II SA/Wr 756/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi H. S. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Wr 432/22 postanawia: odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawomocnym postanowieniem z dnia 2 grudnia 2022 r., sygn. akt II SA/Wr 432/22, odrzucił skargę H. S. (dalej również: skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 11 kwietnia 2022 r. nr SKO/41/UR-2/2021 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia o wykonaniu aktu nadania. Pismem z dnia 16 września 2024 r. (data wpływu do Sądu: 23 września 2024 r.), uzupełnionym pismem z 10 października 2024 r. (data wpływu do Sądu: 16 października 2024 r.) skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2022 r. (sygn. akt II SA/Wr 432/22). W związku z brakami formalnymi skargi o wznowienie postępowania, zarządzeniem z dnia 26 listopada 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia ww. braków poprzez wskazanie: 1/ podstawy wznowienia postępowania i jej uzasadnienia (z jednoczesnym pouczeniem skarżącego o treści art. 271-273 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazujących podstawy wznowienia postępowania), 2/ okoliczności stwierdzających zachowanie trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi (liczonego od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy), 3/ czy skarżący żąda uchylenia, czy zmiany zaskarżonego orzeczenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na wezwanie pismem z 17 grudnia 2024 r. skarżący podniósł, że żąda wznowienia postępowania z uwagi na zaniedbanie adwokata, który nie analizując akt "stwierdził brak podstaw", a nadto nie uzupełniono braku formalnego opłaty w terminie z przyczyn niezależnych od strony. W dalszej części pisma skarżący opisał okoliczności związane ze "skargą na decyzję SKO w Jeleniej Górze" oraz uzupełnił uzasadnienie swojego żądania okolicznością istnienia podstawy do uchylenia "decyzji z 1964 r. jako wydanej z błędem". Skarżący zażądał nadto "uchylenia orzeczenia i rozpoznania skargi". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale VII można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej (art. 276 zd. 1 p.p.s.a.). W myśl art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (pkt 1) lub jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (pkt 2). Nadto z art. 272 § 1 p.p.s.a. wynika, że można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3 p.p.s.a.). Z art. 273 § 1 p.p.s.a. wynika zaś, że można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (pkt 1); orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (pkt 2). Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.). Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (§ 3). Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej (art. 276 p.p.s.a.). Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie, w związku z brakami formalnymi skargi o wznowienie postępowania, skarżący został wezwany do wskazania podstawy wznowienia postępowania i jej uzasadnienia, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz czy żąda on uchylenia czy zmiany zaskarżonego orzeczenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżący jako podstawę wznowienia wskazał zaniedbania ze strony reprezentującego go pełnomocnika oraz wskutek tego nieuzupełnienie braku fiskalnego z przyczyny niezależnej od skarżącego, a nadto zażądał uchylenia orzeczenia i rozpoznania skargi przez Sąd. Nie wskazano przy tym żadnych okoliczności stwierdzających zachowanie trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi. W konsekwencji, Sąd nie miał możliwości zbadania, czy skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w terminie. Odpowiedź na wezwanie bowiem nie zawiera żadnych informacji związanych z okolicznościami stwierdzającymi zachowanie terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwiło skontrolowanie wymogu jej dopuszczalności. W związku z powyższym, pomimo że skarżący w odpowiedzi na wezwanie jako podstawę wznowienia co prawda wskazał zaniedbania pełnomocnika, w zakreślonym w wezwaniu terminie nie usunięto braku formalnego skargi w zakresie zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, przy czym należy zaznaczyć, że skarżący został stosownie wezwany do uzupełnienia braków skargi i pouczony o warunkach formalnych skargi o wznowienie postępowania oraz o rygorze jej odrzucenia w razie zaniechania wykonania wskazanych czynności. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.