu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 5 lipca 2025 r., nr VZ.ZPU.0140.5.2024/2025 w przedmiocie samowolnego wybudowania rowu oraz przepustu w drodze wewnętrznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 6 sierpnia 2025 r., R. Ż. wniósł skargę na pismo Dyrektora Zarządu Zlewni w Zgorzelcu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 5 lipca 2025 r., nr VZ.ZPU.0140.5.2024/2025 w przedmiocie samowolnego wybudowania rowu oraz przepustu w drodze wewnętrznej. W treści skargi wyjaśnił, że organ wezwał go do udzielenia informacji, których on nie posiada. Wskazał, że organ kolejny raz unika prowadzenia postępowania. W piśmie z dnia 11 sierpnia 2025 r. skarżący doprecyzował, że jego zdaniem organ nie zastosował się do treści wyroku Sądu z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 40/25, a pismo do niego wystosowane nie dochowuje trybu przewidzianego w k.p.a. Wywiódł, że nie ma możliwości prawnej zaskarżenia treści pisma, wobec czego zwrócił się ze skargą bezpośrednio do Sądu. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że zgodnie z treścią ww. wyroku Sądu, zwrócił się do skarżącego o doprecyzowanie informacji o lokalizacji przepustu w drodze wewnętrznej, który według skarżącego jest samowolą budowlaną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dalej w skrócie jako p.p.s.a. (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Katalog form działania administracji podlegający kontroli sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b/ opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw Poza tym, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się zatem kontrola działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym enumeracjami z art. 3 p.p.s.a., a także kontrola innych kwestii rozpoznawanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów p.p.s.a., jak wymienione w art. 4 p.p.s.a. spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazanych z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cyt. przepisach. Będące przedmiotem skargi pismo organu z dnia 5 lipca 2025 r. wzywające skarżącego do doprecyzowania pisma dotyczącego ewentualnej samowoli budowlanej nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym aktem wymienionym w art. 3 § 2 czy § 3 p.p.s.a. Jest jedynie skierowanym do skarżącego pismem mającym umożliwić ustalenie przez organ lokalizacji przepustu, którego samowolnej budowy dopatruje się skarżący. Nie kreuje nowej sytuacji prawnej skarżącego, nie nakłada na skarżącego obowiązków ani też nie odejmuje mu uprawnień. Nie spełnia zatem kryteriów aktu administracyjnego, który mógłby zostać poddany kontroli sądu administracyjnego. Wobec powyższego, skarżone pismo nie podlega kontroli sądu administracyjnego i nie może być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi. Skarga na pismo wzywające skarżącego do podania informacji jest bowiem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.