II SA/Wr 72/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. i D.P. na uchwałę Rady Miejskiej w Bardzie z dnia 24 września 2007 r. Nr XI/52/07 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego ,,Przyłęk – Pilice" w granicach Gminy Bardo postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 10 stycznia 2009 r. Z.Z. i D. P. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na uchwałę Rady Miejskiej w Bardzie z dnia 24 września 2007 r. Nr XI/52/07 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego ,,Przyłęk – Pilice" w granicach Gminy Bardo. W odpowiedzi na skargę, udzieloną przez Przewodniczącego Rady Miejskiej, wniesiono o jej odrzucenie, wskazując, że w sprawie na skutek skargi Wojewody, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 3 grudnia 2008 r. (sygn. akt II SA/Wr 388/08) stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Niesporne w sprawie jest, że uchwała Rady Miejskiej w Bardzie z dnia 24 września 2007 r. Nr XI/52/07 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego ,,Przyłęk – Pilice" w granicach Gminy Bardo na skutek skargi Wojewody została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 3 grudnia 2008 r. (sygn. akt II SA/Wr 388/08) została uznana za nieważną. Wyrok ten wobec niewniesienia przysługującego od niego środka zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej, zgodnie z treścią art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; powoływanej dalej jako ,,p.p.s.a."), nabył przymiot prawomocności materialnej, co oznacza, że wiąże on nie tylko strony i sąd, który wydał ten wyrok lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Sąd obowiązany jest więc brać pod uwagę fakt istnienia takiego orzeczenia, a w szczególności jego treść. W rozpatrywanej sprawie, skutek w postaci związania stanem prawnym utworzonym wyrokiem z dnia 3 grudnia 2008 r., nastąpił dopiero w toku postępowania zainicjowanego skargą wniesioną przez Z. Z. i D. P., tj. dniu 3 kwietnia 2009 r., kiedy wyrok ten stał się prawomocny. Wynikająca z tego wyroku ocena zgodności z prawem skontrolowanego aktu prawa miejscowego wiązać zatem musi sąd przy ocenie dopuszczalności późniejszej skargi, wniesionej w tym samym zakresie w trybie art. 101 ust. 1 ustaw o samorządzie gminnym. Konsekwencją uprawomocnienia się wyroku z dnia 3 grudnia 2008 r. powoduje stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), o której mowa w art. 171 p.p.s.a. Jest to przeszkoda procesowa, wykluczająca ponowne rozstrzygniecie w sprawie później wniesionej, w sytuacji kiedy występuje tożsamość przedmiotu rozstrzygnięcia. Podsumowując powyższe wywody, w ocenie Sądu nie do przyjęcia jest sytuacja, że w odniesieniu do tego samego aktu prawa miejscowego mogą zapaść z inicjatywy różnych podmiotów skarżących dwa prawomocne wyroki. Wydanie wyroku, w sprawie która została już prawomocnie osądzona, z mocy art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a., stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności postępowania. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wykazane w pkt 1 - 2, a zatem w sytuacji, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie, ponieważ zaskarżona przez skarżących uchwała pozbawiona została bytu prawnego w rezultacie wydania przez sąd prawomocnego wyroku stwierdzającego jej nieważność. Wyrokiem tym sąd pozbawił ze skutkiem ex tunc mocy prawnej przyjętej przez Radę Miejskiej w Bardzie uchwały z dnia 24 września 2007 r. Nr XI/52/07 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego ,,Przyłęk – Pilice" w granicach Gminy Bardo. W okolicznościach niniejszej sprawy powyższe rozumowanie prowadzi do wniosku, że skoro na skutek wyroku sądu z dnia 3 grudnia 2008 r. wyżej wymieniona uchwała Rady Miejskiej z dnia 24 września 2007 r. utraciła byt prawny, to na taką nie obowiązującą już uchwałę nie może być wniesiona nowa skarga przez inny podmiot na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skarga wniesiona na uchwałę, której nieważność orzeczono prawomocnym wyrokiem przed wniesienie skargi podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna "z innych przyczyn" na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Natomiast, gdy moc prawna wyroku stwierdzającego nieważność skarżonego aktu prawa miejscowego w postaci stwierdzenia nieważności, o której mowa w art. 171 p.p.s.a. nastąpi dopiero w toku zainicjowanego przez inny podmiot postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego tożsamego przedmiotu zaskarżenia, wówczas sąd nie odrzuci później wniesionej skargi lecz umorzy takie postępowanie. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 147 § 1, 170 i 171 p.p.s.a. uznał, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega ono umorzeniu.