II SA/Wr 768/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 11 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. W. i A. C. w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia (...) sierpnia 2018 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych polegających na zabudowie korytarza postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 14 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Z.W. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych polegających na zabudowie korytarza. Dnia 14 marca 2019 r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie go wraz z odpisem wyroku. Pismem z dnia 16 marca 2019 r. skarżąca Z. W. zwróciła się do Sądu z prośbą o przesłanie dwóch wyroków z dnia 14 marca 2019 r. o sygn. II SA/Wr 768/18 oraz II SO/Wr 6/18 wraz z uzasadnieniem. W odpowiedzi na powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu poinformował skarżącą, że zgodnie z art. 67 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. 2018 r. poz.1302 ze zm.) jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Zatem od momentu, w którym ustanowiono pełnomocnika z urzędu, to on staje się adresatem wszelkiej korespondencji sądowej. Dnia 14 maja 2019 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od przedmiotowego wyroku, która została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącą Z.W. oraz uczestnika postępowania A. C.. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a. od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 175 § 1 skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. W myśl § 2 przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z § 2a przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Odnośnie do § 3 cytowanego przepisu nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż odnosi się do postępowań w sprawach obowiązków podatkowych, celnych i egzekucji administracyjnej lub własności przemysłowej. Ponadto, stosownie do art. 178 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W przedmiotowej sprawie należy wskazać, że skarga kasacyjna złożona przez skarżącą oraz uczestnika postępowania sporządzona została przez nich osobiście, co przesądza o jej niedopuszczalności w świetle art. 178 p.p.s.a. W tym miejscu podkreślić należy, że w przypadku sporządzenia skargi kasacyjnej bez zastosowania się do przymusu adwokacko-radcowskiego zasadniczo nie stosuje się trybu wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych pisma uregulowanego w art. 49 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1082/13 (opubl. w CBOIS na: cbois.nsa.gov.pl) stwierdził, że tryb z art. 49 p.p.s.a. przy skardze kasacyjnej jest możliwy do zastosowania tylko do wyjaśnienia, czy osoba która podpisała skargę kasacyjną jest umocowana do jej sporządzenia w świetle art. 175 p.p.s.a. Tutejszy sąd podziela w pełni powyższy pogląd. Analiza akt rozpoznawanej sprawy, nie dała natomiast podstaw do przyjęcia, że skarżąca lub uczestnik postępowania jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1-3 p.p.s.a. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.) na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji postanowienia.