II SA/Wr 711/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie: Sędzia NSA Halina Kremis Sędzia NSA Julia Szczygielska (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Katarzyna Grott po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 lutego 2011 r. sprawy ze skargi Spółki A z/s w W. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu poniesionych kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu postanowieniem z dnia [...]r., Nr [...], podjętym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm./, D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu stwierdził, że zażalenie Spółka A w W. od postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie w. z dnia [...]r, Nr [...], zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. W uzasadnieniu organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...]r, Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie w. Nadzoru Budowlanego w powiecie w. podjął zawieszone postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego budynku przy ul. [...] w W.. Z akt sprawy wynika, że postanowienie to zostało doręczone stronie Skarżącej w dniu 20 lipca 2010 r. (dowodzi tego zwrotne potwierdzenie odbioru), natomiast zażalenie na zaskarżone rozstrzygnięcie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 28 lipca 2010 r. (o czym świadczy stempel pocztowy na kopercie w której nadano zażalenie). Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, że podmiot wnoszący zażalenie nie zachował wynikającego z art. 141 § 2 k.p.a. 7- dniowego terminu do wniesienia zażalenia, o którym został prawidłowo pouczony przez organ I instancji, stąd organ orzekł jak wyżej, pozostawiając zażalenie bez rozpoznania. W skardze na powyższe postanowienie wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, Spółka A w W., zarzuciła rażące naruszenie przepisu art. 134 k.p.a. i wniosła o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi, strona skarżąca wskazała m.innymi, że postanowienie nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie w. z dnia [...] r. zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 21 lipca 2010r. Stosownie do art. 129 § 2 k.p.a. - termin do wniesienia odwołania od wskazanej decyzji upływał dopiero w dniu 28 lipca 2010 r. Stąd nie wie na jakiej podstawie D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania skoro takie odwołanie zostało przez Stronę skarżąca nadane w placówce poczty polskiej w dniu 28 lipca 2010 r. a zatem z zachowaniem terminów przewidzianych przepisami prawa. Skarżąca wskazała, ze przy obliczaniu terminów znaczenie ma w jakim dniu upływa ostatni z wyznaczonej do dokonania czynności liczby dni (tak: wyrok WSA w Gdańsku z dnia 2 lipca 2009r., sygn. akt III SA/Gd 130/09). Skoro skarżąca wystosowała zażalenie w ostatnim dniu upływającego terminu to został on zachowany. W przypadku zaistnienia wątpliwości co do ustalenia daty doręczenia decyzji, na organie ciąży obowiązek poczynienia niezbędnych w tym zakresie ustaleń, jako że te mają wpływ na określenie terminowości wniesienia odwołania (tak: wyrok WSA w Warszawie z dnia 16.02.2010r., sygn. akt VII SA/Wa 2178/09). Ustosunkowując się do powołanego wyżej orzeczenia, skarżąca podkreśliła, że D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie podjął jakichkolwiek czynności zmierzających do ustalenia daty doręczenia postanowienia nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie w. z dnia [...] r. ograniczając się do enigmatycznego stwierdzenia, iż Strona skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Takie twierdzenie organu stanowi zdaniem skarżącej oczywiste naruszenie przepisu art. 134 k.p.a., bowiem stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania może nastąpić wyłącznie w przypadku przekroczenia przez Stronę ustawowych terminów do wniesienia odwołania. W przedmiotowym postępowaniu, jak wynika z powołanych powyżej okoliczności i przedstawionego dowodu, zdaniem strony skarżącej odwołanie zostało wniesione z zachowaniem terminu wskazanego w art. 141 § 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. W odpowiedzi na odpowiedź na skargę, strona skarżąca ponowiła swoje stanowisko, że zaskarżone postanowienie wydane zostało bezpodstawnie i z naruszeniem przepisów k.p.a. dotyczących terminów, w szczególności art. 134. Z przedstawionych przez skarżącą dokumentów jednoznacznie Jej zdaniem wynika, że postanowienie nr [...] z dnia [...]r. zostało skarżącej dostarczone w dniu 21 lipca 2010r., a zatem nadanie zażalenia na poczcie w dniu 28 lipca 2010r. dokonane zostało w siedmiodniowym terminie przewidzianym na wniesienie tego środka zaskarżenia. Nadto skarżąca zauważyła, że strona przeciwna ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że podstawa postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania wynika z akt sprawy. Dowodem w tej materii ma być zwrotne potwierdzenie odbioru, przy czym w przedmiotowym postanowieniu, ani w żadnym innym piśmie kierowanym do skarżącej fakt ten nie został udowodniony. Zważywszy na powyższe, złożoną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu należy w ocenie Spółki w całości uwzględnić. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zakres kontroli zaskarżonych do Sądu postanowień ograniczony jest do ich oceny zgodności z prawem i tylko w zakresie objętym przedmiotem danego postanowienia. Rozpatrując stan faktyczny i prawny sprawy Sąd stwierdził, że skarga Spółki A w W. zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 pkt.1 lit. "c" p.p.s.a., co powoduje, iż postanowienie to podlega usunięciu z obrotu prawnego. Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia stanowi przepis art. 134 k.p.a., zgodnie z którym - organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Istotny jest przy tym przepis art.144 k.p.a., w myśl którego do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Oznacza to, że dopuszczalność odwołania /zażalenia/, jak i wniesienie go w terminie jest warunkiem dopuszczalności merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy jest tym samym zobowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie /zażalenie/ od kwestionowanej przez stronę decyzji /postanowienia/ zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu, przeprowadzając w tym względzie postępowanie wyjaśniające w niezbędnym zakresie. Wydanie postanowienia o niedopuszczalności odwołania, jak i o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania /zażalenia/ - bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego - a co ma miejsce w niniejszej sprawie - stanowi naruszenie art.7 i art.77 k.p.a. Niesporne jest w sprawie, że w/w postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie w. z dnia [...]r, Nr [...] z powołaniem się na przepis art.97§ 2 k.p.a. podjęte zostało postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego budynku przy ul. [...] w W.. Dla oceny zachowania ustawowego terminu do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie istotne było zatem ustalenie przez organ odwoławczy daty doręczenia tegoż postanowienia oraz daty wniesienia zażalenia. Oceniając dochowanie terminu wniesienia zażalenia, organ winien był przede wszystkim zbadać, czy przesyłka zawierająca przedmiotowe postanowienie została prawidłowo doręczona, jak i kiedy miało miejsce owe doręczenie, z tej to przede wszystkim przyczyny, że doręczenie stanowi czynność materialno-techniczną o ogromnej doniosłość, tak z uwagi na obowiązywanie zasady pisemności w postępowaniu /art.14 § 1 k.p.a./, jak i skutki prawne jakie z doręczeniem wiążą przepisy prawa procesowego oraz prawa materialnego. W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy przyjmuje, że doręczenie stronie skarżącej opisanego wyżej postanowienia PINB w powiecie w. z dnia [...]r, Nr [...], miało miejsce w dniu 20 lipca 2010r., powołując się jedynie ogólnie na zwrotne potwierdzenie odbioru. Skarżąca Spółka nie godząc się z tym stanowiskiem podnosi, że wymienione postanowienie organu I instancji z dnia [...]r. doręczono skarżącej w dniu 21 lipca 2010r., stąd wniesione w dniu 28 lipca 2010r. zażalenie dokonane zostało w siedmiodniowym terminie przewidzianym na wniesienie tegoż środka. Istotne jest zatem w niniejszej sprawie, że lektura akt sprawy nie wykazała, by - jak przyjmuje organ odwoławczy – opisane wyżej postanowienie organu I instancji z dnia [...]r, Nr [...], doręczone zostało skarżącej Spółce w dniu 20 lipca 2010r., z tej to przede wszystkim przyczyny, że w aktach administracyjnych brak jest zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowego postanowienia z dnia [...]r, Nr [...], przez skarżącą Spółkę. Okoliczność ta jest o tyle istotna, że w myśl art. 141 § 2 k.p.a. - zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Przepis ten określa zatem chwilę nabycia uprawnienia do wniesienia zażalenia (doręczenie postanowienia) oraz termin do realizacji tego uprawnienia. Skoro ustawodawca w art. 141 § 2 k.p.a. wyraźnie stwierdził, że bieg terminu do wniesienia zażalenia rozpoczyna się od dnia zaistnienia zdarzeń wymienionych w tym przepisie, to jeżeli skarżąca utrzymuje, że postanowienie organu I instancji doręczone jej zostało w dniu 21 lipca 2010r., gdy zaś organ na dzień wydania zaskarżonego postanowienia, wydanego w oparciu o przepis art.134 k.p.a. - nie wykazał by orzeczenie organu I instancji doręczone zostało skarżącej istotnie w dniu 20 lipca 2010r., to brak było dostatecznych podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie przepisu art.134 k.p.a. i wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Podkreślić przy tym należy, że stosownie do przepisu art. 107 § 3 w związku z art. 126 k.p.a. uzasadnienie faktyczne postanowienia powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej, z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie faktyczne i prawne stanowi integralną część decyzji /postanowienia/, a jej zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia stanowiące dyspozytywną część decyzji /postanowienia/. Obowiązkiem zaś każdego organu administracji jest jak najstaranniejsze wyjaśnienie podstawy faktycznej i prawej, co wypływa również z zasad ogólnych wyrażonych w art. 9 k.p.a. /zasada udzielania informacji/, art. 7 k.p.a. /zasada wyjaśnienia stanu faktycznego/, art. 11 k.p.a. /zasada przekonywania, czyli wyjaśniania stronom zasadności przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy/. Powyższych wymogów nie spełnia zaskarżone postanowienie. W konsekwencji powyższych ustaleń, stwierdzić należy, że z uwagi na to, że organ odwoławczy nie wykazał, iż dnia 20 lipca 2010r. miało miejsce skuteczne doręczenie skarżącej Spółce postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie w. z dnia [...]r, Nr [...], to tym samym brak było dostatecznych podstaw do przyjęcia, że ma miejsce uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącą zażalenia. Podjęcie zaś takiego rozstrzygnięcia przy powyższych niejasnościach /wątpliwościach/, narusza w/w przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Uwzględniając powyższe Sąd uznał, iż doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to obligowało do uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W punkcie II sentencji orzeczono na podstawie art. 152 tejże ustawy. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o przepis art.200 p.p.s.a. H.B.23.03.2011r.