II SA/Wr 791/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 3 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 791/14 w sprawie ze skargi A.B. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki i prowadzenia postępowania legalizującego w sprawie stawu hodowlanego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. . Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 791/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę w niniejszej sprawie. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu na jego wniosek w dniu 19 maja 2015 r. (dowód doręczenia: k. 166 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 5 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 791/14 referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w części obejmującej ustanowienie radcy prawnego. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 19 maja 2015 r. (dowód doręczenia: k. 165 akt sądowych). Następnie pismem z dnia 8 czerwca 2015 r. wystąpiono do Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych we W. o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu dla skarżącego. W dniu 25 czerwca 2015 r. do akt sądowych złożono pismo Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych we W. o wyznaczeniu r.pr. P.K. na pełnomocnika skarżącego. Pismem złożonym w dniu 22 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od opisanego na wstępie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku podano, że pełnomocnik pismo o ustanowieniu go pełnomocnikiem otrzymał w dniu 23 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl zaś art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Stosownie zaś do przepisu art. 177 § 1 p.p.s.a., strona ma 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej liczony od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W myśl przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Trzeba wskazać, że przytoczone przepisy były poddane ocenie z punktu widzenia zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 25 lipca 2013 r. (sygn. akt SK 17/12, opubl.: Z.U. z 2013 r. Nr 6A, poz. 86) stwierdził, że art. 87 § 1 p.p.s.a, rozumiany w ten sposób, że – w sytuacji niedochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a, na skutek wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego – przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji RP. Po pierwsze należy zatem ocenić, czy wniosek o przywrócenie terminu złożono przed upływem 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Następnie sąd winien zbadać, czy podana przyczyna uchybienia terminowi wynika z uprawdopodobnionych okoliczności wskazujących na brak winy strony. Wobec tego sąd ustalił, że w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 18 czerwca 2015 r., a skargę kasacyjną wniesiono w dniu 22 lipca 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Zdaniem sądu przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej była okoliczność, że skarżący wystąpił z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, którego przyznano mu postanowieniem z dnia 5 maja 2015 r., a pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu go w dniu 23 czerwca 2015 r. Uwzględniając powyższe sąd przyjął, że w sytuacji wyznaczenia stronie pełnomocnika z urzędu przyczyna uchybienia terminu ustaje w dniu, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż w dniu upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Zauważyć wypada, że pogląd sądu w tej kwestii jest zbieżny z rozumowaniem utrwalonym już w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 211/12; z dnia 12 maja 2012 r., sygn. akt II GZ 243/11 czy z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustać mogła najpóźniej w dniu upływu 30 dni od dnia zawiadomienia pełnomocnika o wyznaczeniu do występowania w sprawie, czyli od dnia 23 czerwca 2015 r. Skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia wniesiono w dniu 22 lipca 2015 r. Należy więc stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu złożono przed upływem 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, czyli w terminie zgodnym z art. 87 § 1 p.p.s.a. Przechodząc do oceny wniosku skarżącego pod kątem uprawdopodobnionych okoliczności wskazujących na brak winy strony, sąd doszedł do przekonania, że strona nie ponosi winy za spóźnione wniesienie skargi kasacyjnej przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, bowiem – jak już podkreślono – pełnomocnik taki musiał mieć rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy. Wobec tego uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie nie miało charakteru zawinionego przez stronę, na co wskazuje całokształt okoliczności faktycznych związanych z jej wniesieniem. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.