II SA/Wr 718/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lutego 2019 r. wniosku J. K. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi J.K. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia (...) sierpnia 2017 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie części parterowej pawilonu handlowo-usługowego postanawia: odmówić zawieszenia postępowania. Pismem z dnia 30 stycznia 2019 r. (data wpływu do Sądu 1.02.2019 r.) skarżący wniósł na podstawie art. 125 par. 1 pkt 1 p.p.s.a. o zawieszenie postępowania sądowego. Wniosek umotywował faktem, iż w dniu 24 stycznia 2019 r. wystąpił do (...)WINB we W. o stwierdzenie nieważności decyzji PINB w O. z dnia (...) marca 2004 r.(nr (...)) w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie parteru pawilonu handlowo-usługowego przy ul. J. B. w J.-L., podając jako przyczynę art. 156 par. 1 pkt 2 k.p.a. ( postępowanie zostało wszczęte przez osobę nieuprawnioną oraz nieupoważnioną do dokonywania tych czynności procesowych). Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Powołana regulacja dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz bezpośrednio wpływać na wynik tego postępowania. Natomiast zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 301-303). Zastosowanie przez sąd art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny. Ocena jego zasadności pozostawiona została do uznania sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy. Nie oznacza to jednak dowolności działania w tej mierze, bowiem dla sądu administracyjnego kwestią wstępną może być wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne, aby stwierdzić czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 8 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 694/06, LEX nr 338509 i z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/-5I , LEX nr 212145). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym ze względu na nie występowanie w niej kwestii prejudycjalnej. Zagadnienie wstępne(prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygniecie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniająca się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punku widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. wyrok NSA z 19.04.2006 r., sygn..akt I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadmnistreacyjnego, sądowego oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte. W ocenie Sądu, warunkiem zawieszenia postępowania oprócz wystąpienia zagadnienia wstępnego, musi ponadto jego rozstrzygnięcie być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sadowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania i powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Wskazane wszystkie te okoliczności sąd podejmujący rozstrzygnięcie na podstawie art. 125 par. 1 pkt 1 p.p.s.a. powinien ocenić w kontekście konieczności rozpoznania sporawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, wystąpienie skarżącego w dniu 24 stycznia 2019 r. z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji PINB w O. z dnia (...)marca 2004 r.(nr (...)) w trakcie trwania zaawansowanego postępowania sądowoadministracyjnego (tj. po wyznaczeniu na dzień 23 stycznia 2019 r. terminu rozprawy, której zresztą odroczenia domagał się skarżący w piśmie z 20 stycznia 2019 r.) na decyzję (...)WINB z dnia (...)sierpnia 2017 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji nr (...) z dnia (...) marca 2004 r. wydanej z naruszeniem art. 145 par. 1 pkt 4 k.p.a., nie stanowi kwestii prejudycjanej(zagadnienia wstępnego), od rozstrzygnięcia której możliwe byłoby rozpoznanie niniejszej sprawy. W niniejszej sprawie nie zachodzi też przypadek, o jakim mowa w art. 56 p.p.s.a., gdyż wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji wpłynął do organu kilkanaście miesięcy po wszczęciu postępowania sądowoadminiastracyjnego. Mając na uwadze zasadę szybkości postępowania i obowiązek załatwienia sprawy przez sąd bez zbędnej zwłoki, zasadnym jest orzeczenie o odmowie zawieszenia postępowania.