II SA/Wr 703/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.F. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2014 r., pismami z dnia 23 października 2014 r. wezwano skarżącego W.F. do uiszczenia wpisu oraz usunięcia braków skargi przez nadesłanie jej 12 odpisów – w terminie 7 dni od daty otrzymania tych pism pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący otrzymał powyższe wezwania w dniu 28 października 2014 r., jednak w wyznaczonym terminie nie uzupełnił wyżej wskazanych braków skargi i nie uiścił opłaty, lecz w dniu 4 listopada 2014 r. nadesłał pismo, w którym oświadczył, że cofa skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Z uwagi na fakt, że stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, nie jest możliwe skuteczne wniesienie skargi bez uiszczenia należnego wpisu. Jak trafnie podkreślano w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, nieskuteczne wniesienie skargi oznacza, że procesowe postępowanie sądowoadministracyjne jeszcze się nie rozpoczęło, a zatem nie można umorzyć postępowania, które nie istnieje. W związku z powyższym sąd administracyjny może rozpatrzyć wniosek o cofnięcie skargi, a także wniosek o umorzenie postępowania dopiero od pisma, od którego została uiszczona należna opłata (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 4 października 2010 r. sygn. akt II SA/Bk 580/10 - Wspólnota 2010/46/26). W tym stanie rzeczy, skoro skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braków skargi i nie uiścił opłaty sądowej, wniesiona przez niego skarga podlegała odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.