II SA/Wr 688/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis, Sędzia NSA Julia Szczygielska /sprawozdawca/, Asesor WSA Anna Siedlecka, Protokolant Iwona Borecka, po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi D. i Z. S. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu wobec przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; III. zasądza od Wojewody D. na rzecz D. i Z. S. kwotę 10,00 zł /dziesięć złotych/ tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. Zaskarżoną decyzją z dnia [...], Nr [...] Wojewoda Dolnośląski utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...], Nr [...] o zgłoszeniu sprzeciwu do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego zlokalizowanego na terenie działki przy S. [...] we W. objętego zgłoszeniem D. i Z. S. złożonym w dniu [...] i nakładającej obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie w/w obiektu. W uzasadnieniu organ wskazał, iż pismem z dnia 8 grudnia 2000 r. D. i Z. S. wnieśli odwołanie od wydanej na podstawie art. 54 oraz art. 55 ust. 1 pkt 2 związku z art. 57 ust. 4 ustawy Prawo budowlane decyzji Prezydenta W. z dnia [...] Nr [...] zgłaszającej sprzeciw wobec przystąpienia do użytkowania budynku jednorodzinnego przy ul. S. [...] we W. Organ pierwszej instancji stwierdził, iż przedmiotową decyzję wydano po przeanalizowaniu wniosku inwestora i stwierdzeniu braku protokołu odbioru wewnętrznej instalacji elektrycznej i odbioru przyłącza wodno -kanalizacyjnego. Ponadto, w oparciu o dostarczoną powykonawczą mapę geodezyjną, wskazano, że opisany budynek oraz szambo zostały usytuowane niezgodnie z decyzją Prezydenta W. z dnia [...] Nr [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla w/w inwestycji. W toku postępowania odwoławczego inwestor w dniu 06.12.2000 r. uzupełnił akta o wskazane w decyzji Prezydenta W. z dnia [...] Nr [...] protokoły odbioru wewnętrznej instalacji elektrycznej i odbioru przyłącza wodnokanalizacyjnego wnosząc je do Wydziału Architektury, Budownictwa i Gospodarki Przestrzennej Urzędu Miejskiego we W. W dniu 31.01.2001 r. D. i Z. S. nadto przedłożyli potwierdzoną kopię pisma z dnia 21.01.2001 r. sporządzonego przez właścicieli sąsiedniej nieruchomości położonej przy ul. S. [...], w którym D. i S. G. wyrażają zgodę na zbliżenie się do granicy ich działki nr [...] domu jednorodzinnego położonego przy ul. S. [...] na działce nr [...] w celu uzyskania przez inwestora pozwolenia na użytkowanie. Zdaniem organu odwoławczego lokalizacja przedmiotowego budynku mieszkalnego w odległości około 1 metra od granicy działki [...]; w oparciu o dostarczoną przez inwestora powykonawczą mapę geodezyjną sporządzoną w dniu 02.06.1999 r., jest niezgodna z zatwierdzonym decyzją Prezydenta W. z dnia [...] nr [...] projektem budowlanym stanowiącym załącznik w/w decyzji. Wymagana odległość przedmiotowej inwestycji od działki nr [...] powinna wynosić; zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym jak i informacją udzieloną poprzedniemu inwestorowi panu S. G. zam. przy ul. S. [...] we W. przez Wydział Architektury, Urbanistyki i Nadzoru Budowlanego w piśmie z dnia 23.10.1997 r., 3 metry. Powyższe usytuowanie budynku mieszkalnego w sposób istotny odbiega od wspomnianej wyżej decyzji Prezydenta W. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku jednorodzinnego przy ul. S. [...] we W. Inwestor zawiadamiając w dniu 13.11.2000 r. organ I instancji o zakończeniu budowy nie załączył wymaganych w art. 57 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2000 nr 106 poz. 1126), protokołów. Naruszono również pkt 1 ust. 1 wspomnianego artykułu przedkładając dokumentację według której obiekt budowlany wykonano niezgodnie z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę. Wobec powyższego Prezydent W. w sposób zasadny na podstawie art. 54 ust. 1 prawa budowlanego wydał decyzję Nr [...] zgłaszającą sprzeciw wobec przystąpienia do użytkowania budynku jednorodzinnego przy ul. S. [...] we W. Zgodnie z art. 55 ust. 1 pkt 2 stwierdzenie przez właściwy organ, że zgłoszony przez inwestora obiekt budowlany, został wykonany z naruszeniem warunków określonych w pozwoleniu na budowę wymaga uzyskania pozwolenia na użytkowanie. W związku z powyższym organ odwoławczy orzekł jak wyżej. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego D. i Z. S. nie godzą się ze stwierdzeniami organów, że wybudowany przez nich budynek usytuowany jest niezgodnie z decyzją Prezydenta W. z dnia [...] Nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zdaniem skarżących warunki zabudowy spełnił poprzedni inwestor, rozpoczynając budowę 12 lipca 1997r. Skarżący rozpoczętą budowę nabyli aktem notarialnym [...] wraz z projektem architektoniczno-budowlanym, zatwierdzonym decyzją z dnia [...], Nr [...]. Skarżący podnieśli, że z inicjatywy poprzednich właścicieli dokonano podziału nieruchomości 24 listopada 1997 r., czyli cztery miesiące po rozpoczęciu budowy. Decyzja Prezydenta W. z dnia [...] Nr [...] o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonej we W. przy ul. S. [...], będącej współwłasnością D. i S. G. winna być w ocenie skarżących unieważniona ponieważ jest niezgodna m. innymi z decyzją z dnia [...] Nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania, lecz rozstrzyga o legalności decyzji, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Działając zatem w granicach kompetencji wynikających z art.1 & 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. 153, poz.1269/ w związku z art.3 & 2 pkt.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/, Wojewódzki Sąd Administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja Wojewody D. z dnia [...], Nr [...] odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art.145 lub art.151 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd stosownie do zapisu art. 134 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie jest związany granicami skargi. Przepis ten umożliwia Sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów. Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja Wojewody D. z dnia [...], Nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji narusza przepisy prawa w zakresie wskazanym w art. 145 & 1 pkt.1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/, co powoduje, iż decyzje te podlegają usunięciu z obrotu prawnego. Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm./ - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, co oznacza, że cyt. wyżej ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Materialno-prawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /Dz.U. z 2000r., Nr 106, poz.1126 ze zm./, a przede wszystkim art.54 ust.1 w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Przepis ten stanowi, że do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem przepisów art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu, w drodze decyzji. Niesporne jest w sprawie, że zawiadomienie o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego we W. przy ul. S. [...], podpisane przez D. i Z. S. nosi datę [...] i w tym samym dniu wniesione zostało do organu pierwszej instancji. Z powyższego wynika zatem, że organ jedynie w terminie 14 dni od dnia doręczenia przez skarżących powyższego zawiadomienia , czyli w terminie do 27 listopada 2000 r. miał prawo zgłosić sprzeciw w drodze decyzji. Decyzja Prezydenta W. zgłaszająca sprzeciw w sprawie zakończenia przedmiotowej budowy i nakładająca na inwestorów obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie nosi wprawdzie datę 27 listopada 2000 r., lecz nie oznacza to jednak , że organ zgłosił sprzeciw w terminie określonym w cyt. wyżej art.54 ust.1 Prawa budowlanego. Z akt sprawy wynika bowiem, że opisana wyżej decyzja nadana została do skarżących za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 28 lub 29 listopada 2000 r.. Świadczy o tym znajdujące się w aktach sprawy "Potwierdzenie odbioru" ze stemplem Urzędu Pocztowego W. [...]. Istotne jest przy tym również, że na znajdującej się w aktach administracyjnych kopii przedmiotowej decyzji organu pierwszej instancji znajduje się prezentata Kancelarii Ogólnej Urzędu Miejskiego W. z datą [...]. Powyższe ustalenia pozwalają na stwierdzenie, że organ pierwszej instancji zgłaszając sprzeciw poprzez wydanie powyższej decyzji, noszącej datę 27 listopada 2000 r., uczynił to z naruszeniem terminu określonego w cyt. wyżej przepisie art. 54 ust.1 Prawa budowlanego. Wskazać przy tym należy, że w wyroku z dnia 11 grudnia 2002r., sygn.akt II SA/Kr 965/02 /ONSA 2003/4/147/, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, iż w art.54 ust.1 Prawa budowlanego określony jest termin do załatwienia sprawy, a nie do sporządzenia decyzji. Decyzję zatem której materialnoprawną podstawę stanowi przepis art.54 ust.1 Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994r. należy uznać za wydaną, a więc i sprzeciw za zgłoszony z dniem doręczenia jej stronie. W konsekwencji Sąd w wyroku tym zawarł następującą tezę: " Termin dla zgłoszenia przez organ sprzeciwu, określony w art.54 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /Dz.U. z 2000r. Nr 106,poz.1126 ze zm./, obejmuje także doręczenie decyzji stronie." Nadto Sąd pragnie podkreślić, że wprawdzie w omawianym przepisie art.54 ust.1 Prawa budowlanego nie wskazano przyczyn z powodów których może nastąpić zgłoszenie sprzeciwu, to jednak z powołanego w nim art.55 wnosić należy, że nastąpić to może gdy organ stwierdził, że zgłoszony przez inwestora obiekt budowlany został wykonany z naruszeniem warunków określonych w pozwoleniu na budowę lub wydał na podstawie art.51 ust.1 pkt.2 lub art.71 ust.3 decyzje nakazującą dokonanie określonych zmian lub przeróbek w takim obiekcie. W niniejszej sprawie organy obu instancji przyjmują, że lokalizacja zgłoszonego przez skarżących budynku mieszkalnego jest niezgodna z zatwierdzonym projektem budowlanym stanowiącym załącznik do decyzji Prezydenta W. z dnia [...], Nr [...], wywodząc z tego podstawę do sprzeciwu. Istotne jest przy tym, że powoływana przez organy obu instancji w/w decyzja Prezydenta W. z dnia [...], Nr [...] nie jest decyzją zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę, lecz z akt sprawy wynika, że jest to decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu. Decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego przy ul. S. we W., nosi datę [...] i jest oznaczona jest numerem [...]. W załączniku graficznym do tej decyzji ustalono, że odległość między budynkami wynosić ma 10 metrów. Powyższa wielkość powtórzona została w pkt.3 załącznika nr 1 do w/w decyzji z [...], zatytułowanym " Przedmiot inwestycji i jej lokalizacja", gdzie stwierdzono, że odległość budowanego domu jednorodzinnego od istniejącego na działce budynku wynosi 10 metrów. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że organy nie wykazały, iż skarżący naruszyli warunki określone w decyzji z dnia [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę domu. Sytuacja ta stwarza zatem dodatkową podstawę do przyjęcia przez Sąd stanowiska, że organy nie wykazały istnienia podstaw do zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa w art.54 ust.1 Prawa budowlanego. Powyższe ustalenia wskazują zatem, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały z naruszeniem prawa, dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 145 & 1 pkt.1 lit.a oraz art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt. I i II sentencji. Orzeczenie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 200 w/w ustawy.