II SA/Wr 770/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon Sędziowie Sędzia WSA Olga Białek (sprawozdawca) Sędzia WSA Alicja Palus Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Boaro po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 7 kwietnia 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. S.A. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 28 sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu usunięcia 80 sztuk drzew postanawia: zawiesić postępowanie w sprawie. Decyzją z dnia 28 sierpnia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta L. z dnia 1 lipca 2015 r. o ustaleniu na ich rzecz D. D. i A. B. od A. SA (dalej A.) odszkodowania w wysokości 61.935 zł z tytułu usunięcia 80 sztuk drzew z terenu działki nr [...], za wycinkę 80 sztuk drzew w wieku powyższej 10 lat, zgodnie z decyzją Burmistrza z dnia 30 września 2014 r. zezwalająca na usunięcie. Skargę na powyższą decyzją wniosły A. SA. Udzielając odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.(dalej SKO) zawnioskowało o umorzenie postępowania podając, że decyzją z dnia 5 listopada 2015 r. działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględniło skargę A. i uchyliło decyzję własną z dnia 28 sierpnia 2015 r. oraz uchyliło decyzję organu pierwszej instancji z dnia 1 lipca 2015 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Na wydaną w trybie samokontroli decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 listopada 2015 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiedli D. D. i A. B.. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wr 18/16. W wyniku rozpoznania tej skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem ogłoszonym na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2016 r. uchylił decyzję Kolegium z dnia 5 listopada 2015 r. Wyrok ten jest nieprawomocny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm – dalej u.p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z brzmienia art. 125 § 1 pkt 1ww. ustawy wynika, że zawieszenie postępowania we wskazanych przypadkach ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Przewiduje on, że między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem o którym stanowi przepis, istnieć musi związek tego rodzaju, że wynik, toczącego się już postępowania, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego musi cechować się tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08, wskazano, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie wystąpiła fakultatywna przesłanka zawieszenia postępowania sądowego, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. W wyniku wydania przez Kolegium ostatecznej decyzji autokontrolnej z dnia 5 listopada 2015 r. wyeliminowana została z obrotu prawnego decyzja tego organu z dnia 28 sierpnia 2015 r. będąca przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. Decyzja ta została, co prawda, uchylona wyrokiem Sądu z dnia 7 kwietnia 2016 r. ale orzeczenie to nie jest prawomocne. Tym samym, rozpoznanie niniejszej sprawy zainicjowanej skargą A. uzależnione jest od wyniku postępowania sądowadministracyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 18/16 ze skargi D. D. i A. B.. Skutkiem prawomocnego wyroku z dnia 7 kwietnia 2016 r. będzie bowiem, eliminacja z obrotu prawnego decyzji autokontrolnej Kolegium z dnia 5 listopada 2015 r., co w konsekwencji spowoduje "odżycie" skargi A. na decyzję z dnia 28 sierpnia 2015 r. Z tego też względu, zdaniem Sądu, zaistniały podstawy do zawieszenia niniejszego postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a Z tych też względów orzeczono jak na wstępie.