II SA/Wr 683/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 23 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze sprzeciwu P. sp. z o.o. z siedzibą w S. od decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia 12 sierpnia 2025 r. nr IF-O.7840.1.158.2024.MS w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę zespołu jedenastu budynków mieszkalnych wielorodzinnych postanawia: I. odrzucić sprzeciw; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od sprzeciwu w kwocie 100,00 zł (sto złotych). Pismem z dnia 3 września 2025 r. (data nadania) P. sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej również: spółka, wnosząca sprzeciw) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu sprzeciw od decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia 12 sierpnia 2025 r. nr IF-O.7840.1.158.2024.MS w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę zespołu jedenastu budynków mieszkalnych wielorodzinnych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 16 września 2025 r. wezwano spółkę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. odpisu z KRS – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona wnoszącej sprzeciw poprzez upoważnionego pracownika, w dniu 30 września 2025 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 20 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie, przy piśmie z dnia 30 września 2025 r. (również data nadania), nadesłano wydruk ze strony internetowej "rejestrkrs.pl" zawierający informacje o spółce. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Z kolei art. 64c § 1 p.p.s.a. stanowi, że sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Zgodnie zaś z treścią art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do art. 64b § 2 p.p.s.a., sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę (sprzeciw) w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei z treści art. 28 § 1 p.p.s.a. wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dokument wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu skargi. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi (sprzeciwu), którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny, jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi (sprzeciwu) na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 343/19, dostępne w CBOSA). Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 869), Centralna Informacja Krajowego Rejestru Sądowego wydaje odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz udziela informacji z Rejestru, które mają moc dokumentów urzędowych, jeżeli zostały wydane w postaci papierowej lub elektronicznej. Pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do KRS mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3 (art. 4 ust. 4aa ww. ustawy). W niniejszej sprawie nie można uznać, że wnosząca sprzeciw, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o konsekwencjach niezastosowania się do niego, uzupełniła brak formalny sprzeciwu przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie osoby, która go podpisała, do jego wniesienia i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. W odpowiedzi na wezwanie Sądu co prawda nadesłano dokument w postaci wydruku przedstawiające dane zamieszczone na stronie "rejestrkrs.pl", mające określić sposób reprezentacji spółki, jednakże nie sposób uznać tego dokumentu za odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Załączony dokument przedstawia stronę internetową, zawierającą część informacji zawartych w KRS. Wydruk taki nie może zostać uznany za oryginał dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji strony ani też za uwierzytelnioną kopię takiego dokumentu, bowiem, jak wynika z powołanych wyżej przepisów, nie posiada mocy zrównanej z mocą dokumentu wydawanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego. Dodatkowo wskazać należy, iż nie ulega wątpliwości, iż rejestr KRS jest jawny, jednak nie oznacza to, że Sąd może zastępować strony i uzupełniać za nie braki formalne składanych pism, bowiem są to czynności procesowe stron, ich pełnomocników, przedstawicieli, które nie mogą być podejmowane przez inne podmioty. W orzecznictwie wyrażany jest pogląd wskazujący, że zwolnienie strony z dokonania czynności, a zwłaszcza z uzupełnienia braku formalnego, polegającego na niedołączeniu odpisu KRS i obciążenie tą czynnością Sąd musiałoby mieć oparcie ustawowe, a takiego w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak. Oznacza to, że nie ma podstaw prawnych do zwolnienia strony od obowiązku uzupełniania braków formalnych i przerzucenia ciężaru czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 lutego 2023 r., sygn. akt II GZ 34/23, dostępne w CBOSA). Należy przy tym zaznaczyć, że strona została w sposób prawidłowy wezwana oraz pouczona o sposobie obliczania terminu do usunięcia braków formalnych skargi i rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanych w wezwaniu czynności. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie zwrotu w pkt II wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.