II SA/Wr 688/14

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M.W.-M. o przyznanie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi R.H. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: przyznać radcy prawnej M.W.-M. od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 147, 60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym 23% VAT oraz 4,20 zł (cztery złote i dwadzieścia groszy) z tytułu poniesionych wydatków. Postanowieniem z dnia 20 listopada 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie m.in. ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika skarżącej została wyznaczona w dniu 22 lutego 2015 r. radca prawna M.W.-M.. W wyroku z dnia 4 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał pełnomocnikowi skarżącej kwotę 295, 20 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik wraz z opinią o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej pismem z dnia 24 października 2015 r. wniósł o zasądzenie kwoty 147, 60 zł oraz zwrot poniesionych wydatków w postaci kosztów przesyłki pocztowej. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne oraz poniesiony, udokumentowany niezbędny wydatek (koszt przesyłki pocztowej), tj. łącznie kwotę 151, 80 zł (kwota dotycząca opłaty za zastępstwo prawne zawiera VAT) wyliczoną stosownie do § 15 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" oraz pkt 1 lit. "c" w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. jedn. z 2013 r. Dz. U. poz. 490) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.jedn. z 2011 r., Dz. U. Nr 177, poz.1054 ze zm.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej p.p.s.a. (t.jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.