II SA/Wr 790/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA- Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.O.o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. z dnia .... w przedmiocie udzielenia Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddziałowi we W. pozwoleń wodnoprawnych na wykonanie urządzeń wodnych, likwidację urządzeń wodnych oraz szczególne korzystanie z wód postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca wskazała, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji będzie miał dla niej negatywne skutki prawne, bowiem wykonanie prac na podstawie projektu przebudowy skrzyżowania (w związku z którym udzielono kwestionowanego w niniejszym postępowaniu pozwolenia wodnoprawnego) uniemożliwi mieszkańcom i przedsiębiorcom swobodne korzystanie ze swoich lokali mieszkalnych i użytkowych przez brak wykonania dodatkowego pasa ruchu ze skrętem w lewo od strony K. na ich posesje. Dodała, że w projekcie nie uwzględniono konieczności wymiany pełnej infrastruktury wodnej w obrębie planowanej przebudowy skrzyżowania. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2012 r. tut. Sąd oddalił wniosek wskazując w uzasadnieniu, że skarżąca nie podała żadnych argumentów świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.). W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca wskazała, że proponowana przebudowa skrzyżowania spowoduje brak możliwości wjazdu pojazdów jadących od strony K.z drogi krajowej nr ...na posesję skarżącej (skręt w lewą stronę), na której funkcjonuje "....", stacja .... oraz plac parkingowy dla pojazdów osobowych i ciężarowych TIR, a tym samym spowoduje utratę klientów oraz przychodów. Podkreśliła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje podjęcie prac gruntowych dotyczących wymiany instalacji wodnych co skutkować będzie rozkopem pobocza uniemożliwiającym w ogóle wjazd na ww. nieruchomość. Postanowieniem z dnia 14 marca 2013 r. (sygn. akt II OZ 171/13) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że decyzja wodnoprawna, wydana w ramach zwykłego postępowania administracyjnego, co do zasady nie podlega wykonaniu w drodze przymusu i jest jedynie warunkiem koniecznym niektórych późniejszych działań podmiotu. Dopiero te późniejsze działania, a ściślej akty uzyskane w ich następstwie, np. pozwolenie na budowę, może prowadzić do powstania sytuacji sprecyzowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Sąd odwoławczy podkreślił jednak, że ustawodawca tworzy szereg różnego rodzaju procedur specjalnych, znacząco modyfikujących zwykłe postępowanie administracyjne. Jako przykład w tym zakresie NSA wskazał ustawę z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t. jedn. z 2008 r. Dz. U. nr 193 poz. 1194 ze zm.), m.in. na podstawie której wszczęte zostało w niniejszej sprawie postępowanie mające na celu wydanie rozstrzygnięcia wodnoprawnego. Zdaniem NSA skutki jakie może pociągać za sobą wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, zwłaszcza w kontekście art. 31 ust. 2 cytowanej ustawy (zakaz wyeliminowania tego rodzaju decyzji z obrotu prawnego, a więc zakaz przywrócenia stanu poprzedniego), przy jednoczesnym uwzględnieniu charakteru decyzji wodnoprawnej (mającej cechy decyzji wiążącej w postępowaniu o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej - w istocie będące częścią składową tej decyzji) może uzasadniać potrzebę udzielenia ochrony tymczasowej już na etapie postępowania kontrolującego zasadność decyzji wodnoprawnej (tym bardziej, że w sprawie nadano decyzji wodnoprawnej rygor natychmiastowej wykonalności). W ocenie NSA decyzja wodnoprawna może nakładać na podmiot wnioskujący, obowiązek wykonania likwidacji określonych urządzeń wodnych, np. studzienek kanalizacyjnych, melioracyjnych, wjazdów (pod którymi znajdują się urządzenia wodne), z których korzystają osoby trzecie. Może więc wpływać na prawa i obowiązki inny podmiotów niż wnioskodawca. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Mając na uwadze stanowisko sądu odwoławczego wyrażone ww. postanowieniu uznać należy, iż okoliczności podniesione przez skarżącą w przedmiotowym wniosku wyczerpują przesłanki przewidziane w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. oraz art. 190 w zw. z z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.