II SA/Wr 71/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus, , po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego "[...]" w granicach Gminy B. postanawia umorzyć postępowanie w sprawie. Spółka z siedzibą w K.Z. pl. [...], reprezentowany przez Prezesa Zarządu Spółki wniósł w dniu 9 stycznia 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...]r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego "[...]" w granicach gminy B.. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./. Z przepisu art. 161 § 1 pkt 3 tego aktu wynika, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych niż wskazane w punkcie 1 i 2 przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W przepisie art. 161 § 1 pkt 1 i 2 ustawodawca jako przesłanki obligatoryjnego umorzenia postępowania uwzględnił skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego /pkt 1/ oraz śmierć strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba, że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Natomiast wskazane w punkcie 3 omawianego przepisu inne przyczyny bezprzedmiotowości, skutkujące umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego, obejmują takie przypadki, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot postępowania. Może to wynikać w szczególności z pozbawienia bytu prawnego zaskarżonego aktu poprzez skuteczne przeprowadzenie nadzwyczajnego postępowania weryfikacyjnego czy kontrolnego przez właściwy organ lub sąd. /np. T. Woś, H. Krzysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005; postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 8 lipca 2004r. sygn. akt II SA/Bd 249/04, nie publ.; postanowienie SN z 3 września 1998r.; sygn. akt I CKN 820/97, OSNC 1999, Nr 2, poz. 40/. W toku podjętych w sprawie czynności Sąd ustalił, że prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2008r. /wydanym w sprawie o sygn. II SA/Wr 388/08/ stwierdzona została nieważność zaskarżonej uchwały, co oznacza, że została ona w całości wyeliminowana z obrotu prawnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny – uznając, że nie istnieje przedmiot zaskarżenia, a postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe – zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 powołanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.