II SA/Wr 775/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 11 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. F. i W. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. F. i W. F. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie inwestycji polegającej na rozbudowie wielorodzinnego budynku mieszkalnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. – powołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 – po rozpatrzeniu odwołania J. i W. F. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. nr [...], którą odmówiono J. i W. F. udzielenia pozwolenia na użytkowanie inwestycji polegającej na rozbudowie o tarasy wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy al. B. [...] we W.. J. i W. F. po wniesieniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargi na opisaną na wstępie decyzję, wnieśli pismem procesowym złożonym w dniu 21 listopada 2012 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazali, że na skutek wydania zaskarżonej decyzji organ stopnia powiatowego prowadzi postępowanie naprawcze w sprawie robót budowlanych związanych z remontem, przebudową i rozbudową budynków mieszkalnych wielorodzinnych przy Alei B . [...] we W. wykonanych w sposób istotnie odstępujący od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta W. z dnia [...] r. nr [...], zmienioną decyzją z dnia [...] r. nr [...]. Ich zdaniem postępowanie to może doprowadzić do wyrządzenia im znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji, gdy podstawa tych działań może być przez sąd uchylona. Wskazali, że organ zapowiedział już przeprowadzenie oględzin przedmiotowej nieruchomości, co ich zdaniem jest nieprawidłowe i nie powinno mieć miejsca w sytuacji, gdy skarżący wnieśli skargę do sądu administracyjnego na opisaną na wstępie decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 136/09, opubl.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej obecnie sprawie na skutek odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego organy nadzoru budowlanego podejmą działania na mocy art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, to jest działania zmierzające do legalizacji spornych robót budowlanych. Z działaniami tymi nie godzą się skarżący. Należy zatem powiedzieć, że na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zatem przyjąć, że przywołany przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. ustanawia dwie przesłanki, które dają możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego postanowienia: pierwszą z nich jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a drugą niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba też zauważyć, że wstrzymanie wykonalności aktu przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie wykonania aktu przez sąd, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody wystąpią w razie wykonania tej decyzji czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności (zob. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 968/11 – opubl.: CBOSA). W rozpoznawanej obecnie sprawie Sąd doszedł do przekonania, że w ani w skardze, ani we wniosku nie wykazano, jakie szkody mogą ponieść skarżący na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, a co za tym idzie nie wykazano, czy szkody owe mogą być "znaczne" w realiach niniejszej sprawy. Sądowi rozpatrującemu przedmiotowy wniosek jest wiadome z urzędu, że D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wstrzymał wykonanie postanowienia, którym nałożono na skarżących karę w wysokości 4.000 zł z tytułu niezgodnej z zatwierdzonym projektem budowlanym realizacji inwestycji polegającej na rozbudowie o tarasy budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. B. [...] we W. (sprawa ze skargi na to postanowienie zawisła przed Sądem i jest prowadzona pod sygnaturą akt II SA/Wr 685/12). Natomiast w niniejszej sprawie skarżący domagają się wstrzymania wykonania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Tymczasem skarżący nie wykazali, że na skutek wykonania tej decyzji poniosą szkodę (majątkową czy niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W niniejszej sprawie we wniosku szkody takiej (i jej rozmiarów) nie wskazano. Nadto nie wskazano również, jakie trudne do odwrócenia skutki niesie ze sobą wykonanie zaskarżonej decyzji, czyli prowadzenie procedury legalizacyjnej. Na marginesie trzeba wskazać, że wszelkie zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji będą podlegały ocenie Sądu na etapie merytorycznego rozpoznania skargi, jednak na obecnym etapie Sąd nie znalazł podstaw, aby uwzględnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa oraz na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.