II SA/Wr 760/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi A. O. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 717/24 przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu postanawia: odrzucić skargę. A. O. (dalej: skarżący) pismem z dnia 23 września 2025 r. wniósł skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 717/24 przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu (dalej: SKO). Wskazanym wyżej wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pkt. 1. uchylił postanowienie SKO z dnia 6 sierpnia 2024 r. (Nr SKO 4121.135.2024) oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, a w pkt. 2. zasądził od SKO na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Obecne brzmienie art. 154 § 1 p.p.s.a. dopuszcza wniesienie skargi z żądaniem wymierzenia grzywny organowi jedynie w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Niedopuszczalna jest natomiast skarga na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2016 r. sygn. akt I OSK 160/16, publ. CBOSA). W tych okolicznościach skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z treści skargi wynika bowiem jasno, że skarżący zarzuca organowi niewykonanie wyroku, który nie był wyrokiem uwzględniającym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.